• วานิชสุนทรนนท์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : kontrang49@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-12-06
  • จำนวนเรื่อง : 203
  • จำนวนผู้ชม : 23544
  • จำนวนผู้โหวต : 100
  • ส่ง msg :
วานิช สุนทรนนท์ นสพ.ฅนตรัง
ความเรียง บทความขนาดสั้น บทกวี
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kontrang49
วันพุธ ที่ 25 มิถุนายน 2551
‘ผีเข้า’ กับวาระของจังหวัดตรัง - วานิช สุนทรนนท์ - นสพ.รักษ์ตรัง วันที่ 1-15 ก.ค. 51
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 107 , 12:54:18 น.  
พิมพ์หน้านี้

‘ผีเข้า’ กับวาระของจังหวัดตรังโดย วานิช สุนทรนนท์นสพ.รักษ์ตรัง วันที่ 1-15 ก.ค. 51                ผมว่าวันนี้ ถึงเวลาที่เราจะต้องจัดการกับเรื่อง ‘ผีเข้า’ กันอย่างจริงจังเสียที...               ค่อนดึกของคืนวันเสาร์ก่อนปลายเดือน เลย 4 ทุ่มมาพอควรแล้ว ผมเพิ่งกลับมาจากภารกิจหนึ่งของเพื่อนๆ สื่อหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นภาคใต้ พอถึงบ้านก็รีบเปิดคอมพิวเตอร์ เหมือนที่เคยปฏิบัติอยู่เป็นประจำ เพื่อตรวจหาจดหมา....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 19 มิถุนายน 2551
ความรู้สึกดีๆ ที่ตกลงในทะเลทราย ยามค่ำคืน...
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 142 , 00:52:11 น.  
พิมพ์หน้านี้

ความรู้สึกดีๆ ที่ตกลงในทะเลทราย ยามค่ำคืน...๑          ใจหาย... เป็นความรู้สึกแรกที่พลันเกิดขึ้น...             ปกติแล้ว นานๆ สักครั้งที่ผมจะโทรศัพท์หาเธอ ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะเราติดต่อหรือส่งข้อความถึงกันผ่านระบบจดหมายอิเล็กทรอนิค หรือ อี-เมล อยู่แล้ว เปล่า... มิได้เป็นเรื่องส่วนตัวอะไรทำนองนั้นหรอก เป็นไปเฉพาะเรื่องของงานเท่านั้นเอง             เธอเป็นคนหนึ่งที่มีส่วนช่วยเหลือหนังสือพิมพ์ของผมมาน....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 13 มิถุนายน 2551
กำลังใจให้พันธมิตรฯ จาก คนไกล... ที่ไม่อาจจะไปร่วมได้
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 123 , 23:28:57 น.  
พิมพ์หน้านี้

เอ้าเหรอ...ไม่นึก ไม่คิด ไม่ฝัน               ที่สะพานฯ มีคน แบบนี้มัฆวาน รังสรรค์ อ๊ะดีๆ           รู้อย่างนี้ ไปด้วย ช่วยกันสาวน้อย กลอยใจ เข้มแข็ง    ประคอง แสงเทียน ไม่ยั่นร่วมชาติ ร่วมชีวิต ทุกวัน        อีกไม่นาน พบทาง สู่ชัย... ชนะขอบคุณ : ภาพ จาก เมเนเจอร์ ออนไลน์....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 12 มิถุนายน 2551
บทกวี สุดท้าย ‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ - ยามเย็น โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 112 , 00:19:08 น.  
พิมพ์หน้านี้

ยามเย็น แดดยามเย็นหลบลงต่ำแล้วไม่นานก็มืดค่ำนกตัวแรกเริ่มบินกลับรังใบไม้หยุดไหวภูเขาไกลไกลเห็นเพียงรางรางเธออยู่ไหนไม่เห็นกลับมา   พิมพ์ครั้งแรก : ‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต    ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 11 มิถุนายน 2551
บทกวี ‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ - รู้ไหม... โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 113 , 00:05:36 น.  
พิมพ์หน้านี้

รู้ไหม... เธอเคยบอกว่า...เหงารู้ไหมมีคนเหงามากกว่าเธอ เธอเคยบอกว่า...เจ็บปวดรู้ไหม...มีคนร้าวรวดยิ่งกว่าเธอ รู้ไหม...เธอเป็นเพียงคนอ่อนไหว... ก็เท่านั้น...   พิมพ์ครั้งแรก : ‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต    ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 10 มิถุนายน 2551
บทกวี ‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ - ก็ยากไร้ โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 117 , 00:01:07 น.  
พิมพ์หน้านี้

ก็ยากไร้ ดึกแล้วเอย...ให้หม่นหมองแหงนมองฟ้าก็ไร้ดาวอยากร้องไห้ ลมเอย...ก็หนาวเหน็บอยากซ่อนตัวใต้ผ้าห่มผืนหนาก็ยากไร้...   พิมพ์ครั้งแรก : ‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต    ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 9 มิถุนายน 2551
บทกวี ‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ - สมุดเล่มหนา โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 111 , 00:01:07 น.  
พิมพ์หน้านี้

สมุดเล่มหนา ดึกมากแล้ว...ลมเย็นโรยตัวเข้ามาทางหน้าต่างข้างนอกท้องฟ้าสว่างไสวทำให้ต้นไม้เป็นสีดำหมาเห่ามาจากหัวถนนแล้วเงียบไป นานแล้วไม่ได้พบหน้า...สมุดเล่มหนาบรรทัดที่คดเคี้ยวคิดถึงใจจะขาดรอนรอนเคยพบกันก่อนจะหลับทุกคืน   พิมพ์ครั้งแรก : ‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต   ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 8 มิถุนายน 2551
บางคนกับบางคืน - โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 127 , 01:53:45 น.  
พิมพ์หน้านี้

บางคนกับบางคืน บางคืนก็เงียบดีบางคืนก็เงียบเกินไปบางคืนก็เงียบเป็นบ้า...ชีวิตบางคนก็มีแต่กลางคืน เช่นนี้...อยู่เช่นนี้ หายใจอยู่เช่นนี้... ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะสะดุดหยุดลง... เสียที...   01.31 น. วันที่ 8 มิ.ย. 51ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต....

อ่านต่อ

‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ - อ่อนแอ โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 119 , 00:06:58 น.  
พิมพ์หน้านี้

อ่อนแอ ดึกดื่น...คืนที่ฟ้าไร้ดาวคลุมโลกสลัวรางเพลงบรรเลงดังแว่วว่าว้าเหว่ผู้คนหลับใหลฉันเดียวดายกับค่ำคืน................................................ฉันอ่อนแอกว่าวันวาน...   พิมพ์ครั้งแรก : ‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต   ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 7 มิถุนายน 2551
‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ - ลืมสิ้น... โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 97 , 00:13:20 น.  
พิมพ์หน้านี้

ลืมสิ้น... ชีวิตเอย...เจ้าเคยใฝ่ฝันสวยงามเมื่อยามเยาว์วัยกว่าวันนี้แต่พอผ่านไปเป็นปีปีเจ้าก็ลืมความฝันเสียสิ้น เจ้าฝันถึงดวงจันทร์เจ้าฝันถึงดวงดาวเจ้าเคยเล่าเรื่องราว ให้ฉันฟังทั้งจักรวาล บัดนี้เจ้าลืมเมื่อเจ้าโผบินสูงลอย ชีวิตเอย...เรื่องราวมันเป็นอย่างนี้เจ้าจะได้ยินที่ฉันพูดไหมก็เจ้าอยู่แสนไกลตีนไม่ติดดิน...พิมพ์ครั้งแรก : ‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต    ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 6 มิถุนายน 2551
‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ - อารมณ์ โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 112 , 00:27:57 น.  
พิมพ์หน้านี้

อารมณ์ แสงสีเสียงดนตรีนักร้องแอร์คอนดิชั่นเบียร์เย็นเป็นวุ้น ชายหนึ่งคนหญิงหนึ่งคนคนละโต๊ะมองตากันดึกแล้ว...หญิงบอกเช็คบิล“จะกลับแล้วหรือครับ” หญิงพยักหน้าไม่นานก็จากไปเหลือความเหงาบนโต๊ะว่างเปล่า  พิมพ์ครั้งแรก : ‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต   ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 5 มิถุนายน 2551
ผมอาจจะเป็นคนอ่อนไหว แต่ไม่ใช่เจ้าชาย... คอลัมน์ เช้าที่รุ้งทอสาย โดย วานิช สุนทรนนท์ นสพ.บินหลา ไทม์ ฉบับวันที่ 1-15 มิ.ย. 51
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 131 , 12:18:05 น.  
พิมพ์หน้านี้

ผมอาจจะเป็นคนอ่อนไหว แต่ไม่ใช่เจ้าชาย...๑.           ในวันเวลาที่ผ่านมาไม่นานนัก ผมเคยเล่าให้หญิงสาวคนหนึ่งฟังถึงหนังเรื่องนี้...                มีหนุ่มนักท่องเที่ยวนายหนึ่ง เขาเดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่น ระหว่างเวลาที่เป็นลูกทัวร์ของบริษัทในเมือง เขาได้นั่งรถไปเยี่ยมชมสถานที่สำคัญต่างๆ มากมายในกรุงโตเกียว สาวน้อยที่คอยอธิบาย หน้าตาสวยนัก บางครั้งที่เธอร้องเพลงให้คนโดยสารฟัง ไพเราะเหลือเกิน…           ....

อ่านต่อ

‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ - ก่อนสิ้นใจ - โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 102 , 00:04:47 น.  
พิมพ์หน้านี้

ก่อนสิ้นใจ ปวดร้าวเอย...ไปไหนมาเป็นแถวแถวรักฉันเข้าแล้วหรือไรถึงไม่ห่างกาย ปวดร้าวเอย...เรียงหน้าเข้ามาเถอะฉันทรุดกายอยู่นี่แล้วตบตีแล้วเหยียบซ้ำให้หนำใจ หม่นหมองจริงนะร้องไห้สิร้องออกมาให้น้ำตาไหลนองความรู้สึกปร่าปร่าจะได้ลดลง ร้องไห้สิ...ร้องให้เสียงดังดังอย่าลืมปิดประตูขังเสียก่อนซ่อนเร้น อย่าให้ใครเห็นหัวใจสีเทา ซบหน้ากับหมอนนอนคิดถึงวันคืนเก่าเก่าสักชั่วครู่ก่อนสิ้นใจ...   พิมพ์ครั้งแรก : ‘เดียว....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 4 มิถุนายน 2551
‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ - ทางฝัน - โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 120 , 00:02:16 น.  
พิมพ์หน้านี้

ทางฝัน สวัสดีสมุดเล่มน้อยฉันจากเธอไปตั้งนานคิดถึงฉันบ้างไหมหรือหัวใจเธอหม่นหมองมาเถอะ...มารับรู้ความในใจของฉันอีกสักครั้งหนึ่ง... นะ ฉันอยากจะบอกกับเธอว่าความฝันของฉันยังอยู่ฉันอยากดูนกสีขาวบินผ่านฟ้าสีครามฉันอยากเดินได้บนผิวน้ำฉันอยากให้ความฝันเป็นจริงให้น้ำตาเหือดหายเงียบเงียบ... ความรู้สึกเกิดขึ้นอย่างนั้นหรือความปรารถนาดีแผ่ไปทุกเม็ดเลือดความรักหรือ...ฉันไม่กล้า ความฝันหรือ...ฉันเพียงอยากจะเดินบน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 3 มิถุนายน 2551
‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ - ลาก่อน... โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 114 , 00:17:26 น.  
พิมพ์หน้านี้

ลาก่อน... สายแล้ว...ทะเลยังสงบราบเรียบเรือสองลำแล่นอยู่ริมฝั่งฉันนั่งเหม่อมองอยู่ใต้ต้นสนเพื่อจะมาบอกลาทะเล ขอบคุณทะเลให้ความสดใสขอบใจต้นสนให้ร่มเงาคลื่นน้อยน้อยยังหลับใหลอีกนานฉันลาก่อน...มีเวลาจะมาเยี่ยมเยือนฉันคงคิดถึงเธอตลอดไปทั้งคิดถึงใครอีกคนเคยอยู่ใกล้นั่งมองทะเลด้วยกัน เราฝันว่าจะเดินเล่นบนแผ่นน้ำขณะที่นกสีขาวบินข้ามขอบฟ้าแล้ววันนี้เล่า... ลาก่อนทะเลสีครามลาก่อนแผ่นน้ำและฟ้ากว้างหัวใจฉันอ้างว....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 2 มิถุนายน 2551
‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ - นกน้อย โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 120 , 00:00:56 น.  
พิมพ์หน้านี้

นกน้อย นกน้อย...ร้องเพลงมิตรภาพให้ดวงดาวฟังอยู่ร่ำไป  พิมพ์ครั้งแรก : ‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 1 มิถุนายน 2551
‘เดียวดายก็เหมือนเดิม’ - เดินทาง โดย ดาวศรัทธา
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 604 , 00:00:43 น.  
พิมพ์หน้านี้

เดินทาง คลื่นเล็กเล็กไล่กันเข้าหาฝั่งพอมองเห็นเป็นเส้นขาวบางเรือลำเล็กจอดแอบเกาะอยู่ไกลลิบโน่นอีกไม่นานคงออกเดินทาง เดินทาง...ใจหายเมื่อคิดถึงเวลามาเร็วเหลือเกินการพลัดพรากเกิดขึ้นอีกครั้งแล้วครั้งเล่า ใครหนอเคยบอกไว้ว่าการพลัดพรากไม่ใช่ความโศกเศร้าแต่ฉันคงอดหลั่งน้ำตาไม่ได้เมื่อถึงวันนั้น ใบสนเรียวเล็กร่วงลงดินฉันค่อยค่อยเก็บแนบหนังสือเพื่อคิดถึงอันเป็นนิรันดร์วันห่างไกลไอทะเล และสนลานตา   พิมพ์ครั้....

อ่านต่อ


/1