วันนี้มีภาพมานำเสนอ ขอขึ้นต้นด้วยภาพที่เห็นแล้วรู้สึกชื่นใจ ที่มีโอกาสได้เห็นสำนึกแห่งคนไทย ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน เราจะไม่ทิ้งหน้าที่ นั่นคือ ความนับถือที่พึงมีให้ต่อ ชาติ ศาสน์ กษัตริย์  พวกเราสี่คนยกกลุ่มกันแวะเข้าไปในร้านอาหาร ซึ่งเป็นเสมือนแหล่งข้อมูลของคลองหมอดนทั้งหมด  วันนี้พบแต่น้องๆ ที่กำลังง่วนอยู่กับกิจวัตรประจำวัน ก็เลยไม่ได้สอบถามอะไรมาก  เคยมาครั้งที่แล้วมีพี่ผู้หญิงชาวต่างชาติคนหนึ่ง เธอบอกว่าผู้จัดการที่นี่ พี่คนนั้นจะให้รายละเอียดและข้อมูลดีมาก พูดได้ทั้งภาษาไทยและอังกฤษ เธอเป็นคนพาเราไปชมสวนผีเสื้อที่คราวนี้มิได้ถ่ายภาพมาฝากนั่นเอง เอกสารที่เคยจดโน้ตไว้หายไปกับกาลเวลาที่ผ่านไปเกือบสองปีเสียแล้ว ไปชมภาพกันดีกว่านะ ภาพแรกนี้ถ่ายมาจากหลังตู้ไม้ 

งดงามและตรึงใจยิ่งนัก
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ ยิ่งยืนนาน

ถัดมาอีกภาพ บนผนังด้านหลังเคาน์เตอร์ เป็นภาพจากปฏิทินปี ๒๕๔๑

     จากนี้คงเป็นมุมมองของดอกไม้และสายน้ำ ซึ่งพูดถึงตั้งแต่วันก่อน ดอกดาหลา สีสวย จนต้องกดชัตเตอร์มุมนี้ไว้อีกภาพหนึ่ง

ส่วนดอกนี้มีชื่อติดอยู่เป็นภาษาอังกฤษว่า Flemingia Strombilifera

กล้วยไม้กลีบบาง ขออภัยที่ไม่ทราบสายพันธุ์และชื่อ

ดอกไม้สีม่วง เปรียบเหมือนบ่วงเสน่หา

กล้วยไม้สีขาว กลีบเด่น

ดอกอะไรอีกล่ะ รู้สึกแย่จัง..ที่ไม่รู้จักชื่อของเจ้า

ดอกกล้วยไม้ ริมสายน้ำ

นี่น่าจะเป็นเอื้องคำ ไม่มั่นใจ

ส่วนดอกนี้ อุณากรรณ มั่นใจ เพราะมีป้ายติด (แฮ่...)

ชมความสวยของกล้วยไม้ ไปเพลินๆ นะ

อยากให้เห็นภาพนี้ไปพร้อมๆ กัน

ได้ยินเสียงน้ำไหลหรือเปล่าล่ะ หลับตาแล้วคิดไปละกัน

ปิดท้ายรายการด้วย ธารน้ำตกตรงนี้นะ..

พบกันใหม่ทริปหน้า..สวัสดี..