พิมพ์หน้านี้
|
ลม... ที่คิดจะพัดไปโอบกอดใครสักคน วานิช สุนทรนนท์ เวลาเขียน 01.05 น. วันที่ 15 ตุลาคม 2551 สำหรับ : นสพ.อันดามัน ไทม์ วันที่ 1-15 พฤศจิกายน 2551 ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ดึกแล้ว... วินาทีขณะนี้ ลมอันดามันเริ่มอ่อนแรง ฟังสิ... แผ่วๆ แว่วๆ ว่าอยู่ไกล เบื้องบน... จันทร์เพิ่งแรม แจ่มนัก เมฆมืดที่เคยวาดอยู่เต็มฟ้า พลันได้เวลาหลบเร้น นกกลางคืน บินตัดกลางใจจันทร์ งามนัก... ดึกแล้ว... ดวงใจยามค่ำคืน แกว่งไกวคล้ายจะพัดวน สับสนดังผืนธง มิรู้จะตัดสินใจปล่อยชายไปทางใด วินาทีขณะที่ลมอันดามันเริ่มอ่อนแรง และลมตะวันออกยังไม่ทันจะพัดข้ามเขามาหา ดึกแล้ว... จึงยังไม่รู้ว่า จะข่มตาหลับลงได้อย่างไร วุ่นวายหนอ ใจคน... |