สถานีรถไฟกันตัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

                        สถานีรถไฟกันตัง ตั้งอยู่บนถนนหน้าค่าย ตำบลกันตัง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง เป็นสถานีรถไฟสุดทางของทางรถไฟสายใต้ ฝั่งทะเลอันดามัน

สถานีรถไฟกันตัง เปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2456 ในอดีตใช้เป็นที่รับส่งสินค้ากับต่างประเทศ ทั้งสิงคโปร์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย มีรางรถไฟต่อไปเป็นระยะทางประมาณ 500 เมตร ถึงท่าเทียบเรือกันตัง ซึ่งเป็นท่าเรือเก่าแก่ตั้งแต่โบราณ ปัจจุบันทางรถไฟส่วนนี้ถูกชาวบ้านรุกล้ำที่ และไม่มีรางรถไฟส่วนนี้แล้ว

ตัวสถานีรถไฟกันตัง เป็นอาคารไม้ชั้นเดียวทรงปั้นหยาทาสีเหลืองมัสตาร์ดสลับน้ำตาล ตัวอาคารแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ด้านหน้ามีมุขยื่นประดับมุมเสาด้วยลวดลายไม้ฉลุ ประตูบานเฟี้ยมแบบเก่า คงเอกลักษณ์เดิมตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 6

…………………………………………………………..

            บ่ายวันนี้ ผมไปสถานีรถไฟกันตัง มาครับ...

            เวลาที่รถเร็วขบวนนี้เริ่มเดินทางออกจากสถานีกันตัง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง ไปสู่ปลายทางกรุงเทพมหานคร กำหนดไว้ที่ 12.40 น.

           ผมไปถึงที่นั่น หลังจากรถออกไปแล้วครึ่งชั่วโมง ตัวสถานีจึงไม่มีผู้โดยสารหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่คนเดียว นอกจากคุณยายคนหนึ่งที่อาศัยม้ายาวตรงที่พักคนเดินทางมานอนตากลมที่กำลังพัดโกรกเย็นสบาย

           เดินต่อไปอีกหน่อย พอไปถึงห้องขายตั๋ว มีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งกำลังขายตั๋วล่วงหน้าให้กับคนที่นั่น พอเสร็จภารกิจ เจ้าหน้าที่ในชุดขาสั้นคนเดิมก็เดินออกไปถากหญ้า ปลูกไม้ดอก ไม้ประดับ บริเวณหน้าอาคาร กับอีกคนที่ลงมือล่วงหน้าไปก่อนแล้ว “ปลูกไว้เยอะๆ จะได้สวยๆ” เขาเอ่ยเบาๆ เมื่อผมเดินตามไปดูใกล้ๆ

            แม้จะเป็นคนตรัง แต่เป็นครั้งแรกที่ผมเข้ามาถึงตัวสถานีรถไฟเก่าแก่แห่งนี้

           วันที่แดดใส ฟ้าสวย ผมเดินไปรอบๆ เพื่อเก็บภาพอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย รู้สึกทึ่งถึงความสวยงาม ความละเอียดอ่อนในผลงานของช่างสมัยก่อน ผมคิดเอาเองว่า คนรุ่นเก่าๆ เขาคงจะมีเวลามากกว่าคนสมัยนี้ อย่างน้อยๆ ในการคิด การทำ ความตั้งใจดีๆ ที่ออกมาจึงมักจะมีความละเมียดละไมมากกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งตรงลวดลายไม้ฉลุที่แต่งแต้มไว้หลายๆ ที่