พิมพ์หน้านี้
|
ตอนที่ 1 'ด้ามขวานทอง ท่องเมืองกวี แวะดูของดีเมืองปราจีน' โรดโชว์ การท่องเที่ยวจังหวัดตรัง-สตูล 1.) รถคันที่ผมนั่ง มักจะหลงทางอยู่เสมอ... วันจันทร์ที่ 7 กรกฎาคม 2551 เวลา 14.15 น. รถบัสขนาดใหญ่ 2 คัน เริ่มแล่นออกจากบริเวณหน้าสถานีรถไฟจังหวัดตรัง มุ่งหน้าสู่ทิศเหนือ เป้าหมายที่แท้จริงไม่ใช่กรุงเทพมหานคร แต่เป็นสองจังหวัดในภาคตะวันออก คือ ระยอง และปราจีนบุรี รถคันแรก เป็นของผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวจังหวัดตรัง เต็มคันรถ แน่นอนล่ะครับว่าต้องมี นายกวิชัย นายวิชัย รัตตมณี นายกสมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวจังหวัดตรัง โต้โผใหญ่ของการเดินทางเที่ยวนี้นั่งอยู่ด้วย นอกจากนั้น จะเป็นพี่ๆ น้องๆ อุปนายก และกรรมการอีกหลายๆ ท่านของสมาคมฯ รวมทั้งผู้ประกอบการที่พกเอาความมุ่งมั่นตั้งใจไปแบบเต็มร้อย ส่วนบัสคันหลังที่ออกเดินทางช้ากว่าคันแรกนิดหน่อย เป็นรถของผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวจากจังหวัดสตูล ด้วยเหตุที่เป็นครั้งแรกของการเดินทางร่วมกัน และดูเหมือนจะมีใครสักคนบอกว่า การติดต่อประสานงานที่เริ่มขึ้นได้ไม่นานนัก หลังจากที่สตูลกับตรังเพิ่งเข้ามาเป็นพื้นที่เดียวกันของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) เมื่อสัก 2 เดือน คนท่องเที่ยว จากสตูลจึงมีโอกาสร่วมเดินทางในครั้งนี้ได้น้อยกว่า ทำไมต้องมีจังหวัดสตูลเข้ามาร่วมด้วย... เพราะเมื่อ 4-5 ปีที่ผ่านมา ผู้ประกอบการของตรังได้เดินทางไปโรดโชว์ตามลำพัง ไม่ว่าจะไปภาคเหนือ ภาคอีสาน จังหวัดอื่นๆ ในภาคใต้ ภาคกลาง หรือภาคตะวันออกบางจังหวัด ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่า ก่อนนี้ ตรังเคยอยู่พื้นที่เดียวกันกับจังหวัดนครศรีธรรมราช และพัทลุง ขณะที่ สตูลอยู่กับจังหวัดสงขลา เมื่อมีการยกฐานะจังหวัดตรังจากศูนย์ประสานงานฯ ที่ต้องขึ้นกับสำนักงาน ททท.จังหวัดนครศรีธรรมราช มาเป็นสำนักงานและมีสตูลเข้ามาร่วมพื้นที่ด้วย ก็น่าจะถูกต้องและเหมาะสมกว่าเดิม อย่างน้อยที่สุด การเดินทางไปด้วยกันในครั้งนี้ เราก็สามารถจะเสนอขายการท่องเที่ยวในลักษณะที่ใกล้เคียงกันได้ การเดินทางในยามแดดบ่ายจึงได้เริ่มต้นขึ้นเช่นนี้... 2.) ก่อนจะเดินทางจริงๆ สัก 1 สัปดาห์ นาย นายกฯวิชัย กล่าวต่อไปว่า การส่งเสริมการขายในลักษณะนี้ เราได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี สำหรับปีนี้ ศูนย์ประสานงานการท่องเที่ยวจังหวัดตรัง ได้ยกระดับเป็นสำนักงาน และมีจังหวัดสตูลเข้ามาเป็นจังหวัดร่วมพื้นที่ ทำให้ผู้ประกอบการจากสตูลเข้ามาร่วมโครงการเพิ่มมากขึ้น สำหรับวัตถุประสงค์ของโครงการ นอกจากเพื่อการประชาสัมพันธ์ดังกล่าวแล้ว ก็เพื่อให้เกิดการเชื่อมโยงเส้นทางระหว่างภูมิภาคกับจังหวัดตรัง-สตูล และเปิดโอกาสให้ผู้ประกอบการธุรกิจการท่องเที่ยวขยายฐานด้านการตลาดมากขึ้น โดยมีเป้าหมายที่สำคัญเป็นผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรมในพื้นที่จังหวัดระยองและปราจีนบุรี นายกสมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวจังหวัดตรัง กล่าวอีกว่า ผู้ประกอบการจากตรังและสตูล เจ้าหน้าที่ ททท.สำนักงานตรัง ผู้สื่อข่าว ฯลฯ จะเริ่มออกเดินทางจากตรังเวลา 14.00 น. วันที่ 7 กรกฎาคม ถึงจังหวัดระยองตอนเช้าวันที่ 8 ท่องเที่ยวในตอนกลางวัน ตอนเย็นจะเป็นงานส่งเสริมการขาย (โรดโชว์) พบผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรม และผู้ประกอบการธุรกิจการท่องเที่ยวจังหวัดระยอง แบบ Table Top Sale วันรุ่งขึ้น เดินทางท่องเที่ยวจังหวัดชลบุรี และจัดงานภาคค่ำในลักษณะเดียวกันที่ปราจีนบุรี ต่อจากนั้น เดินทางเข้ากรุงเทพฯ และกลับถึงตรังในวันที่ 11 กรกฎาคม 3.) เท่าที่เคยปฏิบัติกันมาเมื่อถึงเวลาเดินทาง จะมีผู้สื่อข่าวหรือนักจัดรายการวิทยุ โทรทัศน์ เข้าร่วมด้วยอย่างน้อยก็ 3 คน คนหนึ่งทำหน้าที่เป็นพิธีกรได้อย่างแข็งขัน กลับมาแล้วก็นำเรื่องราวมาเล่าออกอากาศได้ อีกคนหนึ่งคอยเก็บภาพเคลื่อนไหวเพื่อนำไปตัดต่อแล้วเผยแพร่ทางเคเบิ้ลทีวี สำหรับผม จะคอยหยิบฉวยรายละเอียดมาเขียนเล่าให้ได้อ่านกันในหน้าหนังสือพิมพ์ ก่อนนี้ แม้จะเป็นกลุ่มเล็กๆ แค่ 2-3 คน แต่ก็ครบได้ในวงจรหนึ่ง แต่มาปีนี้ เมื่อสองสามีภรรยาที่ผมกล่าวถึง ไม่สามารถร่วมเดินทางได้เพราะติดภารกิจสำคัญ ผมจึงเป็นผู้สื่อข่าวเพียงคนเดียวที่ติดรถไปด้วย ตอนแรก ผมก็คิดว่าจะไม่ไปเหมือนกัน เพราะอยากจะเปิดโอกาสให้ผู้สื่อข่าวคนอื่นๆ ได้ไปบ้าง ซึ่งบางทีเขาอาจจะกลับมารายงานข่าวเล่าเรื่องได้ดีกว่าผม แต่พอถึงเวลา ผมมาถึงรถแทบจะก่อนคนอื่นๆ และที่สำคัญ ได้ตัดสินใจมาจากบ้านนานแล้วว่า ครั้งนี้ ผมจะนั่งรถคันเดียวกับพี่ๆ น้องๆ จากสตูล อาจจะเป็นเพราะแดดนอกหน้าต่างรถยังร้อนเปรี้ยงปร้าง ระบบปรับอากาศภายในจึงยังไม่ค่อยจะทำหน้าที่ได้สมบูรณ์นัก หลายคนจึงเริ่มบ่นว่าร้อน แต่ความมุ่งมั่นภายในใจที่จะทำอะไรดีๆ ให้กับจังหวัดของตัวเองยังคงอยู่เต็มล้น พอออกเดินทางมาได้สักชั่วโมง ฝนก็ตกลงมา และทำท่าว่าจะเป็นเช่นนี้ไปเกือบตลอดทาง คนขับคนเดียวหนีบลูกชายที่เพิ่งพ้นวัยรุ่นมาเป็นเพื่อนก็ดูเหมือนจะต้องเพิ่มความระมัดระวังมากขึ้น ท่ามกลางฝนเม็ดหนาคล้ายหมอกขาว ที่ถึงอย่างไรเราก็จะต้องฝ่าข้ามไปให้ได้... บรรยากาศภายในรถดีมากครับ อาจจะเป็นเพราะ คนท่องเที่ยว จากสตูล เคยร่วมงานกันมาก่อนนานแล้ว จึงมีความสนิทสนมสนทนาพูดจาหยอกล้อกันไปมาอยู่บ่อยครั้ง ผมเป็นคน หน้าแปลก ที่นั่งอยู่ตรงส่วนหน้าของรถ ก็ค่อยๆ เรียนรู้ ทำความรู้จัก แลกเปลี่ยนเรื่องราวไปเรื่อยๆ และไม่แปลกใจเลยที่ความรู้สึกคุ้นเคยจะย่างเข้ามาอย่างรวดเร็ว... 4.) ทุกครั้งที่ผมนั่งติดรถมาด้วย ผมมักจะนอนไม่หลับ ดึกแล้ว... ทางข้างหน้ายังไกลแสนไกล เห็นแต่ไฟท้ายรถคันหน้า แดงวาบๆ ฝนยังคงโปรยปรายให้ถนนเปียกได้อยู่หลายสิบ หลายร้อยกิโลเมตร หันไปมองพี่ๆ น้องๆ ที่นั่งอยู่แถวหลัง ใครๆ เขาก็พากันหลับไปอย่างง่ายดาย ดึกแค่ไหนไม่รู้ ผมรู้สึกสะลึมสะลือเต็มที จำไม่ค่อยจะได้แล้วว่า รถแวะเข้าห้องน้ำกี่หน กี่ครั้ง ใหม่ๆ ก็จะเป็นคนแรกๆ ที่รีบลงจากรถ แต่พอเพลียได้ที่ก็ไม่ลงแล้ว... รถแล่นไป ผมเอนตัวพลิกซ้าย พลิกขวา ข่มตาให้หลับอย่างไรก็ยากเย็นเสียเต็มที สักตี 2 ครึ่ง รถแล่นข้ามสะพานแม่น้ำเจ้าพระยา ค่อนรุ่งคืนนั้น แม่น้ำเบื้องล่างสวยงามเหลือเกิน ตอนอยู่บนทางด่วนคลับคล้ายคลับคลาว่าคนขับจะหลงเลี้ยวไปนิดหนึ่ง ก่อนที่จะถอยกลับมาเริ่มใหม่ในยามค่อนรุ่งที่แทบจะไม่มีรถคันอื่นๆ ให้เห็นเลย แวะรับน้องผู้ประกอบการสตูลคนหนึ่งที่เพิ่งกลับมาจากส่งกรุ๊ปทัวร์ที่สนามบินสุวรรณภูมิขึ้นรถด้วย จากนั้น ก็เบี่ยงเส้นทางสู่ภาคตะวันออก พลัน... พวกเราเดินทางถึงโรงแรมสตาร์ จังหวัดระยองตั้งแต่เวลา ตี 5 ครึ่ง นับว่าถึงก่อนกำหนดที่วางไว้ค่อนข้างมาก พอเช็คอิน อาบน้ำอาบท่า กินอาหารเช้าเสร็จสรรพ 9 โมง ล้อหมุน! ตามที่นายกฯวิชัย บอกไว้ การเดินทางก็เริ่มต้นขึ้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง สถานที่แรกที่พวกเราแวะชมเป็นอนุสาวรีย์สุนทรภู่ ที่เมื่อ 2 เดือนก่อนเคยมีข่าวปี่พระอภัยฯ หายไงครับ ที่นี่ เราได้ทำความรู้จัก ทักทายกับ ครอบครัว ของพระอภัยมณี ตั้งแต่นางยักษ์ นาง เป็นความสามารถของคนระยอง ที่เขา สร้าง ให้คนทั่วประเทศมีความรู้สึกผูกพันร่วมกันได้กับตัวละครในวรรณกรรมชิ้นเอกนี้ ความจริงแล้ว สถานที่ที่นักท่องเที่ยวแวะชม แทบจะไม่มีอะไรให้ดูเลย นอกจากรูปปั้นๆๆ หลายครั้งที่ทำให้ย้อนคิดถึงจังหวัดตรังบ้านเรา เมื่อไหร่ที่จะถึงเวลาของ ลานจิระนันท์ จิระนันท์ พิตรปรีชา กวีซีไรต์ เลือดเนื้อเชื้อไขของคนตรัง เจ้าของกวีนิพนธ์ ใบไม้ที่หายไป ซึ่งน่าจะมีเรื่องราวน่าสนใจ ตามหา ไม่น้อยไปกว่า ปี่ที่หายไป... จากนั้น คณะผู้ประกอบการ แวะไปชิมสละรสชาติหวานเย็นถึงสวน หลายคนหิ้วขึ้นรถกันคนละหลายๆ กิโลฯ ที่นั่นเขาขายกิโลฯ ละ 110 บาท ก่อนที่จะไปพบพันธุ์ใกล้เคียงกันที่ 6 กิโลฯ / 100 บาท จากสวนสุภัทราแลนด์ ที่พวกเราแวะไปกินข้าวเที่ยง สวนสุภัทราแลนด์ เป็นสวนผลไม้หลายหลากชนิด ในพื้นที่กว่า
5.) รถบัสใหญ่ทั้งสองคันแล่นกลับเข้าโรงแรมสตาร์เมื่อเวลาสักบ่าย 3 ครึ่ง ผ.อ.กฤษฎา รัตนพฤกษ์ ผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวจังหวัดตรัง และ นายกวิชัย นาย เวลา 17.30 น. ทุกสิ่งทุกอย่างก็พร้อม เมื่อพี่ๆ น้องๆ สวมเสื้อสีแดงแรงฤทธิ์ กลมกลืนเป็นเนื้อเดียว แยกกันไม่ออกว่าใครเป็นคนตรัง หรือสตูล ทุกคนมีความมุ่งมั่นเหมือนกันที่จะแนะนำ ประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวภายในจังหวัดของตน ผ่านภารกิจในลักษณะของบริษัททัวร์ โรงแรม รีสอร์ท ร้านอาหาร ฯลฯ งานคืนแรก มีผู้ประกอบการท่องเที่ยวของจังหวัดระยอง ข้าราชการ ตัวแทนโรงงานอุตสาหกรรมทยอยเข้ามาในงาน แม้จะด้วยจำนวนที่ไม่มากนัก แต่พลันนั้น บรรยากาศภายในงานก็เริ่มคึกคักขึ้นมาในทันที ในขั้นตอนที่เป็นทางการ รองผู้ว่าราชการจังหวัดระยอง ได้ขึ้นเวทีเพื่อกล่าวคำต้อนรับ จากนั้น เป็นนายกสมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวของจังหวัดระยอง และผอ.กฤษฎา รัตนพฤกษ์ นายก หมายเหตุ บ.ก. : ขออภัยที่รายงานชิ้นแรกยังไม่สมบูรณ์มากนัก และยังไม่ได้เล่าเลยว่า รถที่ผมนั่งทำไมจึงมักจะหลงทาง... จึงขอเชิญติดตามต่อไปในฉบับหน้า พร้อมบทสัมภาษณ์เปิดใจ ผอ.กฤษฎา รัตนพฤกษ์ และนายก
|
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||