คอลัมน์ ‘เลียบบ้านเลาะเมือง’

 ประชาธิปไตยในความมืด

โดย... สายลม อันดามัน

ความมืดได้แผ่อิทธิพลเข้าครอบครองปริมณฑลดินแดนนี้เนิ่นนานแล้ว ถ้วนทั่วทั้งผืนฟ้า ห้วงน้ำ ท้องนา ป่าไม้น้อยใหญ่ ขุนเขา แมกไม้ สายธาร ล้วนถูกดูดกลืนกวาดต้อนสู่อาณาจักรแห่งความมืดหมดสิ้น มิเว้นหลงเหลือสรรพชีวิตใดๆ ให้โลดแล่นในจังหวะแห่งอิสรภาพได้อีกต่อไป และข่ายใยพลังด้านมืดที่มิอาจเห็นด้วยสายตาก็เข้ากอดกุมและพันธนาการทุกสรรพสิ่ง สรรพชีวิต ทุกด้านบนดินแดนนี้อย่างไร้ซึ่งความเมตตาปราณี

วัฒนธรรมแห่งความมืด กำลังเจริญเติบโตและเนืองนองไปทุกหนทุกแห่ง ท่วมท้นทั้งตึกสูงระฟ้าในเมืองไปจรดหมู่บ้านชนบทชายขอบถิ่นทุรกันดาร พลังอำนาจมืดสามานย์จากทุกสารทิศผนึกกำลังร่วมกันอย่างมีเอกภาพ รุกคืบสู่กลไกเชิงโครงสร้างสังคมในแขนงองคาพยพต่างๆ ขับไล่ไสส่งบดขยี้ คุณธรรม ความดีงาม ทางจิตวิญญาณมนุษย์ กระเจิงกระจายพินาศไป จนแทบเสมือนสิ่งชำรุดทางประวัติศาสตร์       

ธาตุธรรมแห่งความหาญกล้าและการเสียสละเยี่ยงบรรพบุรุษในพลเมือง ก็ร่อยหรอและขาดแคลนลงไปทุกขณะ ความอ่อนแอ ความขลาดเขลาคืบคลานเข้าแทนที่  ใต้เงามืด การขยายตัวของมือที่มิอาจมองเห็นดำเนินไปอย่างเร่าร้อนยิ่ง การตระบัดสัตย์ การบุกรุกทำลายล้างทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม การกอบโกยโกงกินของประดานักการเมือง การทรยศหักหลังและการหลอกลวงประชาชนของเหล่าขุนนาง ข้าราชการ ลุกลามไปดั่งไฟลามทุ่ง 

ระบบการค้าการลงทุน ระบบการคลังและภาษี ระบบสื่อสารมวลชน ระบบการศึกษา กฎหมายและกลไกอำนาจทั้งหลายล้วนต่างเร่งปฏิรูปตัวเองสวามิภักดิ์ต่อพลังด้านมืดอย่างไม่รั้งรอ คล้ายดั่งหวาดกลัวต่อการตกขบวนอธรรมที่กำลังโลดแล่น คึกคะนอง เป็นที่ยิ่ง  ชะตากรรมของมวลมนุษยชาติเผ่าพันธุ์หนึ่ง จึงถูกไล่ต้อนไปในคาราวานไพร่ทาสแห่งยุคสมัยอีกครั้ง หลังจากยุคทองแห่งความเรืองรองทางปัญญาญาณถูกทำลายลง

จริงอยู่ อาจมีอิสรชนบางหมู่เหล่าที่ไม่สยบยอมและบางหมู่พวกผู้ศรัทธามั่นคงในวิถีมนุษย์ชน-มนุษยธรรม ตามครรลองประชาธิปไตยโบราณอันดีงาม ได้ลุกขึ้นต่อสู้กับอำนาจอาณาจักรมืดเพื่อเจตน์จำนงแห่งความหวัง และแสงสว่างอันเรืองรองในอนาคต แต่วันเวลาเท่านั้นที่จะยืนยันถึงความกล้าหาญ ความอดทนเสียสละ และพลังปัญญาของเขาเหล่านั้น ว่าจะเพียงพอหรือไม่สำหรับศึกโค่นล้มอำนาจทรราชเพื่อชัยชนะที่ฝันใฝ่ อันโชนประกายในดวงจิตวิญญาณ

เงียบ... อย่างมีสมาธิ และ สดับตรับฟังดีๆ เถิด...  วันนี้... คำตอบมิได้ล่องลอยอยู่ในสายลมอีกต่อไปแล้ว...