และแล้ว ‘สเปน’ ก็เป็นแชมป์

คอลัมน์ คุยกับอรุณ ลายดี

เช้า วันที่ 30 มิถุนายน 2551

               ไม่น่าเชื่อว่า มิชาเอล บัลลัค กัปตันทีมชาติเยอรมันนี ที่มีโอกาสเป็นแชมป์กับทีมมากที่สุดในปีนี้ถึง 4 รายการ แต่ไม่ได้แม้แต่ถ้วยเดียว ตั้งแต่การลุ้นแชมป์พรีเมียร์ ลีก กับต้นสโมสรอย่างเชลซี ที่เบียดกันมากับแมนยูฯ แต่ก็สู้ความคงเส้นคงวาของแชมป์เก่าไม่ได้ ซึ่งก่อนหน้านั้นทีมเชลซีของบัคลัคก็ได้เข้าชิงถ้วยใบเล็กอย่างลีกคัพด้วย อีกถ้วยที่บัคบัคอยากสัมผัสนั้นก็คือถ้วยใหญ่สุดของสโมสรยุโรปอย่างยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ ลีก ทีมของเขาก็ได้แค่ที่ 2

                ย้อนไปเมื่อ 6 ปีก่อนเหตุการณ์แบบนี้ก็เคยเกิดกับเขามาแล้ว ตอนนั้นยังเล่นอยู่กับสโมสรบ้านเกิด ไบเออร์ลิเวอร์คูเซ่น ทีมเขาก็ได้เข้าชิงแชมเปี้ยนส์ ลีก ได้ที่ 2 แย่งแชมป์บอลลีก ก็ได้ที่ 2 ทีมชาติเยอรมันนีของเขาเข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกกับบราซิลก็โดนบราซิลถล่มไป ได้ที่ 2 ตามเคย (นัดชิงเจ้าตัวไม่ได้ลงเพราะติดโทษแบน)

                การเข้าชิงชนะเลิศใน ยูโร 2008 ครั้งนี้ทำให้ทุกคนอดเป็นห่วงบัคลัคไม่ได้ และผลการแข่งขันออกมาเป็นอย่างที่หลายคนเป็นห่วงจริงๆ เพราะทีมของเขาแพ้ต่อสเปนไป 1-0 ทำให้ในปีนี้เขาได้รองแชมป์ไป 4 รายการ น้อยคนที่จะทำได้

                ผมจำประสบการณ์แบบนี้ได้ดีเหมือนกัน จำได้ว่าเมื่อถึงนัดสุดท้ายที่ชี้ชะตาว่าทีมจะได้เข้าไปเล่นในรอบต่อไปหรือไม่นั้น หากทีมของผมต้องการเพียงแค่เสมอในนัดนั้นทีมผมไม่เคยเสมอเลย แต่จะแพ้ทุกครั้งจนผมไม่อยากให้สถานการณ์แบบนี้เกิดกับทีม สู้ให้สถานการณ์บังคับว่าจะต้องชนะสถานเดียวเสียยังดีกว่า

                สเปนคือทีมที่ได้รับการยกย่องว่า จะมีโอกาสเป็นแชมป์ในการแข่งขันคราวนี้และก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ด้วยผลงานชนะคู่แข่งทุกนัด (ชนะอิตาลี ดวลจุดโทษ) ความจริงทีมอย่าง ฮอลแลนด์ก็มีการเล่นที่น่าตื่นตาตื่นใจไม่น้อย ถล่มทั้งแชมป์และรองแชมป์โลกกระจุย แต่ก็มาตายกับความวูบวาบแค่นัด 2 นัดของ อังเดร อาชาวิน แห่งรัสเซียเข้าจนต้องจอดป้ายแค่รอบ 8 ทีม โปรตุเกสที่มี คริสติโน โรนัลโด ก็เป็นทีมที่มีโอกาสเป็นแชมป์ แต่ก็โดนความแกร่งของเยอรมันเล่นงานจนเจ้าโด้พริ้วไม่เป็น

                ผมประกาศตัวว่าเชียร์สเปนมาตั้งแต่ต้น เพราะมีนักเตะลิเวอร์พูลอยู่หลายคน แต่ที่ได้ลงเล่นตัวจริงมีแค่คนเดียวนั้นก็คือ เฟร์นาลโด ตอร์เรส และก็เป็นตัวความหวังของทีมด้วยเนื่องจากฟอร์มที่เล่นให้ต้นสังกัดเด่นชัดเหลือเกิน

                แต่ปรากฏว่าชื่อของ ดาบิด บีย่า กลับโดดเด่นหลังระเบิดแฮตตริกได้ในนัดแรก และดูเหมือนว่าฟอร์มการเล่นของตอร์เรสก็ดูตกๆ ลงไป อาจเป็นเพราะเขาไม่ถนัดในการเล่นแบบกองหน้า 2 คน  และเมื่อดาบิด บีย่า เจ็บกล้ามเนื้อ และโค้ชยังไว้วางใจให้เขาลงในนัดชิง ทั้งๆ ที่ผู้เล่นสำรองที่เป็นกองหน้าอีกคนก็เล่นเด่นเช่นเดียวกัน

               ผลจากการไว้วางใจ ประกอบกับแผนการเล่นแบบหน้าตัวเดียวส่งผลให้เขาสามารถส่งบอลไปซุกก้นตาข่ายเยอรมันได้ 1 ลูก ซึ่งมันก็เพียงพอต่อการเป็นแชมป์รายการนี้ที่ต้องรอมานานกว่า 44 ปี และสเปนก็คงจะไม่มีใครเรียกว่า ‘หมูสนามจริง สิงห์สนามซ้อม’ ไปอีกนาน เพราะที่ผ่านมารอบคัดเลือกสเปนจะเล่นได้ดีแต่จะตกรอบแรกในการแข่งขันรอบสุดท้ายอยู่บ่อยครั้ง

               ผมเชื่อว่าแฟนลิเวอร์พูลไม่น้อยส่งใจไปเชียร์สเปนและตอร์เรส และคงหวังต่อจากนี้ไปว่าลิเวอร์พูลที่มีตอร์เรสคงเป็นหงส์เต็มตัว อย่าให้แฟนบอลทีมอื่นเรียกว่าเป็ดอีกเลย ฉายานี้ให้เขาไปเรียกนักการเมืองบางคนที่แม้กระทั้งลูกตัวเองยังไม่รู้ว่าพ่อมันชื่ออะไรเที่ยวตระเวนไปถามชาวบ้านชาวช่องอยู่เรื่อย

   และปีแห่งความหวังของชาวหงส์แดงก็กลับมาอีกครั้ง !!!

ขอบคุณ : ภาพจากเมเนเจอร์ ออนไลน์