พิมพ์หน้านี้
|
ตุลาฯแล้วตุลาฯเล่า ความเลวร้ายยังเฝ้าครอง วานิช สุนทรนนท์ เขียน : 9 ตุลาคม 2551 สำหรับ : นสพ.อันดามัน ไทม์ ฉบับวันที่ 16-31 ต.ค. 2551 ขอบคุณ : ภาพจาก อินเตอร์เน็ต หญิงสาว... ตอนสายๆ ของวันนี้ ฉันเห็นดวงตาของเธอแล้ว วินาทีขณะที่จ้องมอง ร่องรอยจากวันวาน ยังปรากฏอยู่ชัด ความเจ็บปวด ความรวดร้าวราวจะขาดใจ ยังไม่ได้เจือจางลง หญิงสาว... ฉันอยากจะบอกกับเธอว่า รักและเข้าใจถึงสิ่งที่เธอทำ ระหว่างที่โลกเปลี่ยน เวลาผ่าน บ้านเมืองเรายังหายใจอยู่ที่เดิม ตุลาฯแล้วตุลาฯเล่า ความเลวร้ายยังเฝ้าครอง คล้ายๆ กับอสุรกาย กระจายพันธุ์ หญิงสาว... วินาทีที่จ้องมอง สบตา ฉันดีใจที่สัมผัสได้ว่า แม้เธอเพิ่งประสบความเจ็บปวด และร้าวรวดมากเพียงไหน แต่หัวใจนักต่อสู้ดวงเดิม กับร่องรอยแผลเป็นแห่งยุคสมัย จะเดินทางต่อไป ไม่เปลี่ยนแปลง หญิงสาว... เธอคงจำคำที่ฉันเคยพร่ำบอกไว้ได้ ว่า... ทางข้างหน้า มีเขาสูง แต่เหนือเขาสูง จะต้องมีแสงตะวัน หญิงสาว... แล้วเราจะไปถึงที่นั่น แผ่นดินแห่งความรัก ท้องฟ้าแห่งความฝัน ด้วยกัน...
|