• วานิชสุนทรนนท์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : kontrang49@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-12-06
  • จำนวนเรื่อง : 203
  • จำนวนผู้ชม : 23544
  • จำนวนผู้โหวต : 100
  • ส่ง msg :
วานิช สุนทรนนท์ นสพ.ฅนตรัง
ความเรียง บทความขนาดสั้น บทกวี
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kontrang49
วันอังคาร ที่ 30 กันยายน 2551
“เมื่อเดือนลับฟ้า” ที่ 3 จังหวัดภาคใต้
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 95 , 19:41:04 น.  
พิมพ์หน้านี้

“เมื่อเดือนลับฟ้า” ที่ 3 จังหวัดภาคใต้วานิช สุนทรนนท์เขียน 1 ตุลาคม 2548ขอบคุณ : ภาพปกหนังสือ จากอินเตอร์เน็ต 1.)        หญิงสาว...            วันนี้ เริ่มเข้าเดือนตุลาคมแล้ว ฝนยังคงตกหนัก ความจริงฝนเริ่มตกที่บ้านเรามาตั้งแต่เดือนพฤษภาคมโน่น หากนับวัน นับเดือน ก็ปาเข้าไปเป็นเดือนที่ 5 แล้ว หน่อตงนอกรั้วหน้าบ้านเปลี่ยนเป็นลำไผ่สูง สวยงาม ที่คอยโอนอ่อนตามแรงลมยามฝนโปรยปรายวันเวลาช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 29 กันยายน 2551
“ผ่านพบไม่ผูกพัน” กับ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 159 , 19:57:00 น.  
พิมพ์หน้านี้

“ผ่านพบไม่ผูกพัน” กับ เสกสรรค์ ประเสริฐกุลวานิช สุนทรนนท์งานเขียน พ.ศ. 2548ภาพ : ปกหนังสือ ฉบับพิมพ์ครั้งแรก        : อินเตอร์เน็ต 1.)       หญิงสาว...           ผมไม่แน่ใจว่า เธอยังจำหนังสือ “ประท้วงปัตตานี ความทรงจำที่เริ่มจะลางเลือน...” ที่ผมเขียนไว้นานแล้ว และเคยส่งให้เธออ่านเมื่อหลายเดือนก่อนได้ไหม ในหน้าแรกของคำบอกเล่าดังกล่าว ผมได้เขียนไว้ว่า... “เย็นวันนั้น แสงแดดหลบหายไปหลังเขาแล้ว ลมบนหลังค....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 28 กันยายน 2551
บันทึกลูกผู้ชาย ชื่อ... เช
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 142 , 20:37:25 น.  
พิมพ์หน้านี้

 บันทึกลูกผู้ชาย ชื่อ... เชเขียน : วานิช สุนทรนนท์เวลา : วันอาทิตย์ที่ 27 พฤศจิกายน 2548 / 10.38 น.ภาพ : ปกภาพยนตร์จากร้านเช่า VCD สำหรับ : นสพ.อันดามัน ไทม์ ฉบับวันที่ 1 ธันวาคม 2548                          1.)        หญิงสาว..            เมื่อวาน... ผมจำไม่ได้ว่า เราได้พูดคุยกันด้วยเรื่องอะไรบ้าง แต่มีอยู่ช่วงหนึ่งผมเล่าให้ฟังว่า เพิ่งดูหนังเกี่ยวกับชีวิตของ “เช กูวารา” ตอนหนุ่มๆ แล้วผมก็ถามเธอ.......

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 27 กันยายน 2551
“ทำลายได้..... แต่จะไม่มีวันยอมแพ้” - ‘a man can be destroyed but not defeated’
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 106 , 21:26:23 น.  
พิมพ์หน้านี้

“ทำลายได้..... แต่จะไม่มีวันยอมแพ้”‘a man can be destroyed but not defeated’วานิช สุนทรนนท์กันยายน 2548ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต และ ปกหนังสือ 1.)        หญิงสาว...            เช้าวันนี้ เป็นเช้าที่ค่อนข้างจะสดใส อาจจะเป็นเพราะฝนที่ทิ้งช่วงจนดูเหมือนจะแกล้งให้รู้สึกห่างเหินกันไปบ้าง ทำให้พอจะเห็นสีฟ้าของท้องฟ้าได้ชัดเจนขึ้น แสงแดดส่องต้องใบไม้ให้เห็นเป็นสีเขียวที่มากกว่าเดิม คล้ายๆ จะมีแสงสว่างมาจา....

อ่านต่อ

‘เย็นลมป่า’ กับอีกหนึ่งชะตากรรม
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 121 , 09:52:44 น.  
พิมพ์หน้านี้

‘เย็นลมป่า’ กับอีกหนึ่งชะตากรรมเขียน : วานิช สุนทรนนท์เวลา : 22.06 น. วันที่ 7 กรกฎาคม 2549สำหรับ : หนังสือพิมพ์อันดามัน ไทม์ ฉบับ วันที่ 16-31 กรกฎาคม 2549 1.)        หญิงสาว...  เมื่อ 35 ปีก่อนโน้น... ตอนที่ยังเป็นนักเรียนตัวเล็กๆ ผมก็เหมือนกับเด็กหลายๆ คนจากต่างอำเภอที่เข้าไปเรียนต่อในตัวเมือง สมัยนั้น ไม่มีตัวเลือกให้มากนัก ถ้าเป็นผู้ชายก็ต้องเป็นโรงเรียนวิเชียรมาตุ ส่วนผู้หญิงก็ไปโรงเรียนสภ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 26 กันยายน 2551
คำบอกเล่าของตัวหนังสือ... 'เธอคือชีวิต'
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 103 , 20:38:08 น.  
พิมพ์หน้านี้

คำบอกเล่าของตัวหนังสือวานิช สุนทรนนท์21.14 น. / 12ส.ค.48  1.)        หญิงสาว...            วันก่อนผมไปรื้อหนังสือเก่าๆ ที่บ้านแม่ แม้จะมีโอกาสกลับไปหาแม่บ่อยๆ แต่นานๆ สักครั้งที่ผมจะมีเวลาอยู่กับหนังสือเหล่านั้น บนชั้นหนังสือหัวเตียงในห้องที่เคยนอนเมื่อหลายปีก่อน มีหลายเล่มที่อ่านจบไปนานแล้ว แต่อีกจำนวนมากที่ยังไม่ได้อ่านเลย            ไม่ใช่เป็นคนที่ต้องคิดอยู่ตลอดเวลาว่าอะไรๆ ล้วนจะต้องเป็น “ตัวกู ....

อ่านต่อ

วันเวลาที่ยังไม่ได้เดินทาง…
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 109 , 09:25:43 น.  
พิมพ์หน้านี้

วันเวลาที่ยังไม่ได้เดินทาง…วานิช สุนทรนนท์25 สิงหาคม 2548ก่อนจะถึงปลายฝนจากอันดามัน ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต              หญิงสาว...              เกือบจะห้าทุ่ม... ผมกลับมาจากตัวเมืองได้สักพักใหญ่ๆ แล้ว ตอนแยกจากกลุ่มที่ไปร่วมประชุมตอนใกล้ๆ จะสี่ทุ่มนั้น ผมแวะซื้อนมให้ลูกที่ร้าน 7-11 ทันมาเห็นเธอเปิดไฟเลี้ยวเข้าหมู่บ้านพอดี ตลอดเส้นทางที่ขับรถกลับบ้านคืนนี้ รู้สึกว่าจะไม่เหมือนคืนก่อนๆ นะ เงียบมาก....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 25 กันยายน 2551
หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (4-จบ)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 105 , 20:55:06 น.  
พิมพ์หน้านี้

หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (4-จบ)วานิช สุนทรนนท์3 ตุลาคม 2548ปลายมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต เขารักน้องคนนี้มากหรือน้อยแค่ไหน อย่างไร ใครเลยจะรู้ได้ นอกจากเขากับเธอที่รู้กัน และนอกจากคนทั้งสองแล้ว ไม่เคยมีใครล่วงรู้มาก่อนเลยว่า ทำไมเขาจึงตั้งชื่อลูกชายคนแรกที่แปลความหมายได้ว่า “พี่ชาย.....”บ่อยครั้งที่รู้ว่าเขาประสบปัญหาเรื่องสุขภาพ เธอจะรีบส่งยามาให้ หลายครั้งเธอจะบอกให้ไ....

อ่านต่อ

หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (3)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 108 , 18:04:33 น.  
พิมพ์หน้านี้

หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (3)วานิช สุนทรนนท์3 ตุลาคม 2548ปลายมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต 7.)          หญิงสาว...              เขายังจำได้ การสนทนาในความมืดคืนนั้น เขาถามเธอเบา ๆ ว่า “ยังต้องการจะฟังบทกวีที่พี่เขียนลงหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่อีกไหม...” เพราะก่อนหน้านี้ เธอเคยคะยั้นคะยอจะให้เขาอ่านบทกวีบทนี้ให้ฟังทีหนึ่งแล้ว แต่เขาบอกให้รออ่านในหนังสือดีกว่า แต่เมื่อเห็นว่า หนัง....

อ่านต่อ

หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (2)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 97 , 12:23:14 น.  
พิมพ์หน้านี้

หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (2)วานิช สุนทรนนท์3 ตุลาคม 2548ปลายมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต 4.)           หญิงสาว...              “นอนแล้วหรือ...” เขาจำเสียงแรกที่เธอทักทายมาในคืนนั้นได้ เป็นเสียงค่อนข้างเบาแบบนี้ทุกครั้งที่เธอโทรมา จนฟังราวกับว่าเธอจะอยู่บนดาวอีกดวงหนึ่ง ก่อนที่เขาจะงัวเงียตอบไปว่า “อือ... ไม่เป็นไรครับ...”                คืนนั้น เธอถามเรื่องงานที่ไปปร....

อ่านต่อ

หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (1)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 96 , 10:06:40 น.  
พิมพ์หน้านี้

หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (1)วานิช สุนทรนนท์3 ตุลาคม 2548ปลายมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต 1.)        หญิงสาว...            คืนนี้... เป็นคืนที่เขาต้องอยู่คนเดียวอีกครั้งหนึ่ง แม้จะเป็นการชั่วคราวในระยะเวลาสั้นๆ ก็ตาม ทั้งนี้เพราะลูกชายคนเล็กเดินทางไปต่างจังหวัดเพื่อติววิชาเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย เพียงแค่สัปดาห์เดียว แต่จากนี้ไปอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า เมื่อลูกเรียนจบชั้น....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 24 กันยายน 2551
ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (4-จบ)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 82 , 23:55:14 น.  
พิมพ์หน้านี้

ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (4-จบ)วานิช สุนทรนนท์18 กันยายน 2548ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต 9.)        หญิงสาว...ผมอยากจะบอกกับเธอว่า ไม่กี่วันมานี้ผมเพิ่งอ่านหนังสือจบไปอีกหลายเล่ม สองในจำนวนนั้นก็คือ “ปาป้า เฮมิงเวย์” และ “เมื่อเดือนลับฟ้า” เล่มแรกเป็นส่วนเสี้ยวหนึ่งของประวัติเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ผู้เขียน “The Old Man and The Sea” ที่เคยเล่าให้ฟังไปบ้างแล้ว แต่เล่มนี้เขียนโดยนักหนังสือ....

อ่านต่อ

ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (3)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 91 , 22:32:20 น.  
พิมพ์หน้านี้

ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (3)วานิช สุนทรนนท์18 กันยายน 2548ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต 6.)           หญิงสาว...               วันนี้ฝนเริ่มซาเม็ดไปบ้างแล้ว หลังจากตกหนักมา 3-4 วันและคืนติดต่อกัน เมื่อกลับจากตัวเมืองใหม่ๆ ผมจึงรีบนำผ้าไปตากในขณะที่แดดยังคืนมาไม่หมด นี่ก็ใกล้จะมืดค่ำแล้ว ยังแห้งไม่สนิทเลย                ผมขับรถเข้าเมืองตั้งแต่ก่อนเที่ยง เพื่อจะนำหนังสือพิมพ์อันดามันฯไปให....

อ่านต่อ

ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (2)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 91 , 20:09:23 น.  
พิมพ์หน้านี้

ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (2)วานิช สุนทรนนท์18 กันยายน 2548ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต3.)      หญิงสาว...          ผมยินดีด้วยนะ ที่เธอกำลังจะย้ายสำนักงานเข้าไปอยู่ในตัวเมืองสัปดาห์หน้านี้ เพราะเป็นอีกหนึ่งความก้าวหน้าของงาน ซึ่งก็คือความก้าวหน้าของเธอ อย่างน้อยๆ ก็จะทำให้ขับรถน้อยลงวันละหลายๆ นาที เมื่อขับรถน้อยลง ความเสี่ยง ความเหน็ดเหนื่อย ก็จะลดลงตามไปด้วย แต่ผลดีที่จะได้เพิ่มขึ้นอ....

อ่านต่อ

ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (1)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 99 , 11:10:16 น.  
พิมพ์หน้านี้

ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป...(1)วานิช สุนทรนนท์18 กันยายน 2548ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต 1.)        หญิงสาว...            เป็นเช้าของอีกวันหนึ่งที่มีความสดใส... ผมรู้สึกตัวครั้งแรกประมาณ 6 โมงเศษๆ ตามเวลาที่เคยตื่นไปส่งลูกเป็นประจำ แต่เนื่องจากวันนี้เป็นวันเสาร์ ลูกไม่ต้องไปโรงเรียน และเป็นวันที่ฝนตกลงมาตั้งแต่เช้ามืด หลังจากลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วผมก็กลับมานอนต่อ ลืมตาเป็นระยะๆ แต่มาตื่นแล้....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 23 กันยายน 2551
ค่ำคืนที่ ‘หญิงสาว’ เคี่ยวเข็ญให้เขียนหนังสือ... (3-4 จบ)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 68 , 22:41:07 น.  
พิมพ์หน้านี้

ค่ำคืนที่ ‘หญิงสาว’ เคี่ยวเข็ญให้เขียนหนังสือ... (3-4 จบ)วานิช สุนทรนนท์21 กรกฎาคม 2548ฝนจากอันดามันยังโปรยปรายสม่ำเสมอขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต3.)        หญิงสาว...            วันนี้ฝนตกมาตั้งแต่เช้า หลังส่งลูกขึ้นรถไปโรงเรียนแล้ว ฉันไปนั่งกินร้านกาแฟตรงใกล้ๆ ไฟแดง ดีใจที่ได้ยินเสียงเธอทางโทรศัพท์ แม้จะพูดกันได้ไม่นานนัก แต่เป็นการทักทายตอนเช้า  เหมือนก่อนหน้านี้ จากนั้นก็กลับบ้านมานั่งคิดถึงอะไรไ....

อ่านต่อ

ค่ำคืนที่ ‘หญิงสาว’ เคี่ยวเข็ญให้เขียนหนังสือ... (2)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 63 , 19:11:12 น.  
พิมพ์หน้านี้

ค่ำคืนที่ ‘หญิงสาว’ เคี่ยวเข็ญให้เขียนหนังสือ... (2)วานิช สุนทรนนท์21 กรกฎาคม 2548ฝนจากอันดามันยังโปรยปรายสม่ำเสมอขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต  2.)         หญิงสาว...             ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ที่ความรู้สึกแปลกๆ เกาะติดตามตัวฉันเหมือนมีเงาในใจอยู่ตลอดเวลา ความจริงตั้งแต่ตอนกลางวันแล้วด้วย ตอนเย็น ค่ำจนถึงดึกดื่น จนเวลาเข้านอนที่หลับยากขึ้นอีกนิดหนึ่ง มาถึงเช้าวันนี้ และถึงขณะนี้ ฉันยังรู้ได้ถึงค....

อ่านต่อ

ค่ำคืนที่ ‘หญิงสาว’ เคี่ยวเข็ญให้เขียนหนังสือ... (1)
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 99 , 10:08:37 น.  
พิมพ์หน้านี้

ค่ำคืนที่ ‘หญิงสาว’ เคี่ยวเข็ญให้เขียนหนังสือ... (1)วานิช สุนทรนนท์21 กรกฎาคม 2548ฝนจากอันดามันยังโปรยปรายสม่ำเสมอขอบคุณ : ภาพจากหนังสือพิมพ์ 1.)        หญิงสาว...นานมากแล้วที่ไม่ได้เขียนถึงเธอ เมื่อย้อนกลับไปดูข้อเขียนฉบับสุดท้ายที่ฉันส่งมาให้ ลงวันที่ 21 มิถุนายน มาถึงวันที่เธอได้รับฉบับใหม่นี้ก็น่าจะครบ 1 เดือนพอดี วันเวลาเหล่านี้ผ่านไปเร็วอย่างเหลือเชื่อ จากการที่เธอเคยทวงถามบ่อยๆ ถึง “การบ้าน” ท....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 กันยายน 2551
เย้... วันนี้เรื่องน้ำเน่ามาแต่เช้าเลย... ‘หญิงสาว... ขออย่าได้เป็นเช่นนั้นเลย...’
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 87 , 11:01:31 น.  
พิมพ์หน้านี้

อีกหนึ่งเรื่องน้ำเน่า กลิ่นโชย...‘หญิงสาว... ขออย่าได้เป็นเช่นนั้นเลย...’วานิช สุนทรนนท์00.48 น. / 21 มิถุนายน 2548กลางฤดูฝนจากทะเลอันดามัน 1.)         หญิงสาว...              เกือบเที่ยงคืนแล้ว ฝนกำลังตกลงมาอย่างหนัก เขาปิดไฟหัวเตียง แล้วลุกขึ้นไปยืนดูฝนตกที่ริมหน้าต่าง คืนนี้ฝนตกหนาเม็ดมาก น้ำจากหลังคาไหลแรงต้องแสงไฟฟ้าเสาสุดท้ายที่อยู่หน้าบ้านจนขาวโพลน               ถนนใหญ่ปากซอยไกลๆ โน้น ไม่มีรถผ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 21 กันยายน 2551
วังเวง... วิเวกแว่วว่าว้าเหว่
Posted by วานิชสุนทรนนท์ , ผู้อ่าน : 78 , 22:02:00 น.  
พิมพ์หน้านี้

คอลัมน์ ‘กลอนเปล่า เปล่า ไม่ใส่น้ำแข็ง’วังเวง... วิเวกแว่วว่าว้าเหว่วานิช สุนทรนนท์หนังสือพิมพ์อันดามัน ไทม์ ฉบับวันที่ 1-15 ตุลาคม 2551ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต เงียบ...มิใช่คำสั่ง มิใช่คำขอแค่อยู่ในใจ นิ่ง นิ่ง เงียบ...แดดร้อน ลมแรงไม่รู้สึกฝนลงหนักไม่เปียกเฮ้ย... น้ำท่วมครึ่งประเทศแล้วนะจริงเหรอ...ฟ้าร้อง... ฟ้าผ่าเปรี้ยงปร้างหูแตก ไม่ได้ยินหรอก เงียบ...เสียงตะโกนก้องต้องเปลี่ยนแปลง…ต้องเปลี่ยนแ....

อ่านต่อ


/2