พิมพ์หน้านี้
|
ลาก่อน... สายแล้ว... ทะเลยังสงบราบเรียบ เรือสองลำแล่นอยู่ริมฝั่ง ฉันนั่งเหม่อมองอยู่ใต้ต้นสน เพื่อจะมาบอกลาทะเล ขอบคุณทะเลให้ความสดใส ขอบใจต้นสนให้ร่มเงา คลื่นน้อยน้อยยังหลับใหลอีกนาน ฉันลาก่อน... มีเวลาจะมาเยี่ยมเยือน ฉันคงคิดถึงเธอตลอดไป ทั้งคิดถึงใครอีกคนเคยอยู่ใกล้ นั่งมองทะเลด้วยกัน เราฝันว่าจะเดินเล่นบนแผ่นน้ำ ขณะที่นกสีขาวบินข้ามขอบฟ้า แล้ววันนี้เล่า... ลาก่อนทะเลสีคราม ลาก่อนแผ่นน้ำและฟ้ากว้าง หัวใจฉันอ้างว้างเหลือทนแล้ว ลาก่อน... ก่อนที่น้ำตาจะไหลริน พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534 ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต |