พิมพ์หน้านี้
|
เดินทาง คลื่นเล็กเล็กไล่กันเข้าหาฝั่ง พอมองเห็นเป็นเส้นขาวบาง เรือลำเล็กจอดแอบเกาะอยู่ไกลลิบโน่น อีกไม่นานคงออกเดินทาง เดินทาง... ใจหายเมื่อคิดถึง เวลามาเร็วเหลือเกิน การพลัดพรากเกิดขึ้นอีก ครั้งแล้วครั้งเล่า ใครหนอเคยบอกไว้ว่า การพลัดพรากไม่ใช่ความโศกเศร้า แต่ฉันคงอดหลั่งน้ำตาไม่ได้ เมื่อถึงวันนั้น ใบสนเรียวเล็กร่วงลงดิน ฉันค่อยค่อยเก็บแนบหนังสือ เพื่อคิดถึงอันเป็นนิรันดร์ วันห่างไกล ไอทะเล และสนลานตา พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534 ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต |