แก้กฎหมายให้เป็นนายกฯท้องถิ่นได้เกิน 2 สมัย ปชป.ว่าไง...

บทบรรณาธิการ ฉบับ 61 วันที่ 1-15 สิงหาคม 2551

วานิช สุนทรนนท์

ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต

                        ก่อนจะถึงวันสิ้นเดือนที่ผ่านมา ผมได้อ่านข่าวๆ หนึ่งจากหนังสือพิมพ์มติชน (24 กรกฎาคม 2551) ‘มท.หนุนแก้ กม.วาระนายก อปท. 3 สมาคมรอลุ้นหลังเปิดสภา’

                        พอจะสรุปความได้ว่า... เลขาธิการสมาคม อบจ.แห่งแระเทศไทย เปิดเผยถึงกรณีที่ กระทรวงมหาดไทยได้เห็นชอบตามที่สมาคม อบจ.แห่งประเทศไทย, สมาคมสันนิบาตแห่งประเทศไทย และสมาคมองค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) แห่งประเทศไทย เสนอแนวทางให้รัฐบาลแก้กฎหมายเพื่อยกเลิกการห้ามนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) 2 สมัยซ้อนลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 3

                        ข่าวยังบอกอีกว่า ล่าสุด นายสุพล ฟองงาม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้ตั้งคณะกรรมการดำเนินการ คาดว่าจะเสนอเป็นวาระด่วนในการเปิดประชุมสภาสมัยสามัญ ต้นเดือนสิงหาคม เชื่อว่า ไม่มีอุปสรรค เพราะจากการเดินสายพบหัวหน้าพรรคการเมืองฝ่ายรัฐบาลและฝ่ายค้าน ทั้งหมดต่างเห็นชอบกับการแก้กฎหมายดังกล่าว

                        นอกจากนี้ ผู้ให้ข่าวยังบอกถึงสาเหตุที่มีการเคลื่อนไหวในเรื่องนี้ไว้ว่า การห้ามลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกของ อปท. ไม่ว่าจะเป็น อบจ. เทศบาล และ อบต. เกิน 2 สมัยติดต่อกัน เป็นการขัดกับรัฐธรรมนูญ เรื่องสิทธิเสรีภาพของประชาชน และยังกล่าวต่อไปอีกว่า การที่ใครๆ จะครองตำแหน่งนายกฯ ได้ถึง 2 สมัย แสดงว่าเป็นคนดี มีความสามารถ ทำให้ชาวบ้านมีความเชื่อมั่นในการทำงานจึงเลือกเข้ามาบริหารถึง 2 สมัยซ้อน...

                        ในฐานะที่ผมเคยคลุกคลีตีโมงอยู่กับงานการเมืองท้องถิ่นมากว่ายี่สิบปี อ่านข่าวนี้แล้ว ทำให้เกิดความรู้สึกใจหายครับ เพราะเป็นอีกอาการหนึ่งที่สะท้อนให้เห็นว่า ประเทศไทย การเมืองไทย ยังไปไหนไม่เป็นเอาจริงๆ

                        เอาล่ะ ต้องยอมรับว่า การเคลื่อนไหวในครั้งนี้ อย่างไรก็เป็นสิทธิเสรีภาพ แต่คำถามต่อไปก็คือ การจะขอเป็นนายกฯ สมัยที่ 3 หรือเป็นได้ตลอดกาลนั้น เป็นประโยชน์กับใคร ชาวบ้าน หรือนักการเมืองเอง เพราะหลายครั้ง หลายแหล่งแห่งที่แล้ว ที่เราจะพบว่า ‘คลื่นลูกใหม่’ มักจะมีสิ่งดีๆ เข้ามาทำประโยชน์ให้กับสังคมสาธารณะอยู่เสมอ การผูกขาดการทำความดี จึงไม่น่าจะเป็นเรื่องถูกต้องในยุคสมัยนี้อีกต่อไป

                        จริงอยู่ อาจจะมีการยกเหตุผลขึ้นมาว่า ก็เป็นคนดี มีความสามารถ ชาวบ้านจึงเลือกเข้ามา ผมว่า ประเด็นนี้เป็นการมองด้านเดียว และค่อนข้างจะเห็นแก่ได้ เพราะความจริงแล้ว การเลือกตั้งยังมีวิธีการทั้งดีและเลวอีกมากมายที่จะให้ได้มาซึ่งอำนาจและตำแหน่ง เอาเข้าจริงๆ คนที่ได้มา อาจจะไม่ใช่คนดี เสมอไป

                        ในแง่มุมที่อ้างว่าเป็นเรื่องของสิทธิเสรีภาพ ก็ถูกครับ แต่ถูกแค่ครึ่งเดียว เพราะประเทศที่เขาพัฒนาแล้ว เพื่อป้องกันการผูกขาด เขาก็มีกฎหมายแบบนี้ ยกตัวอย่าง ประเทศสหรัฐอเมริกา ที่มักจะพูดเรื่องเสรีภาพกันมากที่สุดในโลก เขายังมีกฎหมายห้ามเป็นผู้นำเกิน 2 สมัย ประเทศเขาก็เจริญได้ดี และไม่เห็นมีใครมาร่ำร้องให้แก้ไขกฎหมายสักที

                        ผมว่า มาถึงวันนี้ผู้นำที่ดี ก็ควรจะยอมรับกฎกติกาที่ดี ไม่ใช่แหกกฎ รื้อกฎ เพื่อตัวเองจะอยู่ในอำนาจได้นานๆ หน้าที่ของผู้นำ นอกจากจะบริหารบ้านเมืองแล้ว ก็น่าที่จะร่วมกันสร้างคนรุ่นใหม่ ผู้นำรุ่นใหม่ ขึ้นมารองรับภารกิจต่อไป ส่วนคนเก่า ถ้าไม่ติดกาวกับเก้าอี้ไว้ด้วยเหตุของผลประโยชน์ใด ก็น่าที่จะยินดีลุกให้กับคนอื่นได้มีโอกาสเข้ามาทำงานบ้าง เพราะคนดี มีความสามารถมิได้มีคนเดียว

                        เรื่องนี้ พรรคประชาธิปัตย์ล่ะว่ายังไง เขาบอกว่าคุณก็เห็นด้วยแล้ว...