ฉันเดินหลงทางมาถึงนี่

จึงพักผ่อนชีวีอันว่างเปล่า

เอนกายหมายตาดูดาว

กลับเห็นความปวดร้าวเมื่อแรกมา

ฉันเห็นผู้คนขวักไขว่

ฤา ที่นี่มีอะไรแสวงหา

ฉันเห็นทัศนะนานา

ในโลกวุ่น - บ้าปัจจุบัน

ฉันพบเพื่อนรายทาง

ยิ้มแบ่งปันบ้างสั้นสั้น

ให้ใจเป็นสุขในทุกวัน

และเข้าใจว่าโลกนั้นเปลี่ยนแปลง

วันนี้จึงอยากเอ่ยคำอำลา

ที่รักจ๋าใช่ว่าหน่ายแหนง

แต่ที่นี่มีสิ่งเคลือบแคลง

หัวใจฉันแห้งแล้งลงทุกวัน

ฉันลาแล้ว นะที่รัก

ขอบคุณที่ทักทายฉัน

คืนนี้แม้นไร้แสงจันทร์

พรุ่งนี้ตาวันดวงใหม่จักก้าวมา