สุดทางของสะพานท่องเที่ยว เป็นศาลา ลมพัดเย็นสบาย นี่คือเขาขนาบน้ำที่เราเห็นกันแต่ไกล คุณได้มายืนอย่างใกล้ชิดตรงนี้  ฝั่งตรงข้ามมีถ้ำด้วยนะ ใครจะข้ามไป ต้องเช่าเหมาเรือหางยาวมาจากท่าเรือเจ้าฟ้า ราคา น่าจะคิดกันเป็นชั่วโมง  ถ้าจำไม่ผิด น่าจะเป็น 300-500 บาท ช่วงนี้น้ำมันแพง เราไม่มั่นใจนะ นี่ไง ภาพฝั่งโน้น กล้องซูมได้แค่นี้ ไม่รู้ว่าเขาเขียนว่าไง ข้าพเจ้าก็สายตาสั้นซะด้วย

     ช่วงที่นั่งเล่นกันอยู่ที่ศาลา คว้ากล้องมาจับภาพนกตัวหนึ่งได้ทัน น่าจะเป็นนกกินแมลงที่อยู่ในโคลน เลน ชื่อนกเด้าดิน ซึ่งนกเหล่านี้มักอยู่ตัวเดียว เหมือนคนเขียน อิอิ.. มีเหมือนกันที่อยู่เป็นคู่  แต่ถึงแม้ว่าจะชอบความโดดเดี่ยว นกเด้าดินก็รู้จักจะนอนกันเป็นกลุ่ม เป็นฝูง 

   
       ไม่อยากกลับเลย อ้อยอิ่งมากๆ เพราะลมเย็น สบาย ถ่วงเวลาโดยการเก็บภาพไปเรื่อยๆ เสียงค่อนขอดลอยลมมาจากเจ้าตัวแสบ "แหม..แม้กระทั่งมดก็ไม่เว้น"

     แต่แม่สาวน้อยช่างค่อนขอด ค่อนแคะเองนั่นแหละ มาเรียกให้ไปถ่ายรูปปู สีสวยๆ ต้องเงียบแทบจะกลั้นหายใจ กว่าปูก้ามดาบจะออกมาให้ชมโฉม ซึ่งก็มีหลายสี งามดั่งพลอยประดับ

นี่ก็ปู

นี่ๆ งอนอะไรกันหรือเปล่าเนี่ย ???

แหะ แหะ บอกแล้วว่าเอื่อย ไม่อยากกลับ

    
       ดินที่เห็นเป็นรูๆ  เหมือนจอมปลวก นั่น.. เขาเรียก "แม่หอบ"   แม่หอบเป็นสัตว์น้ำชนิดหนึ่ง หน้าตาคล้ายๆ กุ้ง ปู ผสมกัน  แอบสงสัยตามประสาคนขี้สงสัย ว่ามั๊นคงเป็นลูกครึ่ง แม่หอบจะออกจากรูตอนกลางคืน ฉะนั้นจึงทำได้แค่เสริชภาพจากอินเตอร์เน็ตมาฝาก

หน้าตาประมาณนี้เลย แม่หอบ

เขาว่านะ.. เขาว่ากันว่า แม่หอบนี่รักษาโรคหืดหอบได้
หากใครสนใจจริงๆ สอบถามไปทางแพทย์ก่อนดีกว่า เพื่อความปลอดภัยนะ

เอาล่ะ ไม่ว่าจะอ้อยอิ่งแค่ไหน เราต้องลาทริปนี้กันแล้ว
บ้าย..บาย  สะพานท่องเที่ยวป่าชายเลน

ว่าตะว่า วันนี้ฟ้าใส๊..ใส

ดีจังที่ได้อยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน..

ดูสิๆ คุณว่า เมฆก้อนนี้รูปอะไร

ข้าพเจ้าว่า..เหมือนหัวเป็นมะหมา..ร่างเป็นเป็ด กำลังบินอยู่บนฟ้า

.........................................