คืนหนึ่ง ณ มหาวิทยาลัยราชดำเนิน

คอลัมน์ เลียบบ้าน เลาะเมือง

นางนวล  ทะเลใต้

              ลานพระบรมรูปทรงม้าสมเด็จพระปิยมหาราช ยามต้นแห่งค่ำคืน 27 มิถุนายน 2551 ดูโปร่งโล่งไปจรดอาคารพระที่นั่งอนันตสมาคม อันเป็นรัฐสภาเดิม อาคารรูปลักษณ์งานสถาปัตยกรรม กรีก-โรมันตระหง่าน สงบนิ่งอย่างเคร่งขรึม งามสง่าอยู่ใต้แสงไฟส่องสว่างทั้งจากอาณาบริเวณรอบๆ ตัวอาคาร สนามหญ้า และเสาไฟสองฟากถนนเลียบลานกว้างด้านหน้าและที่วนอ้อมไปตามถนนอู่ทองใน ที่กั้นกลางพื้นที่สวนสัตว์ดุสิตและบริเวณรัฐสภาปัจจุบันไว้อย่างเบ็ดเสร็จคล้ายแนวพรมแดน

              เด็กเยาวชนกลุ่มหนึ่งกำลังปั่นจักรยานคันเล็กๆ แข่งขัน ขับเคี่ยววนเวียนไปมาอย่างสนุกสนาน ผู้คนอีกกลุ่มหนึ่งกำลังตระเวนถ่ายรูปหมู่คณะกับพระบรมรูปทรงม้าของในหลวงรัชกาลที่ 5 ใกล้หมุดสัญลักษณ์การเปลี่ยนแปลงการปกครอง 24 มิถุนายน 2475 ซึ่งคณะราษฎรเป็นผู้ริเริ่มนำการเปลี่ยนแปลง เมื่อ 76 ปีที่แล้ว ขณะเดียวกันรถยนต์เก๋งหลายคันก็จอดเรียงรายพักผ่อน อาบแสงนีออนและหมู่ดาวใต้ผืนฟ้าหม่นมัวเหนือลุ่มเจ้าพระยานิ่งเงียบ

รถบางคันเปิดประตูปล่อยเสียงเพลงออกสู่ภายนอกกล่อมประโลมเจ้าของที่เอนตัวกับพนักพิงประหนึ่งต้องการพักผ่อนคลายความอ่อนล้าที่สะสมถมทับเข้ามาให้บรรเทาเบาบางออกไป พวกเขานอนเล่นคล้ายไม่สนใจใยดีบริบทบรรยากาศรอบข้างใดๆ มิใยเสียงกระหึ่มจากเวทีชุมนุม บริเวณทำเนียบรัฐบาลของขบวนพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยจะกึกก้องเร้าใจเพียงใด มิใยว่าการชุมนุมของผู้คนเวลานี้จะมากมายหนาแน่นนับพันนับหมื่นเพียงใด พวกเขาก็ยังคงทอดกายนอนอยู่ในรถเงียบงัน นิ่งนาน  คล้ายหลับใหล

              ยามดึกแห่งค่ำคืน 27 มิถุนายน 2551  บนถนนพิษณุโลกสู่สนามนางเลิ้งย่านทำเนียบรัฐบาลการชุมชนของประชาชนไทยเพื่อขับไล่รัฐบาลหุ่นเชิด-นอมินี และการอภิปรายชำแหละระบอบทักษิณยังคงดำเนินไปอย่างเข้มข้น ซุ้มนิทรรศการเรื่องการต่อสู้โค่นล้มเผด็จการ ซุ้มขายของที่ระลึก ผ้าผูกคอ ปลอกข้อมือ ผ้าคาดศีรษะ เสื้อ เข็มกลัด เครื่องเคาะจังหวะ ฯลฯ ซุ้มศิลปินเพื่อชีวิต–จิตรกร แผงหนังสือ แออัดไปด้วยผู้คนที่วนเวียนแวะชมแวะซื้อกันไม่ขาดสาย  

พวกเขาเดินทางจากทุกสารทิศเรียกร้องประชาธิปไตยเพื่อประชาชนเรียกร้องการโค่นล้มระบอบทักษิณ ระบอบทุนนิยมสามานย์ และระบอบอำนาจฉ้อฉล เพื่อโอกาสใหม่ของความโปร่งใส เป็นธรรมและนิติรัฐ นิติธรรมและประชาธิปไตยใหม่ หลายเรื่องหลายประเด็น ของการอภิปรายบนเวทีคืนนี้ช่างสอดคล้องอย่างยิ่งกับหลักการ อภิวัฒน์ประชาธิปไตย ปี 2475 แนวทาง  6 ประการ ของคณะราษฎร อันประกอบด้วย 1. จะต้องรักษาความเป็นเอกราชทั้งหลาย เช่น เอกราชในทางการเมือง ในทางศาล ในทางเศรษฐกิจ ฯลฯ ของประเทศไว้ให้มั่นคง 2. จะต้องรักษาความปลอดภัยในประเทศให้การประทุษร้ายต่อกันลดน้อยลงให้มาก

3. จะต้องบำรุงความสุขของราษฎรในทางเศรษฐกิจ โดยรัฐบาลใหม่จะหางานให้ราษฎรทุกคนทำ จะวางโครงการเศรษฐกิจแห่งชาติ ไม่ปล่อยให้ราษฎรอดอยาก 4. จะต้องให้ราษฎรได้สิทธิเสมอกัน 5. จะต้องให้ราษฎรได้มีเสรีภาพ มีความเป็นอิสระเมื่อเสรีภาพนี้ไม่ขัดต่อหลัก 4 ประการดังกล่าวแล้วข้างต้น และ 6. จะต้องให้การศึกษาอย่างเต็มที่แก่ราษฎร  

            การอภิปรายเรียกร้อง ในค่ำคืนนี้ ช่างสอดรับกันอย่างเหลือเกิน กับเจตนารมณ์ คณะราษฎร เมื่อ 76 ปีที่แล้ว ครั้งเริ่มต้นปฏิวัติประชาธิปไตยครั้งแรก  ฤาระบอบประชาธิปไตยไทยที่เป็นมาและที่เป็นอยู่ในขณะนี้จะเป็นเพียงประชาธิปไตยที่ผิดเพี้ยน จะเป็นเพียงประชาธิปไตยกลายพันธุ์ที่ถูกกระทำให้ดูเสมือนจริงเท่านั้นเอง  นับเป็นเรื่องเร่งด่วนที่ต้องทบทวนกันอย่างจริงจัง ต้องกระทำกันให้ถึงแก่นแท้ ทั้งรากแก้ว รากหญ้า และ ทุกๆ ราก ในทันที

ก่อนที่จะไม่มีโอกาสสำหรับสังคมไทยอีกต่อไป...