วานิช สุนทรนนท์ นสพ.ฅนตรัง
ความเรียง บทความขนาดสั้น บทกวี
Permalink :
http://www.oknation.net/blog/kontrang49
วันพฤหัสบดี ที่ 30 ตุลาคม 2551
ชวนไปดูร้านกาแฟสุดหรูที่ตรัง 'ร้านละมุน' คาเฟ่ เดอ ลามูน
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 577
, 21:25:10 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ร้านกาแฟละมุน เปิดมาได้แค่ 1 ปี เศษๆ สถานที่ตั้ง ติดกับหรือเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์หนังสือตรัง (ร้านหนังสือในเครือของศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย) ถนนวิเศษกุล อำเภอเมือง จังหวัดตรังห่างจากบ้านนายชวน หลีกภัย ประมาณ 400 เมตร... อ๊ะๆ นายชวนเคยไปเป็นประธานเปิดศูนย์หนังสือนะครับแต่ไม่เคยเข้าร้านกาแฟแห่งนี้ เอ้า...ก็ท่านไม่ชอบกิน และไม่เคยเลี้ยงใครแม้กาแฟสักจอกเดียว (อย่างน้อยๆ เวลาหาเสียง ท่านมักจะบอกพวก....
|
ริมแม่น้ำตรัง กับแดดบ่ายที่ไม่คาดหวังถึงสิ่งใด
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 98
, 00:20:20 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ริมแม่น้ำตรัง กับแดดบ่ายที่ไม่คาดหวังถึงสิ่งใดเรื่อง/ภาพ วานิช สุนทรนนท์เขียน : 00.05 น. วันที่ 30 พฤศจิกายน 2551 หญิงสาว...เธอจะคิดเหมือนฉันไหมว่าบางวัน หรือหลายๆ วันและหลายๆ เดือนที่ผ่านมาเรามักจะไปไม่ถึงสิ่งที่คาดหวังคล้ายๆ กับว่าอะไรๆ ก็พากันถอยห่างแต่บางเวลาที่โชคชะตาเล่นกลเราไม่ได้ไปไหนไม่ได้คิดและรู้สึกอะไรอีกต่อไปสิ่งที่เคยหวังก็คล้ายจะพลัดหลงลงมาหา หญิงสาว...เธอจะรู้สึกเหมือนฉันไหมว่าชั่วขณะ....
|
วันอังคาร ที่ 28 ตุลาคม 2551
บางอ้อมแขนที่โอบกอดให้อุ่นกว่า...
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 109
, 23:00:42 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 บางอ้อมแขนที่โอบกอดให้อุ่นกว่า...เรื่อง/ภาพ : วานิช สุนทรนนท์เวลา : 22.45 น. วันที่ 28 ตุลาคม 2551 หญิงสาว...ฉันมีบางเรื่องราวจะเล่าให้ฟังเมื่อหัวค่ำขณะวินาทีที่ออกไปปิดประตูรั้วเพื่อขังเดี่ยวตัวเองไว้ในบ้านเช่นเดียวกับทุกคืนฉับพลันก็ต้องสะดุ้งก่อนจะค่อยๆ คลายคล้ายๆ จะเผลอยิ้มอยู่ลำพังเมื่อเห็นเจ้าตัวนี่...ปาดน้อย สีทอง หญิงสาว...เธอจะรู้บ้างไหมว่าทุกครั้งคราวที่เห็นเขาเจ้าสัตว์โลกผู้น่ารักฉ....
|
หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นตรัง ที่อ่านได้แล้วทั่วโลก (1)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 101
, 13:50:26 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นตรัง ที่อ่านได้แล้วทั่วโลก (1)วานิช สุนทรนนท์สำหรับ : หนังสือพิมพ์รักษ์ตรัง วันที่ 1-15 พฤศจิกายน 2551ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ใครๆ ก็บอกว่า โลกหมุนเร็วขึ้นเท่าไหร่ ก็ยิ่งเหลือลูกเล็กลงเท่านั้น... เปล่าครับ วันนี้ผมไม่ได้มาแบบแปลกๆ หรือจะมาชวนคุยเรื่องวิทยาศาสตร์กันตรงๆ แต่อย่างใด เพราะตั้งใจจะมาพูดถึงเรื่องราวของสื่อบ้านเราเสียมากกว่า อ๊ะ......
|
วันอาทิตย์ ที่ 26 ตุลาคม 2551
เศษดาวที่พราวร่วง
มีหรือจะไม่เกี่ยวถึงที่มาของจักรวาล
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 113
, 23:52:57 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เศษดาวที่พราวร่วง
มีหรือจะไม่เกี่ยวถึงที่มาของจักรวาลวานิช สุนทรนนท์เขียนเสร็จ : เวลา 23.46 น.วันที่ 26 ตุลาคม 2551ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต หญิงสาว...เธอจะรู้บ้างไหมว่าคืนเดือนแรมแก่ๆ คืนนี้ฝนไม่ตกความเงียบผูกพันความมืด กลมกลืน ยากจะจากคลายใบไม้นอกหน้าต่างสะบัดใบไหวพลิ้ว แผ่ว... คล้ายจะมิเกี่ยวข้องสิ่งใดมิรู้สึก มิกังวลราวจะเป็นอิสระที่แท้... หญิงสาว...เธอจะรู้บ้างไหมว่าแผ่นฟ้าเบื้องบนคืนนี้ดวงด....
|
วันเสาร์ ที่ 25 ตุลาคม 2551
ผมไม่รู้ว่ากำลังอยู่กับใคร หรืออะไร ภายในบ้านเงียบเชียบหลังนี้... (ตอน จบ)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 96
, 22:32:32 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ผมไม่รู้ว่ากำลังอยู่กับใคร หรืออะไร ภายในบ้านเงียบเชียบหลังนี้... (ตอน จบ)วานิช สุนทรนนท์เขียนเสร็จ เวลา 22.30 น.วันที่ 25 ตุลาคม 2551สืบเนื่องมาจาก...ตอนที่ 1 - http://www.oknation.net/blog/kontrang49/2008/08/20/entry-1ตอนที่ 2 - http://www.oknation.net/blog/kontrang49/2008/08/21/entry-1 เมื่อสัก 2 เดือนก่อน ผมได้เขียนถึงบางสิ่งบางอย่างไว้... ผมไม่รู้ว่ากำลังอยู่กับใคร หรืออะ....
|
บ่ายวันที่ดอกส้มเกลี้ยงบาน
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 89
, 15:06:02 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 บ่ายวันที่ดอกส้มเกลี้ยงบาน
เรื่อง/ภาพ วานิช สุนทรนนท์เขียนเสร็จ เวลา 14.57 น.วันที่ 25 ตุลาคม 2551 หญิงสาว...พลันที่ฝนซาเม็ดแดดบ่ายก็แผดจ้าวันเวลาเมื่อไม่มีที่ไปฉันจึงวนเวียนอยู่หน้าบ้านพลิกใบไม้เปียกฝนเพ่งมอง... หญิงสาว...ฉันอยากจะบอกเพียงว่าดอกส้มเกลี้ยงหน้าบ้านเราบานแล้วไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหนทั้งต้นเต็มไปด้วยใบและลูกเล็กๆสีเขียวเข้มทั้งต้นจึงมีแค่ดอกเดียวสีขาวขุ่น บานฉ่ำ... หญิงสาว...ป่านนี้ เธอเป....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 23 ตุลาคม 2551
อีกค่ำคืนที่เป็นอิสระ
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 80
, 23:58:55 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 อีกค่ำคืนที่เป็นอิสระวานิช สุนทรนนท์เขียนเสร็จ เวลา 23.50 น.วันที่ 23 ตุลาคม 2551ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต หญิงสาว...ฉันอยากจะบอกว่าอย่ากังวลหากบางค่ำคืน หรือดึกดื่นเช่นนี้ฉันอาจจะหายตัวไปเหมือนสาบสูญ (จากที่เธอคุ้นชิน) หญิงสาว...ห้วงเวลาที่เธอนอนหลับอย่าแปลกใจหากจะรับรู้ว่าฉันยังไม่นอน และกำลังเดินทาง เหยาะย่างไปตามความยาวของถนนแหงนมอง นับดาว อยู่คนเดียว... หญิงสาว...บนถนนที่สีดำเข้าครอบครองทุกก....
|
เพื่อเช้าวันใหม่ที่หัวใจอบอุ่น
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 71
, 21:31:51 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เพื่อเช้าวันใหม่ที่หัวใจอบอุ่นวานิช สุนทรนนท์เขียนเสร็จ เวลา 23.39 น.วันที่ 22 ตุลาคม 2551หญิงสาว...ในห้วงเวลาของค่ำคืนฉันยังตื่น และหายใจอยู่ตามลำพังสุขบ้าง ทุกข์บ้างก็เป็นไปตามประสาของคนสามัญหญิงสาว...เธอเป็นอย่างไรบ้างฝนที่นั่นยังตกอีกไหมท้องฟ้าเป็นสีอะไรในห้วงเวลาของค่ำคืนเช่นนี้มีแสงวาบแวบแปลบปลาบตรงเส้นขอบโลกเหมือนกับที่นี่ไหมหญิงสาว...คงไม่ง่ายจะบอกเล่าถึงบางเรื่องราวที่เธอเฝ้าถามพรุ่งนี้ บ้า....
|
วันอาทิตย์ ที่ 19 ตุลาคม 2551
คิดถึงใครบางคนที่ยังไม่นอน
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 82
, 00:30:41 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 คิดถึงใครบางคนที่ยังไม่นอนวานิช สุนทรนนท์เวลา 00.12 น. วันที่ 19 ตุลาคม 2551ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ใครบางคนที่ยังไม่นอน...จะรู้บ้างไหมว่า...ที่นี่...ค่ำคืนที่ฝนพร่างพรมโปรยสายเหมือนเส้นผมยาวสยายที่เคยอยู่ใกล้ยามคลอเคลียพลันลมดึกพัดเพียงวูบเดียวก็หนาวถึงหัวใจ ใครบางคนที่ยังไม่นอน...จะรู้บ้างไหมว่า...ที่นี่...ค่ำคืนที่นิ่งและเดียวดายแสงจันทร์นอกหน้าต่างส่องสลัวฟ้าแลบจากขอบฟ้าไกลๆแล้วเงียบหายเหลือ....
|
วันเสาร์ ที่ 18 ตุลาคม 2551
คนรู้ หัวใจรู้...
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 62
, 23:26:53 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 คนรู้ หัวใจรู้...วานิช สุนทรนนท์เวลา 23.09 น. วันที่ 18 ตุลาคม 2551ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต คนรู้... หัวใจรู้... คนไม่มีหัวใจ มีหรือจะยินเสียงใดอีก ดึกแล้ว... ข่มตาหลับได้เมื่อไหร่ ก็พลันสุข.......
|
วันพฤหัสบดี ที่ 16 ตุลาคม 2551
ภาพสไลด์โชว์ งานประเพณีลากพระจังหวัดตรัง ปี 2551 (ชุดที่ 1)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 82
, 17:14:51 น.
พิมพ์หน้านี้
อยากจะตอบถึงบางคำ ที่เธอเฝ้าถามอยู่เสมอ
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 142
, 01:44:35 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 อยากจะตอบถึงบางคำ ที่เธอเฝ้าถามอยู่เสมอวานิช สุนทรนนท์เวลาเขียน 01.41 น. วันที่ 16 ตุลาคม 2551ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ดึกมากแล้ว...ลมสงัดแว่วเสียงฝนซัดกระทบใบไม้หน้าบ้านบางเบาจนไม่ทันรู้ว่ามาจากทิศทางใดทะเลอันดามันหรือจะจากอีกขอบฟ้าข้ามเทือกเขาบรรทัด พัทลุงมาจากอ่าวไทย ดึกมากแล้ว...ฝนมาแป๊บเดียวก็เงียบหายปล่อยให้บางคนนั่งนับเสียงน้ำหยดหยาดเม็ดจากหลังคาสู่พื้นอยู่ลำพัง ดึกมากแล้ว...คิดถึงใจคนที่เด....
|
วันพุธ ที่ 15 ตุลาคม 2551
ลม... ที่คิดจะพัดไปโอบกอดใครสักคน
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 117
, 01:12:58 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ลม... ที่คิดจะพัดไปโอบกอดใครสักคนวานิช สุนทรนนท์เวลาเขียน 01.05 น. วันที่ 15 ตุลาคม 2551สำหรับ : นสพ.อันดามัน ไทม์ วันที่ 1-15 พฤศจิกายน 2551ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ดึกแล้ว...วินาทีขณะนี้ลมอันดามันเริ่มอ่อนแรงฟังสิ... แผ่วๆ แว่วๆ ว่าอยู่ไกล เบื้องบน...จันทร์เพิ่งแรม แจ่มนักเมฆมืดที่เคยวาดอยู่เต็มฟ้าพลันได้เวลาหลบเร้นนกกลางคืน บินตัดกลางใจจันทร์งามนัก... ดึกแล้ว...ดวงใจยามค่ำคืนแกว่งไกวคล้ายจะพัด....
|
วันเสาร์ ที่ 11 ตุลาคม 2551
การถูกแทรกแซง..... ก็เหมือนถูกผีเข้า
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 95
, 23:14:42 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 การถูกแทรกแซง..... ก็เหมือนถูกผีเข้าผู้เขียน : วานิช สุนทรนนท์สำหรับ : นสพ.รักษ์ตรัง 16 พ.ค. 49ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ผมจำได้ว่า เมื่อหลายปีก่อนตอนยังอยู่บ้านหลังเก่าที่เดียวกับแม่และพี่ๆ น้องๆ อีกหลายคน สมัยนั้น น้องสาวคนเดียวของผม ไม่ค่อยสบาย ต้องกินยาอยู่เป็นประจำ เธออาจจะมีอาการไปตามประสาคนป่วยทางใจบ้างเป็นบางครั้งคราว แต่ส่วนใหญ่พอกินยาเธอก็นอนหรืออยู่ได้โดยไม่เป็นภาระกับใครๆ....
|
14 ตุลาฯ ปีนั้น คุณทำอะไร อยู่ที่ไหน... (2)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 92
, 00:21:09 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 คอลัมน์ กวนหมวน การเมือง14 ตุลาฯ ปีนั้น คุณทำอะไร อยู่ที่ไหน... (2)วานิช สุนทรนนท์ เขียน : เวลา 23.57 น. วันที่ 10 ตุลาคม 2551สำหรับ : หนังสือพิมพ์ ทับเที่ยง โพสต์ ฉบับ 16-31 ต.ค. 51ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ไปต่อไม่ถูกสิครับ... เพราะครั้งที่แล้ว ผมเริ่มทักทายไว้ว่า ตอนเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 คุณกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน... จากนั้น ผมก็เริ่มเล่าถึงตัวเอง ตั้งแต่สมัยยังเรียนหนังสืออยู่ชั้น ม.ศ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 9 ตุลาคม 2551
ตุลาฯแล้วตุลาฯเล่า ความเลวร้ายยังเฝ้าครอง
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 80
, 13:44:17 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ตุลาฯแล้วตุลาฯเล่า ความเลวร้ายยังเฝ้าครองวานิช สุนทรนนท์เขียน : 9 ตุลาคม 2551สำหรับ : นสพ.อันดามัน ไทม์ ฉบับวันที่ 16-31 ต.ค. 2551ขอบคุณ : ภาพจาก อินเตอร์เน็ตหญิงสาว...ตอนสายๆ ของวันนี้ฉันเห็นดวงตาของเธอแล้ววินาทีขณะที่จ้องมองร่องรอยจากวันวานยังปรากฏอยู่ชัดความเจ็บปวดความรวดร้าวราวจะขาดใจยังไม่ได้เจือจางลงหญิงสาว...ฉันอยากจะบอกกับเธอว่ารักและเข้าใจถึงสิ่งที่เธอทำระหว่างที่โลกเปลี่ยนเวลาผ่านบ้านเมืองเ....
|
วันจันทร์ ที่ 6 ตุลาคม 2551
คิดถึงกวี
ที่บินไปกับปีกผีเสื้อ
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 85
, 19:22:49 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 คิดถึงกวี
ที่บินไปกับปีกผีเสื้อวานิช สุนทรนนท์งานเขียน ปี 2549 1.) ดึกแล้ว... ฉันยังนอนไม่หลับ แม้จะวางหนังสือและปิดไฟหัวเตียงไปได้สักพักใหญ่ๆ แล้ว ลมนอกหน้าต่างที่นิ่งสงบมาตั้งแต่หัวค่ำ เริ่มพัดให้ได้ยินเสียงใบไผ่เสียดสีกันในทิศทางของหน้าบ้าน รู้สึกเหมือนฝนกำลังจะมา... ไม่นานนักฝนก็ตกลงมาจริงๆ จากโปรยปรายเพียงบางๆ ในช่วงเริ่มต้น ค่อยๆ หนาเม็ดมากขึ้นๆ จนเทกระหน่ำเหมือนเมฆจะหล่นลงมาทั้งหมดในโ....
|
วันอาทิตย์ ที่ 5 ตุลาคม 2551
วันเวลาที่ปล่อยวาง... ถึงเวลาที่จะต้องทบทวน บรรทัดสุดท้าย ของเรา แล้วหรือยัง...
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 97
, 22:09:47 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 วันเวลาที่ปล่อยวาง....เขียน : วานิช สุนทรนนท์เขียนถึง ; ภูผาหมอก และ ภูผาเมฆ ต.นาชุมเห็ด อ.ย่านตาขาว จ.ตรังเวลา : 12.19 น. วันอาทิตย์ที่ 29 มกราคม 2549สำหรับ : หนังสือพิมพ์ อันดามัน ไทม์ ฉบับ 1-15 กุมภาพันธ์ 25491.) หญิงสาว... เย็นแล้ว... ไม่นานนักสิ่งที่พวกเรารอคอยก็เริ่มปรากฏให้เห็น
ตอนนั้น... ผมกำลังยืนอยู่บนยอดเขา มองไปได้รอบทิศทาง ทุกแห่งหนที่สายตาเห็นเป็นแต่ภูเขา ทั้งใกล้และไก....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 2 ตุลาคม 2551
14 ตุลาฯ ปีนั้น คุณทำอะไร อยู่ที่ไหน... (1)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 117
, 20:09:10 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 คอลัมน์ กวนหมวน การเมือง14 ตุลาฯ ปีนั้น คุณทำอะไร อยู่ที่ไหน... (1)วานิช สุนทรนนท์ เขียน : เวลา 15.26 น. วันที่ 2 ตุลาคม 2551สำหรับ : หนังสือพิมพ์ ทับเที่ยง โพสต์ ฉบับ 1-15 ต.ค. 51ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ตอนเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 คุณกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน... ผมเชื่อว่า หลายๆ คน คงจะเคยได้รับคำถามเช่นนี้มาบ้างแล้ว อย่างน้อยๆ ก็สักครั้งหนึ่งในชีวิต ผมก็เชื่ออีกว่....
|