นสพ.รักษ์ตรัง 1-15 สิงหาคม 2551

‘จะ ‘สามก๊ก’ หรือ ‘สองก๊ก’ สุดท้าย ที่ตายคือไพร่...’

โดย... วานิช สุนทรนนท์

                        นานๆ สักครั้งที่ผมจะได้เข้าโรงหนังเหมือนกับคนอื่นๆ เขา...

                        ท่ามกลางวันเวลาของฝนฟ้า เมื่อวันศุกร์และวันเสาร์ที่ผ่านมา ผมเดินทางไปพักผ่อนที่ เกาะลันตา ก่อนจะแวะเข้าห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่จังหวัดกระบี่

                       ระหว่างที่เดินดูโน่นดูนี่กับน้องสาวที่น่ารักคนหนึ่ง ผมดึงแขนเธอเบาๆ เพื่อจะชวนว่าไปเดินเล่นหน้าโรงหนังกันดีกว่า... พูดไปแล้ว ก็เหมือนคนรุ่นเก่าก่อน ที่เวลาไม่รู้จะไปไหน ก็มักจะไปเดินเตร็ดเตร่อยู่แถวๆ หน้าโรงหนัง ได้ยืนดูแผ่นภาพตัวอย่างของบางเรื่องที่จ่อคิวจะเข้าฉาย ‘เร็วๆ นี้’ ก็ยังดี...

                       พลันที่เข้าไปยังพื้นที่ของแสงสี สวยงาม และหยุดยืนดูแผ่นป้ายหนังเรื่องนี้ ที่กำลังจะเข้าฉายรอบต่อไปเวลาบ่าย 3 โมง น้องเขาก็หันมาถามว่า ดูไหม... ขณะนั้น เพิ่งจะผ่านเวลาที่หนังเริ่มฉายไปเพียง 2 นาที ผมจึงรีบพยักหน้า...

                       บ่ายนั้น เราเข้าไปหาที่นั่งได้ไม่ยากเย็นนัก เพราะคนดูรอบนี้รวมๆ แล้ว ไม่น่าจะถึงร้อย จึงเลือกที่นั่งเอาเองตามสบาย และยังทันที่ได้ดูหนังตัวอย่างอีกเรื่องหนึ่งด้วย

                       เมื่อประวัติศาสตร์ของจีนยุคนั้นต้องแตก และแยกออกเป็น ‘สามก๊ก’ การรบพุ่งเพื่อแย่งชิงพื้นที่ เพื่อตีให้มาเป็นเมืองขึ้น และสะสมพละกำลังที่จะรวบรวมจีนให้เป็นหนึ่งในมือตน ก็เริ่มต้นตั้งแต่นาทีแรก...

                       ‘สามก๊ก’ ตอน ‘โจโฉแตกทัพ’ (Red cliff) ของผู้กำกับชาวจีน ‘จอห์น วู’ ที่ไปโด่งดังในฮอลลีวู๊ดมานานปี ได้หยิบยุคสมัยหลายร้อยปีของจีนมาสร้างเป็นหนังได้อย่างตระการตายิ่ง เมื่อ ‘โจโฉ’ ขุนนางขบถ จากฝ่ายเหนือ กรีฑาทัพเรือนับหมื่นลำ กองทหาร 8 แสน ลงมาตีกองทัพของ ‘เล่าปี่’ ที่มี ‘จูกัดเหลียง-ขงเบ้ง’ (ทาเคชิ คาเนชิโร่) เป็นทหารเอก แต่มีจำนวนทหารไม่มากพอที่จะต่อต้านได้ จึงต้องไปจับมือกับ ‘ซุนกวน’ ที่มียอดทหารอย่าง ‘จิวยี่’   (เหลียง เฉาเหว่ย) เป็นผู้คุมกองทัพ

                       หลายครั้งระหว่างที่ทำสงครามสู้รบ... หนังได้เล่าเรื่องผ่านภาพให้เห็นถึงการกำหนดยุทธศาสตร์ ยุทธวิธี ให้เห็นถึงจำนวนรี้พลมหาศาลอย่างสมจริง สมจัง ทุกฉากฉายให้เห็นความเป็น ความตาย... โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความตายของไพร่พล ตัวเล็กๆ ซึ่งต่างก็เกณฑ์มาจากลูกชาวบ้าน ที่ถูกดาบคมบั่นคอ ธนูเสียบทะลุอก หอกหลาวทิ่มแทงพุง เลือดท่วมจอ... แต่ไม่เคยมีคำบอกเล่าใดให้รับรู้ว่า ทางบ้านของพลทหารที่ตายง่าย ไร้ราคา จะเป็นอยู่ และรู้สึกอย่างไร...

                       ชื่อเรื่อง ตั้งใจจะบอกว่าเป็นตอนที่ ‘โจโฉแตกทัพ’ จากการสู้รับที่ ‘ผาแดง’ (Red cliff) แต่ความเป็นไปในหนัง ‘จอห์น วู’ ยังทำตอนแรกไปไม่ถึงตรงนั้น ตอนจบเราจึงได้เห็นแค่กองทัพเรือของคนบกอย่างโจโฉ ยกมาตั้งประจันหน้ากับกองทัพของจิวยี่ เรื่องราวจะเป็นอย่างไรก็ต้องติดตามตอนต่อไป...

                       ระหว่างทางที่ขับรถกลับบ้าน กับค่ำคืนที่เปียกฝน ผมคิดถึงหนังเรื่องนี้อยู่หลายกิโลฯของการขับรถคนเดียว...

                       ไม่เหมือน... ก็คลับคล้ายคลับคลาเต็มที... เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ที่ต้องเล่าขานกันไม่มีวันสิ้นสุดอย่าง ‘สามก๊ก’ กลับมาผุดมาเกิดได้ในทุกพื้นที่ของโลกใบกระจ้อยนี้ ไม่เว้นแม้แต่เมืองไทย การเมืองไทย ที่ยังไปไหนไม่เป็น

                       ใช่หรือไม่ว่า... เมืองไทยวันนี้ การเมืองไทยวันนี้ เป็นยุคของ ‘สองก๊ก’ อย่างใกล้จะเต็มรูปแบบแล้ว... ก๊กหนึ่ง ‘เอาทักษิณ’ ที่มักจะมีพื้นที่อยู่ทางภาคเหนือ ภาคอีสาน เป็นส่วนใหญ่ กับก๊ก ‘ไม่เอาทักษิณ’ ที่มีกำลังหลักอยู่ทางใต้ ตะวันออก สถานการณ์สู้รบวันนี้ มีการแย่งชิงพื้นที่ ตีเอามาเป็นเมืองขึ้น สะสมพละกำลังที่จะรวบรวมอำนาจให้เป็นหนึ่งในมือตน ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว...

                       และ... ใช่หรือไม่ว่า หนังสงคราม เรื่อง ‘สองก๊ก’ ที่ได้เปิดฉายมานานหลายตอน หลายปี และยังมีอยู่ต่อเนื่องอย่างไม่รู้จะจบลงอย่างไร เมื่อใด... แต่ที่แน่นอน คนที่ถูกไล่ทุบตี กระทืบ ยิงด้วยหนังสะติ๊ก ขว้างปา ต้องเจ็บปวด เลือดออก ยังเป็นคนระดับลูกชาวบ้านอย่างเช่นทุกๆ ประวัติศาสตร์...

         สุดท้าย ไม่ว่าจะเป็น ‘สามก๊ก’ หรือ ‘สองก๊ก’ ก็จะยังมีตอนต่อไป ส่วน ‘ชัยชนะ’ จะเป็นของใคร เดี๋ยวรู้ครับ...