.

นานแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่เคยมาเดินเล่นบนถนนสายนี้...
ถนนที่ทอดยาวจากทั้งสองด้านของโรงเรียนประจำจังหวัด
พาดมาตัดกันเป็นทางสี่แยกตรงอนุสาวรีย์สามกษัตริย์
อนุสาวรีย์ของกษัตริย์สามพระองค์ที่ประทับยืนเด่นเป็นสง่า
อยู่ตรงข้ามศาลจังหวัดเก่า...
พ่อขุนรามคำแหง พ่อขุนเม็งราย และพ่อขุนงำเมือง
สัญญลักษณ์ที่แสดงถึงมิตรภาพที่มีมาแต่เก่าก่อน บนดินแดนแห่งนี้...

พื้นถนนที่ปูด้วยบล็อคสี่เหลี่ยมผืนผ้า ช่างดูแปลกตาเหลือเกิน
คิดแล้วก็นึกขำกับตัวเอง...บ้านเรา มีอะไรดี ๆ อีกตั้งเยอะแยะ
แต่ฉันกลับแสวงหา ไขว่คว้า...หาความเจริญจากที่อื่น

ถนน...ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปจากตอนฉันเด็ก ๆ มากมายนัก
แต่ร้านรวงบนถนน กลับแปลกไป
ร้านขายกาแฟของลุงแก่ ๆ กลายเป็นร้านอาหารกึ่งผับ
สำหรับต้อนรับนักท่องเที่ยวที่เริ่มแออัด...มากขึ้นทุกวัน
บนท้องถนนเริ่มมีพ่อค้าแม่ขายมาตั้งร้านขายของ...
วิถีของถนนคนเดิน...เริ่มขึ้นตั้งแต่บ่ายสาม

ฉันแวะไปกราบพระในวัดเจดีย์หลวงวรวิหารซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ในเชียงใหม่
นึกทึ่งกับโบสถ์ที่สร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง แถมมีอายุกว่าร้อยปี
มีคนบอกฉันว่า...อยุธยาเป็นจังหวัดที่มีวัดมากที่สุดในประเทศ
แต่ฉันว่า เชียงใหม่ก็คงไม่หนีกันมาก เพราะแค่ในขอบเขตอำเภอเมือง
ก็มีวัดถึง 121 วัด...

ถนนคนเดินเริ่มคึกคักตั้งแต่ห้าโมงเย็น
ฉันเดินดูวิถีชีวิตผู้คนมาเรื่อย...จนถึงวัดพระสิงห์วรมหาวิหาร
แวะเข้าไปกราบพระประธาน
แล้วก็ออกมาสอดส่ายสายตาเก็บภาพผู้คนที่เดินผ่านไปมา

ที่ถนนคนเดิน...ใครใคร่ขาย...ขาย
ใครใคร่ค้า...ค้า
เราจึงจะเห็นสินค้าทำมือมากมายหลายชนิด
ที่นี่...จึงเป็นเวทีของนักแสวงหา

เราจะเห็นเด็กนักเรียนมาร้องเพลงแบบวนิพก...
เห็นคนนั่งวาดรูปอย่างตั้งอกตั้งใจ...
เห็นยายแก่ ๆ นั่งสานตั๊กแตนขาย
หรือคุณลุงที่ใช้ทางมะพร้าวสานหมวกอย่างรวดเร็ว...
และแน่นอน...คนที่ยืนรอซื้อ มักจะเป็นนักท่องเที่ยวเสียเป็นส่วนใหญ่

ฉันขลุกอยู่กับถนนคนเดินอยู่หลายชั่วโมง
เพราะที่นี่...อยู่ได้นานโดยไม่เบื่อ
บางนาที...ฉันนึกอยากจะมาเป็นแม่ค้าบนถนนแห่งนี้เสียเอง
คงจะดีไม่น้อยเนอะ...

ถนนคนเดินเปิดทุกวันอาทิตย์ ลองไปเดินดู...

บางทีอาจจะมีอะไรดี ๆ ซ่อนอยู่ในวิถีชีวิตที่เรียบง่าย...บนท้องถนนก็ได้นะคะ...

.

//////////////////////

โพสโดย...จอมโจรพเนจร