เมื่อวันก่อนให้พักดูดอกของเหงือกปลาหมอแล้ว.. วันนี้เรามาเริ่มเดินต่อกัน สะพานที่ยาวเพียง 500 เมตรให้อะไรกับเราบ้าง..  ภาพต่อไปเป็นภาพของ
ตาตุ่มทะเล ถ่ายภาพลำต้นมาให้ดูกันชัดๆ นะ

     ตาตุ่มทะเลเป็นพืชสมุนไพร ชนิดที่มีพิษ จากเว็บไซต์ http://scitour.most.go.th จังหวัดสุราษฎร์ธานีให้ข้อมูลไว้ดีมาก คัดข้อความมาฝากดังนี้

"ยางจากต้น และสารจากต้น สารพิษคือ oxocarol, agalocol, isoagalocol ellagic acid, gallicacid การเกิดพิษ จากยาง หรือควันไฟจากการเผาไหม้
ตาตุ่มทะเลเข้าตา จะทำให้ตาเจ็บ ถ้ามากอาจทำให้ตาบอดได้ถ้าหอยปูไปเกาะไม้ตาตุ่ม เมื่อนำมารับประทานจะทำให้เกิดอาการพิษ ท้องเสียอย่างรุนแรง
อาเจียน รักษาโดยวิธีล้างน้ำยางออกจากผิวหนังโดยใช้สบู่ และน้ำอาจให้ยาทา สเตียรอยด์ ถ้ารับประทานเข้าไปให้เอาส่วนที่ไม่ถูกดูดซึมออกใช้
activated charcoal ล้างท้อง หรือทำให้อาเจียร และรักษาตามอาการ"

      ดังนั้นระวังนะ เวลาพาเด็กๆ ไปทัศนศึกษา หรือผู้ใหญ่เรานี่แหละ เวลาไปร่วมงานอนุรักษ์ป่าชายเลนสังเกตต้นตาตุ่มทะเลนี้ด้วย ส่วนใหญ่แล้วถ้าต้นนี้
ขึ้นอยู่ในสถานีพัฒนาทรัพยากรฯ  ของกรมทรัพยากรฯ  เขาจะติดป้ายบอกไว้  แต่ตาตุ่มทะเลก็ใช่จะมีแต่ข้อเสีย ข้อดีก็มีเหมือนกัน.. จากสารานุกรมพันธุ์ไม้
ในป่าชายแดนภาคใต้ บอกไว้ว่า..เนื่องจากตาตุ่มทะเลเป็นไม้ยืนต้น ฉะนั้นเมื่อลอกเปลือกออกมา ไม้ต้นตาตุ่มจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองขมิ้นปนสีเขียว เหมาะ
สำหรับนำไปทำไม้เสาเข็ม

     และเนื่องด้วยไม้นี้เป็นไม้ที่ขึ้นง่าย การปรับตัวและเจริญเติบโตดีที่สุด และอัตราการตายต่ำที่สุด จึงได้มีการทดลองนำไปปลูกที่จังหวัดขอนแก่น ปรากฎ
ว่าขึ้นได้ดีพอสมควร ทีนี้ก็แปลกอยู่เหมือนกันที่ผีเสื้อขนาดใหญ่ชอบมาวางดักแด้บนใบอ่อนของลำต้น ใยสีทองของรังดักแด้นี้ชาวญี่ปุ่นนำไปศึกษา วิจัย
จนสามารถใช้ทอเป็นกิโมโนได้ด้วย

    ในดีมีเสีย ในเสียมีดี ว่าไหม? อ้อลืมไป คนท้องถิ่น และคนปัตตานีเรียกตุ่มทะเลว่า "มุตา"

    มาถึงเป้งทะเล จัดอยู่ในพันธุ์ไม้สกุลอินทผลัมป่า ต้นและใบมีสีเขียวอ่อนอมเหลือง ก้านใบมีหนามแหลม ชาวปักษ์ใต้เรียกกันว่า ต้นแป้ง และความที่เป็น
พืชประเภทปาล์ม มะพร้าว  ดังนั้นจึงรับประทานได้ รสฝาด จะรับประทานดิบๆ หรือจะไปเด็ดส่วนที่เป็นคอยอด อ่อนๆ เอาไปแกง ก็อร่อยไม่แพ้แกงยอดมะพร้าวเลยนะ

     ต่อไปเป็นภาพนะ.. เนื่องจากเป็นความพยายามโพสต์ในรอบที่ 3 แล้ว แต่ละครั้งเขียนสดตรงนี้หมด.. ข้อมูลเลยหายไป เหลือแต่ภาพไว้ดูก็แล้วกัน

     ตะบูนขาว ตะบูนดำ ส่วนใหญ่ก็ใช้ลำต้นเป็นเฟอร์นิเจอร์ ผลและเปลือกเป็นสมุนไพร ประเภทพอกแผลสด ล้างแผล และต้มดื่มเพื่อรักษาโรคลำไส้อักเสบ หรือท้องร่วง

ลูกตะบูนขาว แก่จัดกว่านี้จะเป็นสีแดงอมส้ม คล้ายๆ ทับทิม

ต้นโกงกางใบเล็ก และต้นโกงกางใบใหญ่

พืชป่าชายเลนอื่นๆ จะมีป้ายปักบอกไว้ตลอดทาง

แดดร้อน แต่ใจไม่ร้อน

สุดทางเดิน 500 เมตรแล้ว

เดี๋ยว entry หน้า ขากลับ เดินรวดเดียว ม้วนเสื่อกลับบ้านได้จ้า