พิมพ์หน้านี้
|
อาทิตย์ ลับเลื่อนลา จันทราขึ้น
ยามค่ำ พร่ำโศกซึม ถึงนวลน้อง อนิจจา โศกาเศร้า เคล้าทำนอง เรไร เรี่ยมเร้ร้อง ร้องร่ำคร่ำครวญ โอ้ยามหนาว เปล่าเปลี่ยวจิต ผิดวิสัย ผู้ใด เข้าใจใน บทกวีที่กำสรวล กลางดึก ดึกสงัด ยังร้องครวญ โอ้เนื้อนวล นวลน้องเจ้า ใยมิมา เนิ่นนาน พานเพลา เลื่อนลาไกล วันใหม่ ใยขับเคลื่อน กระบวนหา รีบร้อน รีบเร่งลบ แสงจันทรา สุริยา เคลื่อนคล้อย ผ่องแสงทอง ปณิธาน ข้าตั้งจิต คิดคงความคิดถึง มีเพียงหนึ่ง คือนวลน้อง มิมีสอง รอจันทรา ดั่งความมืด รอแสงทอง รอนวลน้อง ด้วยใจรัก ภักดีเอย. บทกวีโดย : กรลิขิต (ฅนเมืองลิง) ๔/๗/๕๑ |
| เพลง คนไทยด้วยกัน | ||
คำร้อง/ทำนอง กรลิขิต (คนเมืองลิง) |
||
|
View All |
||
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||