|
. ฉันเดินทางมาจากดอยสูง.. ดินแดนที่เต็มไปด้วยธารหมอกและแมกไม้ ดินแดนที่มีกลิ่นอายของวัฒนธรรม..นับพันปี ดินแดนที่เพื่อนคนแรกแต่งงาน...ตอนอายุ 13 "ยังไม่คิดแต่งงานอีกเหรอลูก" พ่อถามคราวที่ฉันกลับไปเยี่ยมบ้านเมื่อต้นปี ใคร ๆ ต่างประหลาดใจที่ฉันยังไม่แต่งงาน ในขณะที่ลูกพี่ลูกน้องหลายคน...ต่างจูงลูกเข้าโรงเรียนกันหมดแล้ว "คนที่โน่น" พ่อคงหมายถึงคนในเมืองหลวง "เค้า...ไม่นิยมแต่งงานกันเหรอลูก" ฉัน..ยังหลงไหลมิตรภาพในหมู่เพื่อน ฉัน..ยังใฝ่ฝันที่จะทำงานให้สมบูรณ์ที่สุด ฉัน..ยังหวงแหนพื้นที่ส่วนตัว คำว่า "แต่งงาน" จึงเป็นอะไรที่ไกลตัวมาก ๆ สำหรับฉัน.. มีเพื่อนบางคนบอกว่า.. "จะรีบไปไหน ไว้อายุสามสิบ ค่อยคิดเรื่องแต่งงานยังทัน" ฉันแอบอมยิ้มอยู่ในใจ..ในวันที่ฉันอายุครบสามสิบ ฉันจะคิดเรื่องแต่งงาน...จริง ๆ เหรอ... หลายต่อหลายครั้ง...ที่มีใครบางคนเดินเข้ามาในชีวิต แล้วเดินจากไป... 
มันก็แค่...เปลี่ยนจากการนั่งทานข้าวกันสองคน กลับมาทานข้าวเป็นกลุ่ม...กับเพื่อน 
มันก็แค่..เปลี่ยนจากจากเดินโอบกอดทอดน่องริมทะเล..มองฟ้าที่กำลังเปลี่ยนสี กลับมาเป็นกระโดดโลดเต้นริมหาดอย่างไม่อายใคร...กับเพื่อน ๆ 
มันก็แค่...ยังนอนห้องเตียงคู่... แทนที่จะนอนเตียงเดี่ยว.. เท่านั้นเอง... ฉันเชื่อเรื่องพรหมลิขิต พอ ๆ กับเชื่อว่า เราทุกคนต่างมีคู่แท้ของตัวเอง เพียงแต่ว่าตอนนี้...ฉันยังมีความสุขกับการอยู่อย่างโดดเดี่ยว.. ก็เท่านั้น... อาจจะดูเหงาบ้าง...ในบางเวลา... แต่รวม ๆ ...ก็สุขดีนะคะ.. 
เพราะในโลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบไปหมดทุกอย่าง... พระจันทร์..แม้ในวันที่มีแค่ครึ่งเสี้ยว.. ก็ยังควรค่าแก่การแหงนมอง ในแต่ละปีที่ฉันกลับบ้าน ฉันคงต้องทำใจกับคำถามเดิม ๆ ...ทำไมยังไม่แต่งงานซะที... ก็เพราะฉัน...เดินทางมาจากดอยสูง.. ดินแดนที่เต็มไปด้วยธารหมอกและแมกไม้ ดินแดนที่มีกลิ่นอายของวัฒนธรรม..นับพันปี ดินแดนที่เพื่อนคนแรกแต่งงาน...ตอนอายุแค่ 13... . . โพสโดย...จอมโจรเทวะ สามภาพแรกถ่ายที่โรงแรมมาริออท หัวหิน และภาพสุดท้ายถ่ายที่วัดหลวงปู่ทวด หัวหินเช่นกันค่ะ
|