พิมพ์หน้านี้
|
อยากจะตอบถึงบางคำ ที่เธอเฝ้าถามอยู่เสมอ วานิช สุนทรนนท์ เวลาเขียน 01.41 น. วันที่ 16 ตุลาคม 2551 ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ดึกมากแล้ว... ลมสงัด แว่วเสียงฝนซัดกระทบใบไม้หน้าบ้าน บางเบาจนไม่ทันรู้ว่า มาจากทิศทางใด ทะเลอันดามัน หรือจะจากอีกขอบฟ้า ข้ามเทือกเขาบรรทัด พัทลุง มาจากอ่าวไทย ดึกมากแล้ว... ฝนมาแป๊บเดียวก็เงียบหาย ปล่อยให้บางคนนั่งนับเสียงน้ำหยด หยาดเม็ดจากหลังคาสู่พื้น อยู่ลำพัง ดึกมากแล้ว... คิดถึงใจคนที่เดินทางไกล เพื่อพบพานคนอันดามัน ณ สถานทะเลตะวันออก เมื่อไม่นาน วินาทีของค่ำคืนเช่นนี้ ถ้าเธอยังตื่นอยู่ และมีเวลาพอที่จะรับฟัง หรือยังจะไม่สายจนเกินไป ก็อยากจะตอบถึงบางคำ ที่เธอเฝ้าถามอยู่เสมอ พี่รักเค้าบ้างไหม... ดึกมากแล้ว... วินาทีของค่ำคืนเช่นนี้ ฉันอาจจะช้าที่เพิ่งพบคำตอบ แต่ฉันจะรู้ได้อย่างไร ว่าเธอต้องการจะรับฟังอีก... |