คอลัมน์-เสียงชุมชน

สวรรค์แห่งการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์

พัฒนาการเกษตรสู่สากล

บินหลาดง /รายงาน

ขอบคุณ : ภาพหาดปากเมง จาก www.trangzone.com

                การพัฒนาจังหวัดตรังนับแต่ปี 2547 ได้ปรับทิศทางและดำเนินตามแนวทางระบบทักษิโณมิก ผ่านรูปแบบจังหวัดซีอีโอ (CEO) สู่ความฝันเพื่อความอยู่ดีกินดีตามอุดมการณ์เศรษฐกิจทุนนิยม มีระบบเชื่อมโยงการพัฒนาเชิงพื้นที่จังหวัดและกลุ่มจังหวัดสู่การพัฒนาภาพรวมของประเทศที่มีทีมเศรษฐกิจของรัฐบาลเป็นผู้กำหนดตามกระแสทุนบริโภคนิยม ยุคทุนจักรวรรดินิยมโลกาภิวัฒน์

                 วิสัยทัศน์ “สวรรค์แห่งการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ พัฒนาการเกษตรสู่สากล” ของจังหวัดตรังจึงถูกกำหนดขึ้นอย่างเป็นระบบ ท่ามกลางภาวะการณ์ขาดความมั่นใจของพี่น้องชาวตรังหลายภาคส่วนโดยเฉพาะพี่น้องเกษตรกร หมู่เขา หมู่นา หมู่เล และชุมชนพื้นที่ลุ่มน้ำ ที่ต้องอาศัยฐานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเป็นห่วงโซ่ของเศรษฐกิจชุมชนเชิงนิเวศในวิถีชีวิตชุมชน ด้วยหวั่นเกรงว่าแนวทางการพัฒนาดังกล่าวจะละเลยหลักการพัฒนาที่ยั่งยืน และไม่สามารถกระจายรายได้ สร้างความเป็นธรรมด้านเศรษฐกิจและสังคมแก่ชาวตรังในเขตพื้นที่ชนบทและครอบครัวที่อยู่นอกระบบธุรกิจได้

                 การประชุมเชิงปฏิบัติการ วันที่ 9 กันยายน 2551 ที่ทางจังหวัดตรัง และสถาบันสิ่งแวดล้อมไทยร่วมกันเปิดเวทีรับฟังความคิดเห็น ต่อ “ยุทธศาสตร์พัฒนาจังหวัด ปี 2551-2554” จึงนับเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่งและควรที่ทุกฝ่ายจะสนับสนุนให้มีเวทีเช่นนี้อย่างต่อเนื่อง หน่วยราชการ (GO) สถาบันการศึกษา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น  ธุรกิจเอกชน  องค์กรพัฒนาเอกชน (NGOs) สภาองค์กรชุมชนตำบล และภาคส่วนประชาสังคม (CSOs) ควรร่วมมือกันขยายโอกาสสร้างการเรียนรู้เกี่ยวกับแผนพัฒนาจังหวัด รวมถึงแผนพัฒนากลุ่มจังหวัดอันดามัน สู่ระดับอำเภอ ตำบล เพื่อให้พี่น้องชาวตรังได้มีส่วนร่วมในการคิดและร่วมตัดสินใจ ร่วมรับประโยชน์อย่างกว้างขวางทั่วถึง

                 เสียงสะท้อนจาก เวทีประชาคม หรืออีกนัยหนึ่งที่อาจเรียกว่า เวทีสมัชชา ของคนตรังครั้งนี้ ยังคงหนักแน่นในเป้าหมาย สังคมอยู่ดีมีสุข บนแนวทาง คุณภาพชีวิตดี มีความมั่นคงด้านการเกษตรปลอดสารเคมี และทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์อย่างยั่งยืน ตามวิถีคุณธรรม อย่างสอดคล้องกับวัฒนธรรมท้องถิ่น