วานิช สุนทรนนท์ นสพ.ฅนตรัง
ความเรียง บทความขนาดสั้น บทกวี
Permalink :
http://www.oknation.net/blog/kontrang49
วันอาทิตย์ ที่ 5 ตุลาคม 2551
วันเวลาที่ปล่อยวาง... ถึงเวลาที่จะต้องทบทวน บรรทัดสุดท้าย ของเรา แล้วหรือยัง...
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 97
, 22:09:47 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 วันเวลาที่ปล่อยวาง....เขียน : วานิช สุนทรนนท์เขียนถึง ; ภูผาหมอก และ ภูผาเมฆ ต.นาชุมเห็ด อ.ย่านตาขาว จ.ตรังเวลา : 12.19 น. วันอาทิตย์ที่ 29 มกราคม 2549สำหรับ : หนังสือพิมพ์ อันดามัน ไทม์ ฉบับ 1-15 กุมภาพันธ์ 25491.) หญิงสาว... เย็นแล้ว... ไม่นานนักสิ่งที่พวกเรารอคอยก็เริ่มปรากฏให้เห็น
ตอนนั้น... ผมกำลังยืนอยู่บนยอดเขา มองไปได้รอบทิศทาง ทุกแห่งหนที่สายตาเห็นเป็นแต่ภูเขา ทั้งใกล้และไก....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 2 ตุลาคม 2551
14 ตุลาฯ ปีนั้น คุณทำอะไร อยู่ที่ไหน... (1)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 117
, 20:09:10 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 คอลัมน์ กวนหมวน การเมือง14 ตุลาฯ ปีนั้น คุณทำอะไร อยู่ที่ไหน... (1)วานิช สุนทรนนท์ เขียน : เวลา 15.26 น. วันที่ 2 ตุลาคม 2551สำหรับ : หนังสือพิมพ์ ทับเที่ยง โพสต์ ฉบับ 1-15 ต.ค. 51ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ตอนเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 คุณกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน... ผมเชื่อว่า หลายๆ คน คงจะเคยได้รับคำถามเช่นนี้มาบ้างแล้ว อย่างน้อยๆ ก็สักครั้งหนึ่งในชีวิต ผมก็เชื่ออีกว่....
|
ความรู้สึกที่เหมือนมี
เศษทรายในกระเป๋า
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 105
, 18:26:32 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ความรู้สึกที่เหมือนมี
เศษทรายในกระเป๋าเขียน : วานิช สุนทรนนท์เวลา : 22.00 น. วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2549สำหรับ : หนังสือพิมพ์อันดามัน ไทม์ ฉบับวันที่ 16-28 กุมภาพันธ์ 2549 1.) หญิงสาว... ไม่ว่าจะอย่างไร ผมก็ยังเข้าใจได้ หากคนเราจะลาร้างห่างไกลกันเพราะทัศนคติคนละอย่าง มีเส้นทางของตัวเอง สิ่งที่น่าเศร้ากว่านั้นมากมายก็คือ เชื่อและคิดไปในทิศทางเดียวกัน รักและผูกพันอย่างลึกซ....
|
วันพุธ ที่ 1 ตุลาคม 2551
หนังเก่าอีกเรื่องของสปีลเบอร์ก - War of the Worlds สงครามจากต่างดาว
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 124
, 17:45:16 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 War of the Worlds สงครามจากต่างดาวเขียน : วานิช สุนทรนนท์ภาพ : จากอินเตอร์เน็ตเวลา : 11.47 น. วันอังคารที่ 13 ธันวาคม 2548สำหรับ : นสพ.อันดามัน ไทม์ ฉบับวันที่ 16-31 ธันวาคม 2548 1.) หญิงสาว... ดึกแล้ว... ผมยังนอนไม่หลับ... ฝนนอกหน้าต่างยังคงตกอยู่ตลอดเวลา และเป็นเช่นนี้มาหลายวันแล้ว จนมีใครบางคนเริ่มบ่นให้ได้ยินว่า ปีนี้ฝนตกลงมายาวนานกว่าทุกๆ ปี ตั้งแต่ต้นฝนจนถึงวันนี้ ....
|
วันอังคาร ที่ 30 กันยายน 2551
เมื่อเดือนลับฟ้า ที่ 3 จังหวัดภาคใต้
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 96
, 19:41:04 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เมื่อเดือนลับฟ้า ที่ 3 จังหวัดภาคใต้วานิช สุนทรนนท์เขียน 1 ตุลาคม 2548ขอบคุณ : ภาพปกหนังสือ จากอินเตอร์เน็ต 1.) หญิงสาว... วันนี้ เริ่มเข้าเดือนตุลาคมแล้ว ฝนยังคงตกหนัก ความจริงฝนเริ่มตกที่บ้านเรามาตั้งแต่เดือนพฤษภาคมโน่น หากนับวัน นับเดือน ก็ปาเข้าไปเป็นเดือนที่ 5 แล้ว หน่อตงนอกรั้วหน้าบ้านเปลี่ยนเป็นลำไผ่สูง สวยงาม ที่คอยโอนอ่อนตามแรงลมยามฝนโปรยปรายวันเวลาช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเ....
|
วันจันทร์ ที่ 29 กันยายน 2551
ผ่านพบไม่ผูกพัน กับ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 160
, 19:57:00 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ผ่านพบไม่ผูกพัน กับ เสกสรรค์ ประเสริฐกุลวานิช สุนทรนนท์งานเขียน พ.ศ. 2548ภาพ : ปกหนังสือ ฉบับพิมพ์ครั้งแรก : อินเตอร์เน็ต 1.) หญิงสาว... ผมไม่แน่ใจว่า เธอยังจำหนังสือ ประท้วงปัตตานี ความทรงจำที่เริ่มจะลางเลือน... ที่ผมเขียนไว้นานแล้ว และเคยส่งให้เธออ่านเมื่อหลายเดือนก่อนได้ไหม ในหน้าแรกของคำบอกเล่าดังกล่าว ผมได้เขียนไว้ว่า... เย็นวันนั้น แสงแดดหลบหายไปหลังเขาแล้ว ลมบนหลังค....
|
วันอาทิตย์ ที่ 28 กันยายน 2551
บันทึกลูกผู้ชาย ชื่อ... เช
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 143
, 20:37:25 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 บันทึกลูกผู้ชาย ชื่อ... เชเขียน : วานิช สุนทรนนท์เวลา : วันอาทิตย์ที่ 27 พฤศจิกายน 2548 / 10.38 น.ภาพ : ปกภาพยนตร์จากร้านเช่า VCD สำหรับ : นสพ.อันดามัน ไทม์ ฉบับวันที่ 1 ธันวาคม 2548 1.) หญิงสาว.. เมื่อวาน... ผมจำไม่ได้ว่า เราได้พูดคุยกันด้วยเรื่องอะไรบ้าง แต่มีอยู่ช่วงหนึ่งผมเล่าให้ฟังว่า เพิ่งดูหนังเกี่ยวกับชีวิตของ เช กูวารา ตอนหนุ่มๆ แล้วผมก็ถามเธอ.......
|
วันเสาร์ ที่ 27 กันยายน 2551
ทำลายได้..... แต่จะไม่มีวันยอมแพ้ - a man can be destroyed but not defeated
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 107
, 21:26:23 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ทำลายได้..... แต่จะไม่มีวันยอมแพ้a man can be destroyed but not defeatedวานิช สุนทรนนท์กันยายน 2548ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต และ ปกหนังสือ 1.) หญิงสาว... เช้าวันนี้ เป็นเช้าที่ค่อนข้างจะสดใส อาจจะเป็นเพราะฝนที่ทิ้งช่วงจนดูเหมือนจะแกล้งให้รู้สึกห่างเหินกันไปบ้าง ทำให้พอจะเห็นสีฟ้าของท้องฟ้าได้ชัดเจนขึ้น แสงแดดส่องต้องใบไม้ให้เห็นเป็นสีเขียวที่มากกว่าเดิม คล้ายๆ จะมีแสงสว่างมาจา....
|
เย็นลมป่า กับอีกหนึ่งชะตากรรม
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 122
, 09:52:44 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เย็นลมป่า กับอีกหนึ่งชะตากรรมเขียน : วานิช สุนทรนนท์เวลา : 22.06 น. วันที่ 7 กรกฎาคม 2549สำหรับ : หนังสือพิมพ์อันดามัน ไทม์ ฉบับ วันที่ 16-31 กรกฎาคม 2549 1.) หญิงสาว... เมื่อ 35 ปีก่อนโน้น... ตอนที่ยังเป็นนักเรียนตัวเล็กๆ ผมก็เหมือนกับเด็กหลายๆ คนจากต่างอำเภอที่เข้าไปเรียนต่อในตัวเมือง สมัยนั้น ไม่มีตัวเลือกให้มากนัก ถ้าเป็นผู้ชายก็ต้องเป็นโรงเรียนวิเชียรมาตุ ส่วนผู้หญิงก็ไปโรงเรียนสภ....
|
วันศุกร์ ที่ 26 กันยายน 2551
คำบอกเล่าของตัวหนังสือ... 'เธอคือชีวิต'
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 104
, 20:38:08 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 คำบอกเล่าของตัวหนังสือวานิช สุนทรนนท์21.14 น. / 12ส.ค.48 1.) หญิงสาว... วันก่อนผมไปรื้อหนังสือเก่าๆ ที่บ้านแม่ แม้จะมีโอกาสกลับไปหาแม่บ่อยๆ แต่นานๆ สักครั้งที่ผมจะมีเวลาอยู่กับหนังสือเหล่านั้น บนชั้นหนังสือหัวเตียงในห้องที่เคยนอนเมื่อหลายปีก่อน มีหลายเล่มที่อ่านจบไปนานแล้ว แต่อีกจำนวนมากที่ยังไม่ได้อ่านเลย ไม่ใช่เป็นคนที่ต้องคิดอยู่ตลอดเวลาว่าอะไรๆ ล้วนจะต้องเป็น ตัวกู ....
|
วันเวลาที่ยังไม่ได้เดินทาง
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 109
, 09:25:43 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 วันเวลาที่ยังไม่ได้เดินทาง
วานิช สุนทรนนท์25 สิงหาคม 2548ก่อนจะถึงปลายฝนจากอันดามัน ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต หญิงสาว... เกือบจะห้าทุ่ม... ผมกลับมาจากตัวเมืองได้สักพักใหญ่ๆ แล้ว ตอนแยกจากกลุ่มที่ไปร่วมประชุมตอนใกล้ๆ จะสี่ทุ่มนั้น ผมแวะซื้อนมให้ลูกที่ร้าน 7-11 ทันมาเห็นเธอเปิดไฟเลี้ยวเข้าหมู่บ้านพอดี ตลอดเส้นทางที่ขับรถกลับบ้านคืนนี้ รู้สึกว่าจะไม่เหมือนคืนก่อนๆ นะ เงียบมาก....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 25 กันยายน 2551
หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (4-จบ)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 105
, 20:55:06 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (4-จบ)วานิช สุนทรนนท์3 ตุลาคม 2548ปลายมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต เขารักน้องคนนี้มากหรือน้อยแค่ไหน อย่างไร ใครเลยจะรู้ได้ นอกจากเขากับเธอที่รู้กัน และนอกจากคนทั้งสองแล้ว ไม่เคยมีใครล่วงรู้มาก่อนเลยว่า ทำไมเขาจึงตั้งชื่อลูกชายคนแรกที่แปลความหมายได้ว่า พี่ชาย.....บ่อยครั้งที่รู้ว่าเขาประสบปัญหาเรื่องสุขภาพ เธอจะรีบส่งยามาให้ หลายครั้งเธอจะบอกให้ไ....
|
หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (3)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 109
, 18:04:33 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (3)วานิช สุนทรนนท์3 ตุลาคม 2548ปลายมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต 7.) หญิงสาว... เขายังจำได้ การสนทนาในความมืดคืนนั้น เขาถามเธอเบา ๆ ว่า ยังต้องการจะฟังบทกวีที่พี่เขียนลงหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่อีกไหม... เพราะก่อนหน้านี้ เธอเคยคะยั้นคะยอจะให้เขาอ่านบทกวีบทนี้ให้ฟังทีหนึ่งแล้ว แต่เขาบอกให้รออ่านในหนังสือดีกว่า แต่เมื่อเห็นว่า หนัง....
|
หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (2)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 98
, 12:23:14 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (2)วานิช สุนทรนนท์3 ตุลาคม 2548ปลายมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต 4.) หญิงสาว... นอนแล้วหรือ... เขาจำเสียงแรกที่เธอทักทายมาในคืนนั้นได้ เป็นเสียงค่อนข้างเบาแบบนี้ทุกครั้งที่เธอโทรมา จนฟังราวกับว่าเธอจะอยู่บนดาวอีกดวงหนึ่ง ก่อนที่เขาจะงัวเงียตอบไปว่า อือ... ไม่เป็นไรครับ... คืนนั้น เธอถามเรื่องงานที่ไปปร....
|
หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (1)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 97
, 10:06:40 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 หญิงสาว... ไปนอนดูดาวด้วยกันไหม... (1)วานิช สุนทรนนท์3 ตุลาคม 2548ปลายมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต 1.) หญิงสาว... คืนนี้... เป็นคืนที่เขาต้องอยู่คนเดียวอีกครั้งหนึ่ง แม้จะเป็นการชั่วคราวในระยะเวลาสั้นๆ ก็ตาม ทั้งนี้เพราะลูกชายคนเล็กเดินทางไปต่างจังหวัดเพื่อติววิชาเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย เพียงแค่สัปดาห์เดียว แต่จากนี้ไปอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า เมื่อลูกเรียนจบชั้น....
|
วันพุธ ที่ 24 กันยายน 2551
ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (4-จบ)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 83
, 23:55:14 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (4-จบ)วานิช สุนทรนนท์18 กันยายน 2548ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต 9.) หญิงสาว...ผมอยากจะบอกกับเธอว่า ไม่กี่วันมานี้ผมเพิ่งอ่านหนังสือจบไปอีกหลายเล่ม สองในจำนวนนั้นก็คือ ปาป้า เฮมิงเวย์ และ เมื่อเดือนลับฟ้า เล่มแรกเป็นส่วนเสี้ยวหนึ่งของประวัติเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ผู้เขียน The Old Man and The Sea ที่เคยเล่าให้ฟังไปบ้างแล้ว แต่เล่มนี้เขียนโดยนักหนังสือ....
|
ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (3)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 92
, 22:32:20 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (3)วานิช สุนทรนนท์18 กันยายน 2548ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต 6.) หญิงสาว... วันนี้ฝนเริ่มซาเม็ดไปบ้างแล้ว หลังจากตกหนักมา 3-4 วันและคืนติดต่อกัน เมื่อกลับจากตัวเมืองใหม่ๆ ผมจึงรีบนำผ้าไปตากในขณะที่แดดยังคืนมาไม่หมด นี่ก็ใกล้จะมืดค่ำแล้ว ยังแห้งไม่สนิทเลย ผมขับรถเข้าเมืองตั้งแต่ก่อนเที่ยง เพื่อจะนำหนังสือพิมพ์อันดามันฯไปให....
|
ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (2)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 91
, 20:09:23 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (2)วานิช สุนทรนนท์18 กันยายน 2548ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต3.) หญิงสาว... ผมยินดีด้วยนะ ที่เธอกำลังจะย้ายสำนักงานเข้าไปอยู่ในตัวเมืองสัปดาห์หน้านี้ เพราะเป็นอีกหนึ่งความก้าวหน้าของงาน ซึ่งก็คือความก้าวหน้าของเธอ อย่างน้อยๆ ก็จะทำให้ขับรถน้อยลงวันละหลายๆ นาที เมื่อขับรถน้อยลง ความเสี่ยง ความเหน็ดเหนื่อย ก็จะลดลงตามไปด้วย แต่ผลดีที่จะได้เพิ่มขึ้นอ....
|
ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป... (1)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 99
, 11:10:16 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ไม่รู้ว่า...ความรักกำลังจะมา หรือจะไป...(1)วานิช สุนทรนนท์18 กันยายน 2548ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต 1.) หญิงสาว... เป็นเช้าของอีกวันหนึ่งที่มีความสดใส... ผมรู้สึกตัวครั้งแรกประมาณ 6 โมงเศษๆ ตามเวลาที่เคยตื่นไปส่งลูกเป็นประจำ แต่เนื่องจากวันนี้เป็นวันเสาร์ ลูกไม่ต้องไปโรงเรียน และเป็นวันที่ฝนตกลงมาตั้งแต่เช้ามืด หลังจากลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วผมก็กลับมานอนต่อ ลืมตาเป็นระยะๆ แต่มาตื่นแล้....
|
วันอังคาร ที่ 23 กันยายน 2551
ค่ำคืนที่ หญิงสาว เคี่ยวเข็ญให้เขียนหนังสือ... (3-4 จบ)
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 68
, 22:41:07 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ค่ำคืนที่ หญิงสาว เคี่ยวเข็ญให้เขียนหนังสือ... (3-4 จบ)วานิช สุนทรนนท์21 กรกฎาคม 2548ฝนจากอันดามันยังโปรยปรายสม่ำเสมอขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต3.) หญิงสาว... วันนี้ฝนตกมาตั้งแต่เช้า หลังส่งลูกขึ้นรถไปโรงเรียนแล้ว ฉันไปนั่งกินร้านกาแฟตรงใกล้ๆ ไฟแดง ดีใจที่ได้ยินเสียงเธอทางโทรศัพท์ แม้จะพูดกันได้ไม่นานนัก แต่เป็นการทักทายตอนเช้า เหมือนก่อนหน้านี้ จากนั้นก็กลับบ้านมานั่งคิดถึงอะไรไ....
|