‘ครั้งหนึ่ง ที่ฉันก้าว... กระโดด... สู่เมืองจิงโจ้’ ตอนที่ 30

โดย... ‘เด็กปั้นฝัน’ นักเรียนชั้น ม.6 ร.ร.จุฬาภรณราชวิทยาลัยตรัง

เย้... วันนี้ฉันจะได้ไปช็อปปิ้งในเมืองที่ใหญ่กว่าเมืองที่ฉันอยู่ ให้เวลาช็อปปิ้งแค่ชั่วโมงเดียวเอง น้อยไป ไม่พอๆ เราตัวติดกันอยู่ห้าคน เลือกไม่ถูกว่าจะไปร้านไหนเป็นร้านแรกดี คนหนึ่งย้ายไปร้านเสื้อ อีกคนอยากไปดูร้านขายของถูก และแล้วฉันไม่รู้จะทำยังไงก็เลยเดินเข้าร้านเสื้อผ้าที่มันอยู่ตรงหน้าไป พอออกมา เหลือสี่สาวแล้ว สาวสวีเดนเปลี่ยนกลุ่มไปกับสาวยุโรปซะแล้ว ส่วนสาวญี่ปุ่นจะไปร้านโปรดของตัวเองให้ได้ เออไปก็ไป (วะ)

ฉันเดินดูสินค้าในร้านด้วยความเซ็งๆ ทำไมต้องตัวติดกันด้วย ไม่สนุกเลย ถ้าฉันไปกับสาวไทย เราสองคนชอบ (บ้า) ในเรื่องคล้ายกัน จึงรู้ว่าจะเลือกเข้าร้านไหน ไม่เข้าร้านไหน ตั้งแต่ร้านเกม เพลง หนัง ขนมขบเคี้ยว ร้านขายผลไม้ ร้านขายเสื้อผ้า นาฬิกา ร้านขายยา ไปกันได้ทุกเรื่อง แต่สาวเมืองญี่ปุ่นจ่ายตังค์ไม่ค่อยเก่ง สู้สาวไทยไม่ได้ ทำฉันหมดไปหลายตังค์เหมือนกันเมื่อคิดเป็นเงินไทย

จากนั้น เราเดินไปยังจุดนัดพบที่แฟลกสแตฟฮิลล์ (Flagstaff hill) ชมวีดีทัศน์บรรยายเรื่องราวบางส่วนในอดีต ชมพิพิธภัณฑ์ และชมหมู่บ้านริมทะเลที่จำลองขึ้นตามคริสต์ศักราช 1800 มีไปรษณีย์ ผับ โรงเรียน โบสถ์ ฯลฯ ในผับจะมีการขายเครื่องดื่มด้วย แต่ไร้แอลกอฮอล์ ในธนาคาร เราสามารถเขียนใบฝากเงิน ในร้านอาหารมีการขายอาหารจริงๆ ผู้คนที่ทำงานจะสวมชุดในยุคนั้นๆ มีกิจกรรมสำหรับเด็กๆ เช่น ให้ทำหมวกโจรสลัด ที่ปิดตาข้างเดียวสำหรับหัวหน้าโจรสลัด  

            เราเดินกลับมาทางเดิมเพื่อไปยังคลับซึ่งเป็นที่นัดประชุมสโมสรโรตารีของที่นี่ ซึ่งจัดขึ้นเวลาเที่ยง เราทำกิจกรรมจำลองขึ้นโดยให้นักเรียนแลกเปลี่ยนเป็นประธานสโมสร เป็นคนพูด ดำเนินการ และเล่นเกมเอง เป็นที่สนุกสนานมาก หลังอาหารมื้อเที่ยง ตามกำหนดการพวกเราจะไปว่ายน้ำกัน แต่ด้วยน้ำที่เย็น (มากๆ สำหรับฉัน) ฉันกับเพื่อนๆ อีกสี่คนจึงเข้าไปช็อปปิ้งในเมืองกันต่อ แต่ต้องกลับมาที่ชายหาดให้ทันห้าโมงเย็น เพราะครอบครัวอุปถัมภ์จะมารับเราจากที่นั่น เราเดินไปเดินมาระหว่างถนนสายหลักกับชายหาดกินเวลาไปครึ่งชั่วโมงแล้ว เสียดายเวลาจัง

            ค่ำนี้ ฉันได้ทานอาหารอย่างอื่นบ้างที่ไม่ใช่บาร์บีคิว เป็นเนื้ออบแทน มีช็อกโกแลตพุดดิ้งเป็นของหวาน อร่อยทีเดียว ฉันทานจนอิ่มจึงไปอาบน้ำ เปลี่ยนชุด เตรียมตัวไปเที่ยวกลางคืนต่อ

            คืนนี้ เรากลับไปที่แฟลกสแตฟฮิลล์อีกครั้งเพื่อชมการแสดงแสงสีเสียงเกี่ยวกับเหตุการณ์เรืออับปาง ซึ่งมีผู้รอดชีวิตเพียงสองคน สวยมากเลยค่ะ อยากให้เมืองไทยทำบ้าง หาเงินเข้าประเทศ (มั้ง) ฉันกลับถึงบ้านเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้วแต่กลับมานั่งดูออสเตรเลียนโอเพ่น ต่อ นอนซะดึกแถมยังต้องตื่นเช้าอีก

            เวลาเดิม แปดโมงสี่สิบห้าเจอกันที่ที่จอดรถหน้าเคเอฟซี วันนี้เราจะขับเราไปบนถนนสายที่มีชื่อว่า

             จากนั้น เราผลัดเปลี่ยนไปทดลองปืนแบบต่างๆ มีทั้งลูกโม่ ปืนสั้น ปืนยาว สนุกมากๆ ค่ะ อยากกลับไปเรียนยิงต่อ เวลากลับบ้านแล้ว (แม่จะอนุญาตไหมคะ) และแล้วอาหารเที่ยงก็เปลี่ยนไปจากขนมปังแซนด์วิชเป็นบาร์บีคิวแทนซึ่งเป็นมื้อสุดท้ายแล้วเช่นกันสำหรับบาร์บีคิว บ่ายนั้นเราไปยิงปืนกันต่อแต่เปลี่ยนจากเป้านิ่งเป็นเป้าเลื่อนเคลื่อนที่ เราเรียกว่ากระต่าย ฉันยิงกระต่ายได้สองตัว พอกลับมาถึงบ้าน ฉันก็บอกว่าฉันยิงกระต่ายมาสองตัว พร้อมยื่นปลอกกระสุนให้ซึ่งมาจากกระสุนที่ฉันยิงเป้าเคลื่อนแตกกระจายนั่นแหละ

            เย็นนี้เราจะไปเล่นเทนนิสกันที่คลับซึ่งฉันไม่เคยเล่นเทนนิสมาก่อน แต่พ่ออุปถัมภ์บอกว่าจะสอนให้ เอาเข้าจริงมันไม่ค่อยยากเท่าไร สนุกดีค่ะ ได้เหงื่อด้วย อยู่ที่นี่นานๆ จะได้เหงื่อ เราทานอาหารกันที่คลับเป็นพายเนื้อ สลัด และมันฝรั่งทอด ฉันเดินเข้าไปหาพ่ออุปถัมภ์แล้วบอกว่า พายที่เขากินนั้นเป็นพายเนื้อกระต่ายที่ฉันยิงมาเมื่อตอนบ่าย... อิ อิ อิ