คอลัมน์ ‘เลตรัง’

คอลัมน์ ‘เลตรัง’

12 สิงหา วันแม่ คิดถึงแม่...

โดย... กำนันพรศักดิ์-คุณอุษา เกลี้ยงช่วย

เลตรัง รีสอร์ท ร้านเลตรัง  1-2

แม่ครับ... ขอบคุณที่ให้ลูกเกิดมานะครับ ผมรักแม่มากครับ ผมรู้ว่าแม่รักลูกมากมายมหาศาลขนาดไหน และไม่มีภาษาใดในโลกบรรยายได้หมดจดงดงาม นอกจากภาษากายของแม่ แม่บรรยายภาษารักออกมาทางสายตา ทางสัมผัสกอดจูบ

สัมผัสรักครั้งแรกของแม่ เมื่อแม่มองมาอย่างเป็นห่วงสงสาร เมื่อลูกหลับหูหลับตาร้องแง้... แง้... ตอนที่หมอตัดสายสะดือ แยกลูกออกจากสายใยชีวิตของแม่ กลัวลูกเจ็บโดยลืมนึกถึงตัวเองว่า ผ่านการเจ็บปวดมามากมายขนาดไหน เมื่อให้กำเนิดชีวิตลูกน้อยๆ ออกมา 

แม่ให้สัมผัสรักกอดจูบครั้งแรก เมื่อลูกน้อยถูกวางลงบนอกแม่ เพื่อให้แม่ป้อนนม... ให้อาหารมื้อแรกในชีวิตลูก แม่จะสำรวจตรวจตราทันทีว่า นิ้วมือนิ้วเท้า ขา แขน ครบ 32 หรือไม่ ผิวขาวหรือดำ แข็งแรงมั้ย แล้วก็กอดจูบลูบไล้ลูกไปทั้งตัวอย่างปลาบปลื้ม อิ่มเอมเปรมใจมีความสุขเหลือเกิน  

แล้วต่อมา... แม่ก็จะกลายเป็นแม่เสือ หวงลูก ระแวดระวังภัยให้ลูกทุกอย่าง แม่ทุกคนกลายเป็นเสือแม่ลูกอ่อนหรือเปล่า ผมไม่รู้ แต่คุณนายอุษา ภรรยาผมเป็นครับ ใครจะอุ้มลูกต้องล้างมือ ใครหอมแก้มลูกก็ตาเขียวปั๊ด กลัวติดเชื้อโรค ใครเข้ามาเยี่ยมเยอะๆ ก็กลัวว่าอากาศจะไม่พอ ลูกจะหายใจไม่ออก พอใครๆ ออกไปจากห้องพักกันหมด ก็เอาลูกมาพิจารณาดูทุกรูขุมขน 

พ่อ... คุณนายเรียกผมว่าพ่อทันทีที่เธอมีลูก พ่อ... ลูกหน้าเหมือนใคร พ่อ... ทำไมลูกนอนตลอดเวลา พ่อ... ทำไมลูกหาวล่ะ ทำไมลูกทำปากจู๋ล่ะ ทำไม... ทำไม... ผมไม่รู้ครับ ผมก็เพิ่งจะเคยมีลูกนี่และครับ แล้วคนเป็นแม่นี่ เค้าไม่หลับไม่นอนกันหรอกครับ... คอยปัดยุง ไล่มด ป้อนน้ำ ป้อนนมให้ลูกตลอดเวลา 

ผมรู้ซึ้งถึงคำโบราณที่ว่า เลี้ยงลูกมา มดไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม ก็ตอนนี้แหละครับ พอลูกร้องแอ๊ะ ขึ้นมาแอ๊ะเดียวเท่านั้น แม่ตื่นทันที คลำก้นลูกว่าเปียกมั๊ย ถ้าลูกอึหรือฉี่ เรื่องใหญ่เลยครับ ต้องเอาสำลีชุบน้ำอุ่น เช็ดทำความสะอาด เช็ดให้แห้ง โรยแป้งหอมเปลี่ยนผ้าอ้อมป้อนนม ต้องลูบหลังให้ลูกเรอ แล้วอุ้มเดินรอบห้องนอนประมาณ 150 รอบ เขย่า, กล่อมเห่, เต้นรำ, เต้นแร้งเต้นกา ทำทุกอย่างทุกวิถีทางให้ลูกหลับ แล้วค่อยๆ วางอย่างเบามือที่สุดในโลก ห่มผ้าให้แล้วแม่ก็นอน                

อีก 2 ช.ม. แอ๊ะ... อีกแล้ว หิวนมครับ แล้วช่วงเวลา 2 ช.ม. ที่ได้หลับนั้น ก็หลับไม่สนิทหรอกครับ เพราะแม่จะจับลูกนอนคว่ำ เพื่อให้หัวกลมมนสวยงาม แล้วก็กังวลว่าลูกจะหายใจไม่ออก ก็ลุกขึ้นมาจับนอนหงาย
ทีนี้ก็กลัวลูกจะหัวแบนไม่สวย ก็จับลูกนอนคว่ำ คว่ำคว่ำ... หงายหงาย... อย่างนี้ไปจนกว่าจะเช้า 

เวลาอาบน้ำให้ลูก น้ำต้องอุ่นพอดี ทุบหัวหอม หยดน้ำมันจอห์นสันกันผิวแห้ง แชมพูที่เข้าตาแล้วไม่แสบ สบู่ต้องไม่ระคายผิว จัดการดัดแขน ดัดขาให้ กลัวลูกขาโก่ง บีบจมูกให้โด่ง จัดตกแต่งลูกอย่างเต็มที่ เพื่อเตรียมประกวด การแต่งเนื้อแต่งตัวต้องครบชุด ชุดบางเบาสีอ่อน ลายดอกไม้กระจุ๋มกระจิ๋ม เสื้อตัวกระจิ๊ด กางเกงตัวกระจ้อย  ถุงมือถุงเท้าอันจิ๋วๆ รองเท้าผ้า หมวกไหมพรม ผ้ากันน้ำลาย ครบชุด เสร็จแล้วพาไปนอน ห่มผ้ามิดชิด มองไม่เห็นหรอกครับชุดสวยงามพวกนี้ แล้วสักพักลูกก็ฉี่ต้องเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวใหม่หมดทั้งชุด คราวนี้เป็นสีชมพู ของลูกผมมีครบทุดสี ทุกแบบแหละครับ                 

ส่วนอาหารลูกนั้นวุ่นวาย เละเทะที่สุด อะไรที่ใครเค้าว่าดี ถูกหลักโภชนาการ คุณแม่เอามาใส่หมด ตับ เนื้อปลา ไข่แดง แครอท ฟักทอง ผักใบเขียว นมสด เคี่ยวจนเปื่อยแล้วเอามาบดละเอียด คุณว่าอร่อยน่ากินมั๊ยครับ อร่อยหรือไม่ ผมไม่รู้ แต่เห็นแม่ป้อน–ลูกบ้วนทิ้ง ป้อนไปบ้วนทิ้งไปจนหมดถ้วยแหละครับ (‘พลอย’ มาตอบ “ไม่อร่อยเลยค่า... จนปัจจุบันนี้พลอยเกลียด ตับกับไข่แดงไปเลยค่ะ”)

ก็รักลูก เลี้ยงลูก จนเติบใหญ่เข้า ร.ร.อนุบาล วันแรกที่ลูกไปร.ร.ต้องจากอ้อมอกแม่ ก็ร้องไห้กันกระจองอแง ทั้งแม่ทั้งลูก ลูกเกาะลูกกรง ร้องไห้ตามแม่ แม่ก็เกาะประตูรั้วร้องไห้สงสารลูก จะเข้าไปรับลูกกลับ พอลูกโต เข้ามหาวิทยาลัย ก็ตามไปเฝ้าลูก ทำความสะอาดหอพักทำกับข้าว ซักผ้า ขัดส้วมให้ลูก จนลูกจบรับปริญญา 

พอลูกมีแฟน ก็ด้อมด้อมมองมอง ออกสอดส่อง สืบเสาะหาประวัติความเป็นมา การศึกษา สิ่งแวดล้อมเป็นลูกเต้าเหล่าใคร แล้วยังมีอิจฉานิดนิดหมั่นไส้หน่อยๆ กลัวลูกจะรักแฟนมากกว่าแม่  

แล้วพอลูกมีลูก คำว่าแขนงแรงกว่าหน่อ เป็นความจริงครับ เช้าตื่นขึ้นมา คุณแม่คนเก่า ก็ทะเลาะกับคุณแม่คนใหม่ แย่งกันอาบน้ำป้อนข้าว  เขย่าให้นอน แต่งตัวพาไปโรงเรียน ความรักของแม่ไม่รู้จบ และทบเท่าทวี
คูณไปเรื่อยๆ จนถึงหลาน เหลน โหลน ซึ้งครับ... อิ อิ อิ  

ป.ล. บ.ก.ฅนตรัง ของผมครับ  ความรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่ บริสุทธิ์ผุดผ่อง แตกต่างกับความรักแบบพิศวาสบาดจิตนะครับ ความรักความเสน่หาในหญิงสาวนั้น ผมบรรยายไม่ถูกหรอกครับ ท่านบ.ก.ต้องไปหาสัมผัสรักเอาเอง ผมขอรับรองว่า เหนือคำบรรยายจริงๆ ครับ อิ..อิ..อิ