คอลัมน์ ‘เสียงชุมชน’

รำพึง... วันแรม  15  ค่ำ  เดือนสิบ

บินหลาดง รายงาน...

ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต

            ชุมชนเราเวลานี้ถ้าเปรียบได้กับร่างกายก็เป็นร่างกายที่ถูกโรคภัยไข้เจ็บ โรคาพยาธิและมะเร็งร้ายต่างคุกคามอย่างหนัก อบายมุขนับตั้งแต่การพนันหลายชนิด   บ่อนไพ่  หวยรัฐ  หวยราษฎร์  บ่อนกัดปลา ไก่ชน วัวชน ย้อนยุคกลับมาเฟื่องฟูเกลื่อนกราด กัดกินบ่อนทำลายวันแล้ววันเล่า

การเที่ยวเตร่ สำมะเลเทเมา เฮฮา ปาร์ตี้   "แบบหนุกกับหรอย"  ตั้งแต่วัยรุ่น วัยแรงไปถึงวัยโรย ก็ตามกระแสบริโภคสมัยใหม่ไปอย่างสุดเหวี่ยง บ้างไปจมปลักอยู่ตามร้านเกมส์ บาร์เบียร์ โรงน้ำชา และแหล่งนารีสถานอาบ อบ นวด จนลืมบ้าน เสียงาน เสียการเรียนกันมากต่อมาก

            หลายๆ ชุมชนมีเสียงสะท้อนอย่างหมดหวังมาว่าเด็กๆ กุลบุตร  กุลธิดา ทิ้งการเรียนไปหมกมุ่นสื่อเริงรมย์ ยั่วยุกาม ตั้งกลุ่ม ตั้งก๊วน มั่วยาเสพติด มั่วพนันบอล อย่างเอิกเกริก ใช้ชีวิตเสเพล ตามอย่างหนังทีวี  ตบตี ด่าทอ พูดจาหยาบคายกันอย่างไม่กระดากปากและเกรงใจผู้คน ไม่อายพระสงฆ์องค์เจ้า

วันนี้ความทุกข์ของพ่อแม่ผู้ปกครองในยุค "ข้าวยากหมากแพง" ก็เหนื่อยยากลำบากพอทนอยู่แล้ว เหลียวมองบุตรหลานที่จะฝากผีฝากไข้ในอนาคตภายหน้ายามแก่เฒ่า ที่กำลังหลงระเริงโลดแล่นในกระแสอบายมุขยุคเสื่อมแล้วก็ได้แต่ทอดถอนใจ ไร้ปากไร้เสียงเสียแล้ว

            อดีตครั้งที่ชุมชนมีวิถีวัฒนธรรม  ศาสนธรรม  เป็นรากแก้วและหลักคุณธรรม จริยธรรม เป็นรากแขนง รากฝอย ยึดเกาะอย่างแน่นหนาแข็งแรง ครอบครัวอบอุ่น ชุมชนน่าอยู่ ความสัมพันธ์ของผู้คนในครอบครัว เครือญาติและผู้นำชุมชน จึงมีความแน่นแฟ้น เคารพยำเกรงกันในบุญบารมี เป็นพลังชุมชน สร้างสรรค์ วัฒนธรรม สืบทอดมาอย่างยาวนาน

เวลานี้หลายๆ ชุมชนบรรดาผู้นำต่างๆ แตกแยกขาดความรักใคร่ปรองดองต่อกัน มุ่งแก่งแย่งต่อสู้ทำลายล้างกัน เลียนแบบนักการเมือง พรรคการเมือง ในระบบรัฐสภาที่ไร้คุณธรรม จริยธรรม  และจรรยาบรรณทางการเมือง จนนำพาบ้านเมืองประเทศชาติสู่วิกฤตเสื่อมถอยใกล้ล่มจมเต็มที ลูกหลานจึงไร้ซึ่งความหวังต่อบรรดาเหล่าผู้นำเหล่านั้นเสียแล้ว

            ขอพลังแห่งดวงจิตวิญญาณของพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย ได้เป็นกำลังใจ  กำลังศรัทธาให้ลูกหลาน ก้าวผ่านภาวะสังคมโลกาวินาศนี้ ในเร็ววัน...เทอญ และขอทุกท่านเดินทางกลับภพภูมิแดนสถิตโดยสุขเบิกบานเถิด...