ให้กำลังใจ... ในวันที่ไม่ได้ดั่งหวัง...

บทบรรณาธิการ

วานิช สุนทรนนท์

ภาพ – นายประเสริฐ รักไทย (กลาง) วันสมัครรับเลือกตั้ง

            เมื่อวาน ผมบังเอิญได้พบกับ อดีต ‘นายกเสริฐ’ มาครับ...

            ก่อนจะเล่าถึงเรื่องนี้ ผมขออนุญาตพาล่องท่องกลับไปสู่วันเวลาเก่าๆ สักไม่กี่ปีที่ผ่านมา... สมัยที่ผมยังทำงานด้านการเมืองอยู่

            ผมเริ่มเข้ามาสู่วงการเมืองตั้งแต่อายุได้ 25 ปี กับเพียง 2 เดือน และอยู่กับงานที่ชอบๆ นี้นานถึงกว่า 22 ปี ในยุค 2524 กรรมการสุขาภิบาลมีเพียง 4 คน มีนายอำเภอเป็นประธานกรรมการ ทำหน้าที่บริหารโดยตำแหน่ง ต่อมาเพิ่มเป็น 9 คน และเปิดโอกาสให้กับสุขาภิบาลที่มีจำนวนงบประมาณมากถึงเกณฑ์ให้กรรมการสุขาภิบาลที่มาจากการเลือกตั้งเข้าดำรงตำแหน่งประธานฯได้

             ผ่านวันเวลามาตั้ง 15 ปี กว่าผมจะได้รับการยอมรับให้เข้าทำหน้าที่เป็นผู้บริหารตรงนั้นได้ แน่นอนครับว่า ด้วยอายุที่ยังไม่ถึง 40 ในห้วงนั้น ผมย่อมมีความฝัน ความตั้งใจดีๆ มากมาย ที่ร่วมกับเพื่อนๆ เพื่อก่อให้เกิดขึ้นแก่สังคมเล็กๆ แห่งนั้น

             หนึ่งในความฝันสูงสุดของผม และของทุกๆ คน ก็คือ เราอยากเห็นสุขาภิบาล มีการพัฒนา ยกระดับ หรือยกฐานะขึ้นมาเป็นเทศบาลตำบล โดยส่วนตัว ในปี พ.ศ.นั้น ผมต้องเดินทางไกลสัปดาห์ละครั้ง เพื่อเรียนต่อในวิชารัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันที่ดีที่สุดของประเทศ ด้วยความหวังว่า สักวันหนึ่ง ผมจะอาสาเป็นนายกเทศมนตรี

             ระหว่างที่ยังทำภารกิจในตำแหน่งประธานสุขาภิบาล ผมและคณะก็พยายามไปให้ถึงฝั่งฝันโดยเร็ว คือ เร่งดำเนินการทุกอย่างเกี่ยวกับการยกฐานะเป็นเทศบาล ในวารสารประชาสัมพันธ์ ‘ข่าวสุขาภิบาล’ ผมได้เขียนถึงเรื่องนี้ เพื่อทำความเข้าใจกับชาวบ้านอยู่นานไม่ต่ำกว่า 2 ปี จากนั้น สุขาภิบาลของเราก็ได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลตำบล (แม้จะเกิดขึ้นพร้อมกันทั่วประเทศ เพราะนโยบายของรัฐบาลก็เถอะ...)

             และแล้ว... ผมก็ได้เรียนรู้ว่า ความฝัน ความตั้งใจ กับความเป็นจริง ไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นเนื้อเดียวกันเสมอไป... ด้วยเหตุปัจจัยบางอย่าง ที่ทำให้ผมไม่สามารถเดินไปถึง ‘หน้าที่’ ที่ผมวาดไว้ ถามว่าผิดหวังไหม... ใช่ครับ... และ ท่ามกลางการต่อสู้ทางการเมืองที่ถือเป็น ‘พื้นที่พิเศษ’ ที่ผมต้องเผชิญอยู่ แม้จะอนุญาตให้ใครสักคนตั้งความหวังได้มากกว่าหนึ่งครั้ง แต่ความผิดหวังก็มักจะตามมาในจำนวนที่เท่าๆ กัน...

            เมื่อวาน ผมบังเอิญได้พบกับ อดีต ‘นายกเสริฐ’ มาครับ...

เพิ่งเสร็จสิ้นการเลือกตั้งของเทศบาลตำบลโคกหล่อมาเพียงวันเดียว (ซึ่งเป็นการเลือกตั้งครั้งแรกหลังจากยกฐานะมาจาก อบต.) พลันนั้น ผมรู้ เห็น และเข้าใจได้ทันทีที่พบหน้า ว่าคนที่ไม่ได้ดั่งหวัง เป็นอย่างไร...

ผมอาจจะโชคดีกว่า ที่ค่อยๆ ลงจากผู้บริหาร มาเป็นสมาชิกฝ่าย ‘ค้านคนเดียว’ อยู่นานถึง 4 ปี เพราะตอนนั้น กฎหมายยังไม่มีการเลือกตั้งนายกฯ โดยตรง แม้ตอนหลังจะต้องพ่ายแพ้ หลุดไปจากวงโคจร ก็เป็นช่วงที่ผมทำใจได้แล้ว... แต่ตอนนี้ อดีตนายก อบต.กว่า 10 ปี ของโคกหล่อ ไม่มีอะไรติดมือมาจากการเลือกตั้งที่เพิ่งผ่านมาเลย...

บ่ายวันนั้น แม้จะเห็นได้ถึงความหวัง ความตั้งใจ ในดวงตาของ ‘นายกเสริฐ’ ได้อย่างเต็มเปี่ยม แต่ร่องรอยของความผิดหวังก็ยังมีให้เห็นไม่แพ้กัน

ผมไม่ถึงกับรู้จัก หรือสนิทสนมอะไรมากมายกับนักการเมืองท่านนี้ แต่อยากจะให้กำลังใจนิดเดียวเพียงว่า วินาทีนี้... ผมเข้าใจคุณ...