คอลัมน์ ‘เรียงถ้อย ร้อยคำ’

 ไฟอธรรม (ดา)

โดย... อักกะ  ระวิปุษณะ

ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต

๑         ฝนตกขี้หมูไหล                 

 คนจัญไรมาพบกัน

                   มณีแก้วเฉิดฉันท์                 

       ปริร่วงพรูลงแหลกลาญ

๒        ทองแท้ห่อนเกรงไฟ                           

 พลันมลายสลายกาญจน์

                   แก่นเพชรแกร่งดวงมาลย์     

       สิมอดไหม้เพียงธุลี

๓        นิยามจรรยาบรรณ                            

 เคยรังสรรค์แจ่มเรืองศรี

                   พรหมวิหารคุณความดี        

       มาลับล่วงสลายเลือน

๔      จรรยาวิชาชีพ                                   

ต้องตันตีบถ่อยยุคเถื่อน

                  วูบไหวในเฟอะเฟือน                           

      คล้ายฝุ่นควันไร้รูปเงา

๕        หลักการคือหลักกู                              

 ดำรงอยู่อย่างโฉดเขลา

                   เติบใหญ่ใจเมาเมา                              

       เฟือนอำนาจอยู่เดียวดาย

๖       ปวงชนโอ้ปวงชน                              

เพียงถ้อยคำร้อยเรียงราย    

                  หมื่นแสนกร่นเกลื่อนกราย

      มิเคยข้องเกี่ยวสัมพันธ์

๗       เลือนเลอะในหน้าที่                            

แลอวดดีมิเว้นวัน

                  เท็จจริงอัศจรรย์                  

      ละเลงเล่ห์เล่นหลอกลวง

๘       อนาถ  ประชาชน                              

ต้องจำทนชอกช้ำทรวง

                  ฝันดาวเรืองโชติดวง                            

      เพียงม่านหมอกรูปมายา

                   ...ฝันดาวเรืองโชติโชติดวง

                   วะวูบไหวในงมงาย ฯ