ตามกำหนดการแล้ว งานนี้จะเริ่มตั้งแต่เวลา 4 โมงเย็น ของ ‘วันแม่’ 12 สิงหาคม 2551 แต่กว่าจะเริ่มต้นได้จริงๆ ก็หลังจากนั้นอีกนานโข ก็ไม่เป็นไร เป็นเรื่องราวของพี่ๆ น้องๆ คนเขียนหนังสือ กวี นักกิจกรรม ที่มีเวลาได้ทักทาย พบปะ พูดจากัน

             ผมเข้าไปยังบริเวณงานพร้อมๆ กับน้อง ‘ต้นกล้า อันดามัน’ ผู้เขียนบทกวีให้กับหนังสือพิมพ์ฅนตรังที่ผมดูแลอยู่เป็นประจำ เข้าไปทักทายวิสุทธิ์ ขาวเนียม ที่ไม่เคยทิ้งลูก ทิ้งเมียไว้ที่บ้าน วิสุทธิ์เป็นกวีชาวตรังอีกคนที่ใครๆ ก็ลงความเห็นได้ว่า อนาคตบนเส้นทางสายนี้ของเขา ราบรื่น และรุ่งโรจน์อย่างแน่นอน

           ใครไม่รู้ชี้ให้ดูพี่วินัย อุกฤษณ์ (ภาพบน) ผู้แต่งเพลง ‘นกสีเหลือง’ ให้กับคาราวาน ในยุคแรกๆ หลังเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 ใหม่ๆ พี่เขามาจากกระบี่ในชุดเสื้อยืดแบบเรียบง่าย และดูภายนอกแล้วน่าจะเป็นคนนิ่ง...

             ความไม่พร้อมในบางเรื่องราวเล็กๆ มองให้ดีๆ ก็เป็นความน่ารักไปอีกแบบหนึ่ง... วิสุทธิ์ ขาวเนียม คว้ากีตาร์ขึ้นไปร้องเพลงเพื่อชีวิต หลังจากบ่นเจ็บคอ เพราะเพิ่งหายป่วยมาได้ไม่นาน แต่พอสบโอกาส ก็ฟาดซะหลายเพลง ขณะที่มีทีมงานคอยถือไมโครโฟนจ่อปากให้ร้อง เพราะตอนแรกๆ ขาไมค์ยังไม่มา ที่น่ารักอีกอย่างก็ตรงที่ลูกชายคนเล็กของกวี ขึ้นไปยืนเฝ้าพ่ออยู่บนเวทีด้วย...

             งานวันนี้ เริ่มเป็นทางการจริงๆ ก็ตอนที่ภรรยาของ ‘ครูเปลื้อง’ คือ อาจารย์สุมนรัตน์ คงแก้ว ขึ้นไปกล่าวต้อนรับผู้มาร่วมงาน จากนั้นอาจารย์เสน่ห์ วงษ์กำแหง กวีจากจังหวัดภูเก็ตเป็นผู้อ่านบทกวีเป็นทำนองเสนาะ เพราะพริ้ง... ‘อมตะสมัย : คนกวี’ ให้กับ ‘ครูเปลื้อง’ หรือ ‘เทือก บรรทัด’

เดินทางผ่านทางภูบรรทัด

ตรังพัทลุงมุ่งสงขลา

งานวรรณกรรมทักษิณคดีครา

ผ่านมาเยี่ยมเยือนเพื่อนเมืองตรัง

ขาดไปสามปีพี่คนหนึ่ง

นึกถึงแต่เดิมเริ่มความหลัง

กวี เปลื้องคงแก้วแว่วภวังค์

แรกครั้งต่อด้ายเชื่อมสายใย

รฦกถึงพี่ไม่มีเปลี่ยน

คำเขียนปลอบปลุกยุคสมัย

นามเทือกบรรทัดบรรทัดไทย

ฝากไว้ทดแทนแก่แผ่นดิน

รฦกถึงพี่ไม่มีเปลี่ยน

ถ่องเทียนแต่ตั้งหวังถวิล

เชิดชูกวีไว้ได้ดังใจจินต์

คงแก้ววรรณศิลป์ปิ่นฤดี

รฦกถึงพี่ไม่มีเปลี่ยน

พากเพียรจดจารวรรณศรี

เจตนาสืบร้อยถ้อยกวี

ขวบปีพร้อมพรั่งทั้งใกล้ไกล

ไม่มีเปลี่ยนรำลึกนึกถึงพี่

นับปีผ่านมาหาช้าไม่

“เพราะฉันมีหัวใจไว้หายใจ”

อมตะสมัยคนกวี

            หลังจากนั้นผู้คนก็ทยอยกันมาเรื่อยๆ อาจารย์สถาพร ศรีสัจจัง เพิ่งมาจากสงขลา เป็นครั้งแรกที่มีโอกาสเข้าไปแนะนำตัว เพราะพี่เขาเป็นคนที่พี่สาวของผม-ดารณี สุนทรนนท์ สนิท และเล่าให้ผมฟังบ่อยๆ “ดารณีก็พูดถึงอยู่ เห็นว่าทำหนังสือพิมพ์เหรอ มีอะไรให้พี่ช่วย บอกนะ...”

ขนมจีนที่เจ้าภาพทำมาเลี้ยงอร่อยมากครับ ว่าจะลุกไปตักเป็นรอบสองก็ให้รู้สึกเกรงใจ อิ อิ นอกจากนั้น ยังมีเครื่องดื่มหลากหลายชนิด บริการฟรี รวมทั้งมีน้องๆ คอยเดินยกลองกอง เงาะ มาแจกให้ถึงโต๊ะอยู่ตลอดเวลา

วิสุทธิ์ ขาวเนียม เดินมาจูงมือไปแนะนำให้รู้จักกับ ขวัญยืน ลูกจันทร์ กวีอีกคนหนึ่งที่มาจากภูเก็ต ซึ่งกำลังนั่งคุยออกรสอยู่กับ ชนะ เสียงหลาย คนห้วยยอด

น้องโส-โสพล อักษรเนียม (ภาพบน-ซ้าย กับ ขวัญยืน ลูกจันทร์ เจ้างาน ผู้ดูแลการจัดพิมพ์หนังสือ ‘คนอาบน้ำให้ต้นไม้’ ดูท่าทางจะเหนื่อยมากกว่าใครๆ ที่ต้องนำหนังสือมาวางจำหน่ายให้กับเพื่อนพ้อง และวิ่งขึ้นลง ประสานงานกับทางเวที

หนังสือเล่มนี้สวย มีภาพของผู้เขียน เปลื้อง คงแก้ว อยู่บนหน้าปก ด้านล่างเป็นสีน้ำตาลอมม่วง มองเผินๆ อาจารย์เปลื้อง ภาพนี้ เหมือนกับนักเขียนผู้โด่งดังคับโลกอีกคน เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ผู้เขียน ‘เฒ่าทะเล’ ที่ล่วงลับ ล่วงหน้าไปกว่า 50 ปี

ตรงปก ผู้จัดพิมพ์เขียนคำโปรยไว้ว่า “ทัศนะบางส่วนว่าด้วยโลก ชีวิต การศึกษา งานพัฒนา และประชาชน-หนังสือในโครงการกองทุน เทือก บรรทัด ลำดับ 1” เป็นเหตุให้ผมต้องสอบถามน้องโสว่า หมายความว่ายังไง ที่เป็นลำดับ 1 - อันดับ 2 จะเป็นงานเก่า นำมาพิมพ์ใหม่ หรือย่างไร

โสพล อักษรเนียม บอกเล่าไว้ว่า จะเป็นบทกวีของ ‘เทือก บรรทัด’ อีกมากมายที่ไม่เคยตีพิมพ์ที่ไหนมาก่อนเลย...

น่าเสียดาย ที่ผมอยู่ร่วมงานได้เพียงนี้ น่าเสียดายที่ไม่ได้รอฟัง ปาฐกถา ‘เปลื้องในทัศนะของผม’ โดย สถาพร ศรีสัจจัง ซึ่งในหนังสือเล่มนี้ อาจารย์เป็นผู้เขียนคำนำไว้ยาวที่สุด เท่าที่เคยเห็นคำนำมา... 13 หน้า

หลังจากนั้น ยังมีรายการเสวนา ‘หากเปลื้องยังอยู่ : การเมืองใหม่ในทัศนะของเปลื้องคืออะไร’ โดยอาจารย์จากมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ และสถาบันทักษิณคดีศึกษา

ใครมีความรู้สึกคล้ายๆ กับผม รออ่านเรื่องที่ น้องโส-โสพล อักษรเนียม เจ้าของงาน จะเขียนมาเล่าสู่กันฟังต่อไป ที่นี่ เร็วๆ นี้ ครับ...