ผมไม่รู้ว่ากำลังอยู่กับใคร หรืออะไร

ภายในบ้านเงียบเชียบหลังนี้... (1)

            เครียดเลยครับ...

            จะไม่ให้เครียดได้อย่างไรล่ะครับ... ในเมื่อวันนี้ คืนนี้ ผมไม่รู้ว่ากำลังอยู่กับใคร หรืออะไรภายในบ้านหลังนี้...

            สอง หรือสามอาทิตย์มาแล้ว ที่ผมเริ่มสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติไปจากเดิม ใช่... บางสิ่งที่ควรอยู่ตรงนี้ กลับไปอยู่อีกที่หนึ่ง บางอย่างก็ตกหล่นลงมาจากที่วางสู่พื้นอย่างไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ

            บางเช้าที่ตื่นมาด้วยความงุนงง เมื่อพบว่า 1 ใน 3 ของ ‘ฮก ลก ซิ่ว’ ขนาดความสูงสักคืบที่วางอยู่ในห้องลูก... หมายถึงห้องที่ลูกๆ เคยอยู่ ตอนที่เขายังเล็กๆ ...หล่นลงมากองอยู่กับพื้น

            ผมเดินเข้าไปมองหาสาเหตุ พร้อมทั้งต้องถามตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่า ตกลงมาได้อย่างไร...

            ก่อนหน้านั้น ไม่นานนัก ภาพถ่ายภาพหนึ่งในห้องเดียวกันนี้ ที่มีกรอบขนาดไม่ใหญ่นัก ก็ตกลงมาทีหนึ่งแล้ว...

            ปรากฏการณ์เหล่านี้ สร้างความฉงนและสนเท่ห์ให้กับผม ครั้งแล้วครั้งเล่า  แต่พอหา คำตอบไม่ได้ว่าสาเหตุมาจากอะไร สักพักหนึ่งผมก็ลืม...

แต่วันนี้ มีอะไรๆ ให้ต้องหวาดวิตกกังวลเพิ่มขึ้นอีกแล้ว...

จู่ๆ ซองธูปที่วางอยู่ใกล้หิ้งพระพุทธรูปเหนือตู้ใส่เสื้อผ้าก็หล่นลงมากระจัดกระจาย ธูปทั้งหมดนับสิบก้านตกกระจายห่างออกไปจากตู้สักราวๆ 2 เมตร แปลกที่ซองซึ่งเคยบรรจุธูปกลับไปอยู่ในห้องน้ำ ไกลออกไปอีกไม่น้อยกว่า 5 เมตร

ถุงพลาสติกเก่าๆ สีแดงที่ค่อยจางเป็นชมพูถูกฉีกออกเป็นชิ้นเล็ก ชิ้นน้อย กระจุยกระจาย

ผมงงมาก... จนวินาทีของบรรทัดนี้ ยังบอกไม่ถูกว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

บ้าฉิบ...