เขตปกครองพิเศษแม่สอด

ห่างหายไปนานเพราะงานรัดตัว พอดีมีโอกาสได้มาทำงานที่แม่สอด ก่อนหน้าที่จะมาดูทีวี เห็นข่าวว่าแม่สอดจะเป็นเขตปกครองพิเศษเหมือนพัทยา หลายครั้งที่เคยมาเพียงแต่ผ่านตาหรือมาเที่ยว คราวนี้ได้มาอยู่อย่างน้อยก็ 1 เดือนน่าจะได้สัมผัสดูว่าทำไมจึงจะเป็นเขตปกครองพิเศษ

เดินทางมาประมาณ 5-6 ชั่วโมงจากเมืองหลวงโดยใช้สายเอเชีย ก่อนถึงตากประมาณ 8 กม.มีป้ายไปตลาดมูเซอและอำเภอแม่สอด จากแยกถึงแม่สอดประมาณ 80 กม.ขับรถขึ้นเขามาเรื่อยๆ ประมาณกลางทางจะพบตลาดมูเซอ ใครชอบกล้วยไม้ ของป่าไม่ผิดหวังมีให้แวะซื้อตามสบาย ผ่านมาอีกนิดจะเป็นจุดชมวิวก็สวยงามอยู่ ก่อนถึงแม่สอดจะมีศาลบริเวณเรียกว่าเขาพะวอ แวะสักการะเพื่อความเป็นศิริมงคลก่อนถึงแม่สอด

จุดชมวิวเขาพะวอ

ตอนเช้าที่หน้าแคล้มป์

เราเขาที่พักเพราะค่ำแล้วพรุ่งนี้คงได้สำรวจว่าเขตเศรษฐกิจใหม่เป็นอย่างไร  เราตื่นเช้าเพื่อเข้าจุดทำงานดูความเรียบร้อยก่อนจะออกมาสำรวจแม่สอด เราไปที่ชายแดนบ้านวังผาห่างจากแค้มป์เรา ประมาณ 10 กม.เป็นอีกจุดที่ประชาชน 2 ฝั่งสามารถข้ามไปมาหาสู่กันได้ แรงงานฝั่งพม่าสามารถเข้ามาได้อย่างง่าย เพื่อเพาะตัวก่อนจะเข้าสู่เมืองหลวง ซึ่งโรงงานในแม่สอดส่วนใหญ่เป็นโรงงานทอผ้าเยอะมากๆ เสื่อผ้าแบรนด์เนมดังหลายยี่ห้อผลิตที่นี่ ค่าแรงคนงานพม่าวันละ 80 บาท ทำงานได้ดีพอตัวในด้านการใช้แรงงาน ข้อดีคือเขาขยันมากไม่มีงอแง

ฝั่งนู้นพม่า

 เรากลับมาที่แหล่งเศรษฐกิจสำคัญ ตลาดริมเมย การค้าไม่ค่อยคึกคักเหมือนก่อน ปัจจัยหลายอย่างที่เรารู้กัน ยังมีบุหรี่ เหล้าเกลื่อน แต่นั้นไม่ใช่จุดหมายของเรา เราตรงไปบริเวณที่ขายอาหารทะเล กุ้ง ปู ซึ่งพี่ที่เราไปด้วยบอกให้ซื้อฝั่งไทยเพราะถ้าซื้อที่มี่ 3โล ชั่งบ้านเราอาจจะเหลือ 2 โล เราได้แต่ดูแล้วมาซื้อด้านบ้านเราราคาไม่ต่างกันนั้นแต่ที่สำคัญคุณภาพดีกว่าแต่ยังเป็นปูพม่าอยู่ดี เราซื้อปูกิโลล่ะ 100 บาท ประมาณ 3 ตัวโลครับใหญ่มาก กุ้งโลละ  350 บาท 4-5 ตัวโล ของเป็นๆ ครับยังไม่ตายเลย ตัวใหญ่มากๆ เราซื้อเพราะมีคนบอกเราว่าสู้ของไทยไม่ได้อยากพิสูจน์  ตกเย็นเราจัดการย่างแบบซีฟูด นึกว่าอยู่มหาชัยอาหารทะเลทั้งนั้น เราพากันพิสูจน์แล้วจึงบอกได้ว่า  สู้มหาชัยไม่ได้จริง รสชาติจืดมาก เนื้อไม่หวาน เรากินกันไม่หมดทั้งๆที่หิวๆทั้งนั้น ผมว่าด้านพม่าอุดมสมบูรณ์เกินไปสัตว์กินแล้วก็นอน จึงโตไวแต่รสชาดไม่ดี สู้ฝั่งเราไม่ได้สัตว์ได้ออกกำลังกายเลยเนื้อแน่นอร่อย ยังไม่ได้เล่าเรื่องเขตปกครองพิเศษเลย ไว้เรื่องหน้าครับผมยังอยู่อีกนาน