• วานิชสุนทรนนท์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : kontrang49@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-12-06
  • จำนวนเรื่อง : 203
  • จำนวนผู้ชม : 23547
  • จำนวนผู้โหวต : 100
  • ส่ง msg :
วานิช สุนทรนนท์ นสพ.ฅนตรัง
ความเรียง บทความขนาดสั้น บทกวี
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kontrang49
วันเสาร์ ที่ 30 สิงหาคม 2551
เมฆใหญ่ จากทะเลอันดามัน...
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 121 , 19:44:11 น.  
พิมพ์หน้านี้

                เมฆใหญ่ จากทะเลอันดามัน...             หลายวันมานี้ ผมมีเรื่องเข้ามามากจนไม่มีเวลาจะเล่าเรื่องความหลังครั้งอดีตที่เคยทำๆ กันได้เลยครับ เรื่องราวเก่าๆ ที่ได้เรื่องบ้าง มิได้ความบ้าง ก็ปนๆ กันไปบางเศษเสี้ยวอาจจะเป็นประสบการณ์ทางอ้อม ให้กับบางท่านผู้อ่านที่บังเอิญเลี้ยวรถเข้ามาหน้าบ้านหลังนี้...เรื่องอะไรนักหรือที่เข้ามากรณีของการ ‘เป่านกหวีด’ ครั้งสุดท้าย ของ พธม.-พันธมิตรประชาชนเพื่อปร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 26 สิงหาคม 2551
บางที... เราก็ต้องสูญเสียเพื่อนไปถึงสองคน ในวันเดียวกัน...(อุบัติเหตุ นักข่าวเสียชีวิต 5 คน ที่นราธิวาส วันนี้)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 152 , 20:15:31 น.  
พิมพ์หน้านี้

บางที... เราก็ต้องสูญเสียเพื่อนไปถึงสองคน ในวันเดียวกัน...ขอบคุณ : ภาพเหตุการณ์ จาก มติชน ออนไลน์                                                             วันนี้ ผมคงไม่มีแรงที่จะเขียนเรื่องอะไรมากไปกว่า การไว้อาลัยกับการจากไปของ ‘เพื่อน’ ในวันเดียวกัน ในเหตุการณ์เดียวกัน                                                    คนแรก... ‘บ่าวทอก’ ณัฐพันธ์ แสงแก้ว (คนขวามือ) ผู้สื่อข่าวยอดเยี่ยมหลายสมัย ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 สิงหาคม 2551
ใครอีกคนที่จากไปก่อนกาลเวลา... (4)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 101 , 12:23:54 น.  
พิมพ์หน้านี้

  ใครอีกคนที่จากไปก่อนกาลเวลา... (4)ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต           เราเติบโตมาด้วยกัน เรียนหนังสืออยู่ห้องเดียวกัน ตั้งแต่ชั้นเด็กเล็ก หรือชั้นเตรียม... เตรียมอะไรก็ไม่รู้นะครับ จำได้ว่า ตอนนั้นโรงเรียนประถมศึกษาประจำอำเภอยังไม่มีการเรียนการสอนแบบอนุบาล ผมกับเพื่อนๆ ในตลาดอีกหลายคนเมื่อเริ่มเข้าโรงเรียนครั้งแรกก็เป็นชั้นเตรียมเลย พอจบจากชั้นนี้ก็ขึ้นไปเรียนต่อชั้นประถมฯ 1            ผมกับ ‘เธอ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 24 สิงหาคม 2551
ใครอีกคนที่จากไปก่อนกาลเวลา... (3)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 103 , 22:53:26 น.  
พิมพ์หน้านี้

  ใครอีกคนที่จากไปก่อนกาลเวลา... (3)ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต              เธอ... ผู้เกิดหลังผมเพียง 14 วัน...             หลายๆ ครั้งที่ผมเคยหลับตานึกไปถึงคืนวันที่เราทั้งสองคนยังไม่คลานออกมาจากท้องแม่ โดยเฉพาะตอนที่แม่ๆ คู่นี้กำลังท้องแก่และใกล้คลอดเต็มที คงมีเวลาที่ภรรยาของพ่อ... แม่ผม กับน้องสาวของพ่อ... แม่ของเธอ ได้พบกันบ้าง หรือบ่อยๆ แต่ละคนก็คงจะพกพุงป่องๆ ออกมาโชว์กัน แน่นอนล่ะว่า แม่ผมย่อ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 23 สิงหาคม 2551
ใครอีกคนที่จากไปก่อนกาลเวลา... (2)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 91 , 12:22:17 น.  
พิมพ์หน้านี้

                    ใครอีกคนที่จากไปก่อนกาลเวลา... (2)ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต                ผมเชื่อว่า... คงจะมีคนอีกมากมายที่มีประสบการณ์คล้ายผม...               ตอนเด็กๆ ผมเป็นคนขี้อายเอามากๆ เพราะบ้านพ่ออยู่ไกลออกไปจากตัวตลาด จึงนานๆ สักครั้งที่มีคนมาหา และทุกครั้งที่พวกเรา พี่ๆ น้องๆ กำลังวิ่งเล่นอยู่หน้าบ้าน พอเห็นว่ามีคนมาหาพ่อ เราก็วิ่งจู๊ด... ไปซ่อนอยู่หลังบ้านทันที แล้วค่อยๆ โผล่หน้าออก....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 22 สิงหาคม 2551
ใครอีกคนที่จากไปก่อนกาลเวลา... (1)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 94 , 23:41:35 น.  
พิมพ์หน้านี้

   ใครอีกคนที่จากไปก่อนกาลเวลา... (1)ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต             ผมคิดถึงเธอทุกครั้งที่ได้ฟังวิทยุ... โดยเฉพาะวิทยุที่ส่งเสียงมาจากกรุงเทพมหานคร...            พูดไปแล้ว หลายปีมานี้การกระจายเสียงของสถานีวิทยุบ้านเราเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมอย่างมากมายมหาศาล ตอนสมัยที่ผมยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ พ่อมีวิทยุทรานซิสเตอร์ขนาดใหญ่อยู่เครื่องหนึ่ง ใช้ถ่านไฟฉายก้อนใหญ่ถึง 4 ก้อนเป็นพลังงาน เพราะเป็นช่วงที่บ้....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 21 สิงหาคม 2551
ผมไม่รู้ว่ากำลังอยู่กับใคร หรืออะไร ภายในบ้านเงียบเชียบหลังนี้... (ตอน2-จบ)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 102 , 21:49:21 น.  
พิมพ์หน้านี้

ผมไม่รู้ว่ากำลังอยู่กับใคร หรืออะไร ภายในบ้านเงียบเชียบหลังนี้... (ตอน2-จบ)ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ผมพบร่องรอยมันอีกแล้วครับ...  ปกติของคนอยู่คนเดียวที่ไม่ค่อยอยากจะทำอะไรมากนัก... ผมหมายถึงงานบ้านนะ อย่างกวาดขยะ ถูพื้น ล้างห้องน้ำ ล้างถ้วยช้อนจานชาม ฯลฯ บ้านหลังที่เงียบเชียบจึงค่อนข้างจะสกปรก รก รุงรัง... เออ... มีถ้อยความอะไรอีกไหม ที่จะนำมาใช้บรรยายให้เห็นสภาพชัดกว่านี้...ก่อนนี้ กว่าจะผ่านไปว....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 20 สิงหาคม 2551
ผมไม่รู้ว่ากำลังอยู่กับใคร หรืออะไร ภายในบ้านเงียบเชียบหลังนี้... (1)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 108 , 22:25:37 น.  
พิมพ์หน้านี้

ผมไม่รู้ว่ากำลังอยู่กับใคร หรืออะไร ภายในบ้านเงียบเชียบหลังนี้... (1)             เครียดเลยครับ...            จะไม่ให้เครียดได้อย่างไรล่ะครับ... ในเมื่อวันนี้ คืนนี้ ผมไม่รู้ว่ากำลังอยู่กับใคร หรืออะไรภายในบ้านหลังนี้...            สอง หรือสามอาทิตย์มาแล้ว ที่ผมเริ่มสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติไปจากเดิม ใช่... บางสิ่งที่ควรอยู่ตรงนี้ กลับไปอยู่อีกที่หนึ่ง บางอย่างก็ตกหล่นลงมาจากที่วางสู่พื้นอย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 19 สิงหาคม 2551
วันที่ต้องอยู่กับหมาแก่ๆ ตัวหนึ่ง… ตอน 5
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 118 , 21:07:48 น.  
พิมพ์หน้านี้

วันที่ต้องอยู่กับหมาแก่ๆ ตัวหนึ่ง… ตอน 5ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต (ไม่ใช่ ‘เจ้าบ๊อก’ นะ)              ความจริงเธอเคยมีแฟนมาแล้วตั้งหลายครั้ง แต่ละครั้งก็จะมีลูกๆหลายคน เออ... หลายๆ ตัวนั่นแหละครับ...              ผมจำได้ว่า แฟนตัวแรกของ ‘เจ้าบ๊อก’ เป็นหนุ่มบ้านใกล้เรือนเคียง อยู่บ้านถัดไปทางต้นซอยสัก 4-5 หลัง ผู้หญิงเจ้าของบ้าน เจ้าของหมา เป็นคนรับจ้างตัดผ้า ไอ้ ‘โคล่า’ คล้ายๆ จะเป็นพันธุ์หมาจู ขนย....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 17 สิงหาคม 2551
วันที่ต้องอยู่กับหมาแก่ๆ ตัวหนึ่ง… ตอน 4
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 118 , 19:17:51 น.  
พิมพ์หน้านี้

วันที่ต้องอยู่กับหมาแก่ๆ ตัวหนึ่ง… ตอน 4ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต               บ่ายวันนี้ พอกลับจากตัวเมืองที่ไปเอาหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่ออกจากโรงพิมพ์ ผมก็รีบขึ้นไปชั้นบนเพื่อผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดขาสั้น พอหันไปมองด้านหลังบ้านที่ปิดไว้แค่ประตูมุ่งลวด ผมก็ตกใจเมื่อเห็นงูตัวหนึ่ง อยู่ด้านในและกำลังจะหาช่องทางกลับออกไปข้างนอก             ทันทีที่เดินเข้าไปดูใกล้ๆ ก็เห็นงูเขียวหางไหม้ที่ใครๆ ก็บอกว....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 16 สิงหาคม 2551
วันที่ต้องอยู่กับหมาแก่ๆ ตัวหนึ่ง… ตอน 3
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 140 , 19:36:26 น.  
พิมพ์หน้านี้

วันที่ต้องอยู่กับหมาแก่ๆ ตัวหนึ่ง… ตอน 3              “ก็กำลังหาคนแรกอยู่เหมือนกัน...” ผมตอบคำถามยิ้มๆ ทุกครั้ง ที่มีคนมาที่บ้าน เมื่อเห็น ‘เจ้าบ๊อก’ เขาไม่รู้จัก แล้วมักจะถามว่า “หมากัดไหม...”            หรือบางที ถ้าเป็นเพื่อนที่ไม่เคยมา ไม่เคยเห็นมาก่อน แต่เป็นคำถามเดียวกันเมื่อมาถึงบ้าน ผมก็จะตอบแบบกวนทีนเขาเล่นว่า “หมาไม่กัด........ เลี้ยงไว้ทำไม...” ทันทีนั้น เพื่อนมันก็ด่ากลับมา พอให้ได้หัวเรา....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 15 สิงหาคม 2551
วันที่ต้องอยู่กับหมาแก่ๆ ตัวหนึ่ง… ตอน 2
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 126 , 21:16:08 น.  
พิมพ์หน้านี้

วันที่ต้องอยู่กับหมาแก่ๆ ตัวหนึ่ง… ตอน 2                         “เวลาพี่ไม่อยู่บ้าน มันจะนอนอยู่ใต้ท้องรถ เงียบเชียบ ไม่ได้ยินเสียง ไม่ไปไหนเลย...”                        ทุกๆ ครั้งที่ผมไปไหนนานๆ หลายวัน พอกลับมา สองสามี-ภรรยา ผู้เป็นเพื่อนบ้านชายคาติดกัน จะบอกผมอย่างนั้น                        เขาพูดถึง ‘เจ้าบ๊อก’ หมาแก่ๆ ตัวเดียวที่อยู่กับผม…                        ถ้านับวันเวลาตั้งแต่เริ่มแรก ที่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 14 สิงหาคม 2551
วันที่คิดถึงแม่มากเป็นพิเศษ
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 120 , 20:22:02 น.  
พิมพ์หน้านี้

วันที่คิดถึงแม่มากเป็นพิเศษ1.)        ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฟังครับ...            เรื่องนี้ เกิดขึ้นเมื่อหลายสิบปีมาแล้ว ที่ตำบลท่าพญา ซึ่งเป็นพื้นที่ที่อยู่ในเขตของอำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง แต่ถ้านับสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียน โรงพัก ตลาดสด ไปรษณีย์ ‘โรงหมอ’ ที่ตอนนั้นเป็นได้แค่ ‘สุขศาลา’ เล็กๆ หรือ ร้านหมอเอกชนเท่านั้นเอง ยังไม่มีโรงพยาบาลประจำอำเภอ ฯลฯ ถ้านับถึงสิ่งเหล่านี้แล้ว ที่นี....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 13 สิงหาคม 2551
วันที่ต้องอยู่กับหมาแก่ๆ ตัวหนึ่ง…
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 115 , 20:26:53 น.  
พิมพ์หน้านี้

วันที่ต้องอยู่กับหมาแก่ๆ ตัวหนึ่ง… 1.)        ทุกๆ ครั้งที่มีใครๆ เอ่ยปากถามว่า เดี๋ยวนี้อยู่กับใคร ผมมักจะบอกว่า อยู่กับหมาตัวหนึ่ง...            มิได้ต้องการจะประชดประชันใคร หรือสิ่งใด แต่ผมหมายความตามนั้นจริงๆ ครับ            ผมคงจะไม่ต้องพิลาปร่ำรำพันให้มากความว่าทำไมถึงเป็นเช่นนี้ คนเราบางที... พูดถึงหมาเสียยังดีกว่า... อิ อิ เห็นไหมว่า ไม่ได้เศร้าเสียสักนิด...            ‘เจ้าบ๊อก’ หมาตัวเมียแก....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 12 สิงหาคม 2551
สองปีเต็มๆ ที่ไม่ได้เข้าไปดูแล... ลองกองบ้านแม่...
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 126 , 11:57:29 น.  
พิมพ์หน้านี้

สองปีเต็มๆ ที่ไม่ได้เข้าไปดูแล... ลองกองบ้านแม่...             สองปีเต็มๆ ที่ไม่ได้เข้าไปดูแล...            ก่อนเที่ยงของวันแม่... 12 สิงหาคม 2551 ผมไปหาแม่ที่บ้าน ซื้อแกงส้มปลาอะไรไม่รู้ไปฝากแม่ถุงหนึ่งด้วย วันนี้ แม่ยังนั่งอยู่ที่เดิม บนแคร่เตี้ยๆ หน้าโทรทัศน์ที่แม่ใช้ทั้งเป็นที่นั่งและนอนเล่น ผมแม่ขาว หน้าแม่ย่น แต่แววตาแม่สว่างพราวทุกครั้งที่ผมกลับไปหาแม่บ่นว่ารู้สึกชาๆ ที่ข้อมือข้างขวา ผมบอกว่า ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 สิงหาคม 2551
(บทกวี สำหรับสงครามรัสเซีย-จอร์เจีย) วันที่โลกยังไร้ ‘จินตนาการ’
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 109 , 22:49:51 น.  
พิมพ์หน้านี้

วันที่โลกยังไร้ ‘จินตนาการ’ สงคราม...ความตาย...ผมไม่อยากจะเชื่อวันนี้ ยังมีอะไร ที่ไร้สาระเช่นนี้อีกหรือมนุษย์ รบกับ มนุษย์คน ฆ่า คนตายกันทีละหลายสิบ หลายร้อย และหลายพัน...บ้าฉิบ...คุณมาเปิดฉากสงครามในวันเดียวกับการเปิดแข่งขันกีฬาของมนุษยชาติ วันที่แดดเริ่มทอดเงา...ลูกชายของใครนอนตายในสนามสู้รบเพื่อสิ่งใด เพื่อใคร เพื่ออะไร...มือซ้ายที่ก่ายหน้าผากก่อนลมหายใจจะสูญสลายคล้ายจะยอมรับว่า ไม่เข้าใจ... พวกเ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 6 สิงหาคม 2551
กลอนเปล่าเปล่า - ‘คืนจันทร์เสี้ยว ลมแรง และอารมณ์’
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 103 , 16:07:47 น.  
พิมพ์หน้านี้

คอลัมน์ ‘กลอนเปล่าเปล่า ไม่ใส่น้ำแข็ง’‘คืนจันทร์เสี้ยว ลมแรง และอารมณ์’วานิช สุนทรนนท์นสพ.อันดามัน ไทม์ 16-31 ส.ค. 51 ดึกมากแล้ว...ฟ้าครึ้ม ไม่มีดาวจันทร์ข้างขึ้นส่องแสงริบหรี่...แขวนเสี้ยวเรียวรี อยู่เหนือผืนทะเลริ้วคลื่นขุ่นคลั่กแล่นเข้าหาฝั่งไม่ขาดสาย ไม่จบ ไม่สิ้น... ดึกมากแล้ว...ในอีกไม่กี่ช่วงเวลาต่อมาลมทะเลโหมแรงกระหน่ำหูกวางหน้าห้องเอนลู่ ปลิดใบปลิวกระจายสายฝนสาดซัดมาถึงริมประตูเสียงกระเบื้อง....

อ่านต่อ


/1