พิมพ์หน้านี้
|
คำสาบาน... คอลัมน์ เลตรัง กำนันพรศักดิ์ - คุณอุษา เกลี้ยงช่วย ข้าชื่อไอ้ขวัญ... ข้ารักเจ้าเรียมหนักหนาปานชีวิต ข้าขอสาบานว่า... ข้าจะไม่ยุ่งกับหญิงอื่นเป็นอันขาด ข้าจะรัก... ข้าจะรอเจ้าเรียม จนกว่าจะสมประสงค์ หรือชีวิตจะหาไม่ ถ้าแม้ว่า ข้าผิดคำสาบานที่ว่านี้ ขอให้ชีวิตข้าเป็นอันตรายต่างๆ อย่าคลาดแคล้วเขี้ยวงา ศัตราวุธ หอกดาบ อย่าพ้นสามวัน เจ็ดวันเลย พี่ขวัญ... ข้าขอสาบานกับเจ้าพ่อไทรว่า... อีเรียมจะรัก จะรอพี่ขวัญตลอดชาติ ข้าจะรักพี่ขวัญคนเดียว... ขวัญ-เรียม จุดธูป พนมมือ พิษฐานที่ศาลเก่าแก่ ศาลเจ้าพ่อไทร มีตุ๊กตาเสียกบาลเก่าคร่ำ ดอกไม้แห้ง มีทองปิดบางแห่ง ผูกผ้าแพรแดงสีซีดจาง พันอยู่รอบโคนต้นไทร............ศักดิ์สิทธิ์ และค่อนข้างรกร้างริมคลองแสนแสบ (จากบทภาพยนตร์ เรื่อง แผลเก่า ของ เชิด ทรงศรี วรรณกรรมของ ไม้เมืองเดิม) ข้าฯ ชื่อ ร.ต.อ. เป็นคำสาบานที่เกิดขึ้นอีก 50 ปี ต่อมา ของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย กล่าวคำสาบานแทนเอกสารยืนยันความบริสุทธิ์ต่อการถูกอภิปรายไม่ไว้วางใจ ของรัฐมนตรีมหาดไทยเงา นาย มันช่างกระทบ กระแทก แทรกเข้าไปในประสาท ในสมองของผมเหลือเกิน นี่มันยุคของการหลอกลวงเหรอครับ การพูดความเท็จทำให้เกิดการปฏิวัติเหรอ นักการเมืองเป็นนักโกหกมืออาชีพจริงหรือ... ไม่มีความศรัทธาเชื่อถือนักการเมืองแล้วเหรอครับ นี่ถึงกับต้องสาบานให้เชื่อกันแล้ว ทำไมถึงทำให้ประชาชนสับสน งุนงง ขนาดนี้ ผมว่า ไม่เฉพาะผมหรอกครับ ถ้าพระเจ้าชัยวรมันที่ 1 กลับชาติมาเกิด ก็ต้องทรงพระงงเหมือนกันว่า ทำไมทรงสร้างปราสาทบนผืนแผ่นดินไทย แต่ตัวปราสาทไปอยู่กับประเทศกัมพูชา ปราสาทแยกจากแผ่นดินได้ไหม แล้วในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 9 ก่อนยุคสุโขทัย ใครจะไปตอบข้อสงสัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 1 ได้ล่ะครับว่า ผลประโยชน์ทับซ้อนคืออะไร กาสิโนเป็นแบบเดียวกับโรงบ่อนเบี้ยหรือเปล่า แล้วประเทศชาติปกครองด้วยรัฐบาลนอมินีได้เหรอ? แฮ่... แฮ่... พระองค์ต้องให้ ศาลสถิตยุติธรรม เป็นผู้ตัดสินชี้ขาด พระเจ้าข้า... แต่นาย ผมเคยนึกว่า อำนาจการเมืองนั้นยิ่งใหญ่ แต่ประชาชนยิ่งใหญ่กว่า การแสวงหาอำนาจในสภานั้น ท่านนายกฯ ชวน หลีกภัย กล่าวว่า ประชาธิปไตยมีทั้งกระบวนการได้อำนาจ กระบวนการตรวจสอบการใช้อำนาจ แต่คนที่ได้อำนาจแล้ว มักปฏิเสธการตรวจสอบ แต่อำนาจศักดิ์สิทธิ์ของศาลกระบวนการยุติธรรม ไม่สามารถล่วงละเมิด หรือแทรกแซงได้ โดยเฉพาะอำนาจเงิน ไม่มีผลทำให้ความยุติธรรมต้องผิดไปได้เลย ขวัญนั่งทรุดอยู่ริมน้ำ ถูกปืนเข้าที่สำคัญยังกำมีดอยู่ เจ้าฆ่าพี่แท้...(แค้น) ให้กูตายตามประสากู อีเรียมเอ๊ย บัดนี้กูรู้แล้ว... ขวัญลื่นจมน้ำ เห็นแต่พรายน้ำผุด... ตาย... เรียมดำน้ำพุ่งลงมา ค้นหาขวัญอย่างไม่คิดชีวิต สุดท้ายลำคอสวนกับมีดในมือขวัญ เรียมจึงจับมือขวัญที่ถือมีดนั้นแทงคอตัวเอง แล้วกอดขวัญแน่น เลือดพุ่งกระฉูด... ตาย ดังนั้น... ผมจะไม่เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงใดๆ ทั้งสิ้น ผมกลัวคำสาบาน และผมเบื่อการถูกซักฟอก เวลาผมอยู่บ้าน คุณอุษา-ภรรยาผม ตรวจสอบ ซักฟอกผมตลอดเวลา ทุกวันๆ ว่า ไปทำอะไร... กับใคร... ที่ไหนมา... ปัดโธ่... ไอ้คำถามเพี้ยนๆ พรรค์นี้... ใครจะไปกล้าตอบครับ... อิ อิ อิ ป.ล. ท่าน บ.ก.ฅนตรังของผมครับ ท่านก็ไม่อยากเป็น รมต.เหมือนกันใช่ไหมครับ คงจะกลัวการซักฟอกเช้า-เย็น ทุกวันๆ จึงยอมอยู่คนเดียว ไม่ใจอ่อนกับคุณสาวๆ ทั้งหลายเลย... อิ อิ อิ
|
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||