“ ...ท่านประธานครับ กระผมกำลังจะจบ ภายใน 1 นาทีจากนี้ไป เรื่องรัฐธรรมนูญนี้ คงจะมีเพื่อนคนอื่นได้ลุกมาอภิปรายต่อไป ท่านสมาชิกเมื่อสักครู่นี้ จะชี้แจงอะไรก็สุดแล้วแต่ท่านแหละนะครับ ผมพูดเพียงประเด็นเดียว จากเอกสารที่มีอยู่

ท่านประธานครับ  ประชาชนไม่ได้เรียกร้องในสิ่งที่เกินเลย หรือตั้งเงื่อนไขที่สูงเกินไปแม้แต่อย่างใด เขาต้องการรัฐบาลที่ดีมาบริหารประเทศ และเขาเป็นเจ้าของเงิน เป็นเจ้าของเงินภาษีอากร หน้าที่ของฝ่ายการเมืองก็คือต้องหารัฐบาลที่ดีมาให้ประชาชนและหน้าที่นี้ เป็นหน้าที่ของพณฯ นายกรัฐมนตรี

ถ้าท่านยังจะทำงานต่อไป ถ้ายังไม่ใช่ ท่านก็ต้องเปลี่ยนครับ การเปลี่ยนตั้งแต่นายกรัฐมนตรีเป็นต้นไป จนถึงตำแหน่งรัฐมนตรีต่างๆ สุดแท้แต่ท่านจะวินิจฉัย

ผมเชื่ออย่างนี้ครับ  ถ้าท่านเคารพประชาชน ประชาชนก็จะเคารพท่านตอบกลับมาถ้าท่านไม่เห็นหัวประชาชน ประชาชนก็จะไม่เห็นหัวท่านเช่นกัน
ขอบพระคุณครับ..

-- ทันที ที่ สว. คำนูญ  สิทธิสมานอภิปรายจบ นายสมัคร  สุนทรเวช ก็ลุกขึ้นยืน เพื่อตอบทันที

คำต่อคำ จากเทปโทรทัศน์ช่อง NBT
ช่วงเวลา 10.49 น. - 11.21 น.

ท่านประธานที่เคารพ กระผมนายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี 

ขออนุญาตท่านประะธาน ต้องใช้เวลาตรงนี้ คือไม่อยากที่จะทิ้งเอาไว้ตรงนี้ให้นาน จนกระทั่งพูดกันไปหมด แล้วมาชี้แจงทีหลัง คนฟังตอนต้น ก็ยังนั่งฟังอยู่ทั่วบ้านทั่วเมือง ก็จะต้องคิดว่าโอ..ไอ้คณะรัฐบาลชุดนี้ แย่จริงๆ  เลวจริงๆ มันไว้ใจไม่ได้ จริงๆ  เพราะมันวางแผนจะล้มล้าง  จะสร้างรัฐบาล จะสร้างรัฐบาลที่ไม่มีองคมนตรี

ขอนุญาตท่านประธานผมใช้เวลาไม่นานจริงๆ บอกให้ท่านผู้ฟัง ที่ฟังวิทยุทางบ้านก่อนว่าที่พูดจาชัดเจน จ๋อยๆ จ๋อยๆ เป็น เรื่องๆ นั้น ท่านเขียนเอกสารมาอ่านนะ ธรรมดาในสภาเนี่ยเขาไม่ให้อ่านกระผมก็ไม่ได้ว่าอะไร เอาเอกสารมาอ่านในสภานั้น  เรียกว่าเป็นการได้เปรียบ ถือว่าอ่านสารคดีให้คนในบ้านฟัง

ขอเรียนอย่างนี้ครับว่าการเมืองจะพัฒนาก้าวหน้าไปขนาดไหนก็ตาม  แต่การเมืองยังต้องมีระบบ จะเขียนรัฐธรรมนูญกันยังไงๆ จะเปลี่ยนแปลงยังไง โลกจะเปลี่ยนแปลงยังไง มันก็ยังมีสภา มีรัฐธรรมนูญ

รัฐธรรมนูญจะกำหนดให้มีการเลือกตั้ง  การเลือกตั้งนั้นก็จะเอาแบบไหน แบบอเมริกัน หรือแบบอังกฤษ ดูเป็นตัวอย่าง ของเราใช้แบบอังกฤษ แบบรัฐสภาแปลว่าเลือกทางอ้อม  ไม่ให้นายกรัฐมนตรีนั้นได้คะแนนมากเกินไป แบ่งเขตให้มันเขตเล็กๆ  แล้วมีได้คะแนน สองหมื่น สามหมื่น ห้าหมื่นอย่างเก่งไม่เกินแสน ทั่วโลกเขาทำอย่างนี้ครับ  ที่อังกฤษเขาก็มี 613 เขต สิงคโปร์มี 82 เขต  ที่ทันสมัยเรียบร้อยก็มาอย่างนี้

ประเทศเราตะก่อนไม่ทันสมัยหรอกครับ เลือกเป็นพวงใหญ่ สมัยเมื่อ 2512 สุดท้าย  ยังเลือก คนกรุงเทพฯ คนหนึ่งเลือกได้ 15 คน เลือกได้ 15 เบอร์ แล้วพัฒนามา เลือกพวงเล็ก เลือก 3 หรือ 2 หรือ 1 ปี 40 เราทันสมัยขึ้นเหมือนชาวโลกเขาคือ เขตละคน คนละเขต ซึ่งความทันสมัยเทียบเทียมกับชาวโลก

รัฐธรรมนูญฉบับนี้แหละครับ เห็นว่ามันดีเกินไป จะแก้ย้อนหลังให้ไปเลือก 157 เขต แทนที่จะเป็น 400 เขต ไอ้อย่างนี้แหละที่เขาอยากแก้ วงการเมืองก็เป็นอย่างนี้แหละครับ ถามประชาธิปัตย์ก็ได้ แก้ไหม แก้ครับ ไอ้แบบอย่างนี้แหละครับ

วุฒิสมาชิกที่เลือกกระโดกกระเดกเนี่ย เลือกกันมา 200 เขาจะเขียนกันว่า จะสังกัดพรรค ไม่สังกัดพรรค ตรงนั้นเอง เลือกตั้งกัน 76 คน จังหวัดใหญ่ก็คน จังหวัดเล็กก็คน 76 คน แต่งตั้ง 74 ไอ้นี่แหละครับกระโดกกระเดก ที่อยากเขาแก้

ผมนี่แหละที่เป็นคนพูดว่า มาตรา 309 ไม่ต้อง เพราะไม่มีประโยชน์ รัฐธรรมนูญแก้แล้วก็ทำไม่ได้ ถูกตีความด้วย ไม่..ไม่ย้อนหลัง 237 ของใครๆ ก็อยากแก้ ทุกพรรคอยากแก้ เพราะต้นของเกิดเหตุ สมาชิกถ้าเป็นกรรมการไปโดนรัดรวบแบบนี้ วิกฤตการเมือง ไปบอกให้ใครก็อยากแก้ 480 คนไปถาม แก้ทั้งนั้นแหละครับ เพราะฉะนั้นจะแก้ก็แก้อย่างงั้น 

ผมจะตอบคำถามให้นะครับ ผมไม่ได้พูดจากลับกรอก ในรัฐธรรมนูญ ผมก็ใส่ไว้ว่าจะพิจารณาแก้ไข ในสัมภาษณ์ก็บอกสัก 3 เดือนแก้รัฐธรรมนูญ ก็จริงๆ อย่างนั้น แต่อยู่มามีการดำเนินการ มารุกล้ำฝ่ายการเมืองเข้ามาเป็นทำนองว่าจะยุบพรรค จะยุบพลังประชาชน ยุบพรรคชาติไทย จะยุบพรรคมัชชิมา ผมขอบอก ว่า เอาสิ โดนเข้าไป ถ้าเราอยู่ในสภาตอนนี้ 480 คน นับจำนวน ทั้งรัฐสภาแล้ว ถ้าเราแก้ได้ต้องแก้เสียก่อน แล้วเมื่อกำหนดให้มีผลย้อนหลัง  การใช้ แก้ได้เราต้อง แก้ซะก่อน มันไม่ได้มีผลอะไรนี่ครับ แก้ได้เราก็ต้องแก้ถ้าไม่ใช้ก็ไม่เป็นไรนี่ครับ เรามาเลือกตั้งเมื่อไหร่ อีก 4 ปีเลือกตั้ง กำหนดบทเฉพาะกาล ว่าให้ใช้ รัฐธรรมนูญนี้ หลังจากการเลือกตั้งทั่วไป ครั้งสุด ครั้งต่อไป เพราะฉะนั้นถ้าเลือกตั้งเมื่อไหร่ อีก 4 ปี ยุบ มันก็ใช้รัฐธรรมนูญเวลานั้น แต่ถ้าไม่ทำไว้ แล้วใครจะทำ สภายุบผลั๊วะขึ้นมา ยุบผลั๊วะ เกิดอะไรขึ้นมา อย่างเก่าอีกแล้ว ผมเนี่ยให้สัมภาษณ์ชัดเจน ว่ามีโอกาสแก้ ต้องแก้ เราไม่ได้แก้เพื่อตัวเรา เราต้องแก้เพื่อวันข้างหน้า

ทุกอย่างมีเหตุ มีผลทั้งนั้นแหละครับ

ท่านสมาชิกผู้มีเกียรติ พึ่งได้ใช้สิทธิ เวลาตามไม่กำหนด เหมือนหัวหน้าพรรคการเมืองคนสำคัญ ก็ที่พูดเมื่อสักครู่นี้แหละครับ ท่านพยายามพูดจาอภิปราย เหมือนบทความที่ท่านชอบเขียนนะครับ  เขียนในหนังสือพิมพ์ ฉบับที่มีปัญหากับบ้าน กับเมืองนั่นแหละครับ หนังสือพิมพ์ที่ตะก่อนหน้านี้ก็ โหย ออเซาะกับรัฐบาลถูกกับรัฐบาลดี  2 ปี 4 ปี ขัดใจก็ด่ากันมาโครมๆ เอาจนรัฐบาลที่แล้วพัง

นี่ความจริง จริงแน่นอนเลย เสร็จเรียบร้อยว่าจนรัฐบาลเขาพัง เขาพังก็พังไปสิครับ เขาพังเพราะถูกกล่าวหา เขาป้องตัวเขาเองไม่เป็นเหมือนกัน แต่มาถึงรัฐบาลนี้ จะโยงใยยังไง มันสุดแล้วแต่แต่ชื่อมันไม่ใช่พรรคเก่านะครับ หัวหน้าคนละคนเลย สมาชิกอาจเคยเป็นสมาชิกพรรคการเมืองก่อน ก็ถูกต้องครับ พรรคกาารเมืองก็วนกัน ไปอย่างนี้และครับเมื่อมานั้น สภาพสภามาถูกต้องตามกฎหมาย รัฐธรรมนูญแม้จะไม่ดีเท่าไหร่ การเลือกตั้งก็บอกให้เลือกตั้ง เลือกตั้งกัน สะดวกสบาย 400 เขต แล้วแก้กันไปเป็น 157 เขตให้มันยุ่งยาก ทะเลาะกันไปทุกพรรคหมด แม้กระทั่งพรรคประชาธิปัตย์ก็ทะเลาะ แต่อยากจะแก้แบบชนิดว่า

ยกตัวอย่างให้ท่านผู้ชมและท่านสมาชิกให้ทราบสักนิดเถิดครับ แก้จาก 400 เขตคน มาเหลือซัก 320 มีเหตุผลมั้ยจะแก้เหลือ 120 นั่นทำไมสมาชิกในบัญชีจึงเหลือ 80  ไปๆ มาๆ ผ่านไม่ได้ เจตนาก็เห็นเลยนะครับว่าทำไมออกไป  เห็นได้ชัดเลยครับ ว่าถ้าออกไปตามนี้ได้ ก็แปลว่าไม่ซ้อน ถ้า 514 เขตล่ะเรียบร้อย ไอ้ 80 นั่นมาหักลบ กับแบบเขต มันเห็นชัดนะครับ เสร็จแล้วพอบอกแก้ มันก็เหลือ 480 - 80 ไม่ผ่าน พอ 320 บอกไม่ให้แก้ ไม่ผ่าน

ไม่ได้แก้ เราเห็นกันอยู่ ที่บอกอ้าปากเห็นลิ้นไก่กันอยู่ เขาถึงอยากแก้รัฐธรรมแก้รัฐธรรมนูญฉบับนี้ แล้วจะย้ำด้วยครับ แก้รัฐธรรมนูญไม่ใช่อาชญากรรม อาชญากร  เพราะว่าเขียนไว้ไม่ดีก็ต้องแก้ เพราะจำนวนมันแก้ได้ก็ต้องแก้ ฉะนั้นเมื่อแก้ได้ ก็ต้องแก้เสียก่อน แต่เวลาใช้เขาต้องกำหนดไว้เลย ใช้เมื่อไหร่ ใช้หลังจากเลือกตั้ง ฉะนั้นไอ้พวกที่อยู่หลังการเลือกตั้ง ฉะนั้นไอ้คนที่อยู่ในสภานี้ไม่ได้ประโยชน์ ต้องไปแข่งขันใหม่ เขาต้องทำแบบนั้นครับ

ผมต้องย้ำว่าการเมืองนั้น มันต้องมีระบบ มีระเบียบทางการเมืองกันอยู่ ไม่มี ไม่ได้หรอกครับ เพราะฉะนั้นมันต้องมีหัวหน้าพรรค มันต้องมีสมาชิกพรรคเราเลือกตั้งกันแล้ว เขาก็นับจำนวนนะครับ ไม่ใช่เสียงข้างน้อยเป็นรัฐบาล  เสียงข้างมากเป็นรัฐบาล เสียงข้างมาก 233 ก็ยังไม่ได้เป็นรัฐบาลไม่ได้ เพราะยังไม่ถึงครึ่งครับจะต้องดูว่า อีก 6 อีก 5 พรรคเขาเล่นด้วยหรือไม่ ไม่เล่นเขาก็ไปเข้าทางโน้นสิครับ บวกแล้ว 247 ก็เกิน  เกินครึ่ง ทำไมเขาไม่รวมกับทาง 164 เขารวมกับ 233 เพราะเขาต้องการให้รัฐบาลเกิดความมั่นคง ก็ระบบมันเป็นอย่างนี้ ผมก็ประกาศก่อน เอา 3 มารวม แล้วอีก 2 มารวม ก็ค่อยๆ ดำเนินการ  เสร็จเรียบร้อยแล้วก็ตั้งรัฐบาล 316 ฝ่ายค้าน 164 แล้วก็เป็นไงครับ มันผิดปกติอะไร ตรงไหน

เสร็จแล้วก็ตั้งคณะรัฐมนตรี คนเป็นหัวหน้าพรรคเป็นนายกรัฐมนตรี ระบบพรรคนะครับ ท่านผู้อภิปรายเป็นคนทำหนังสือพิมพ์ อาจจะยังไม่คุ้นเคยระบบการเมือง เขาต้องเอาคนที่เกี่ยวพันภายในก่อน ไม่ใช่รัฐบาลอุดมคติมาจากไหน มาจากสภาเขาจะเลือกคนเก่งๆ มา สมาชิก 35 คน เลือกเก่งๆ มาเลยให้ประชาชนเขาชื่นชมเอาให้เจ๋งไปเลย ถ้าเลือกข้างนอกมา มันได้ไหมครับ แล้วเสียงในสภาเขาจะสนับสนุนรัฐบาลไหมครับ ทำอย่างนี้ประชาชนชื่นชม แล้วอยู่ในสภาอยู่ได้ไหมครับ

จะโหวตอะไรความสัมพันธ์มันมีไหมครับ

ระบบการเมือง ถ้าไม่รู้จะบอกให้รู้ อย่าหาว่าสอนนะครับ เขาต้องพัวพันกันระหว่างคนที่อยู่ในสภา กับคนที่มานั่งเป็นรัฐมนตรี มันต้องเป็นพวกพ้องกันครับ

แต่ว่ากฎหมายนั้นขีดไว้ 3 ขั้น อำนาจนิติบัญญัติ  อยู่ที่สภา สมาชิกทั้งหมด 480 หักมาทางนี้เท่าไหร่ ที่เหลือนั่นคือสภา ดึงอำนาจออกกฎหมาย แต่ไม่ได้บริหาร ที่เหลือส่วนหนึ่งมาจัดคณะบริหาร ท่านที่เหลือนั้นไม่เคยได้รับเลือกตั้ง แต่ท่านมาระบบราชการ คือระบบศาล

ฉะนั้นอำนาจศาล ท่านไม่ต้องเลือกตั้ง ฉะนั้นท่านก็เลยต้องอยู่ตรงกลาง ไอ้เลือกตั้งสองอัน นิติบัญญัติกับบริหารทะเลาะกันเมื่อไหร่ในรัฐสภา เลือกตั้งสภา ฉะนั้นที่เหลือจึงเป็น ศาลก็เป็นคนตัดสิน เรามาของเราอย่างนี้ นี่ครับ ยังไงก็ต้องเป็นอย่างนี้

ผมจะบอกให้ฟังครับ ที่ผมเลือกมาคราวนี้อาจจะขี้เหร่หน่อย คนที่มันควรจะเป็น เก่ง ๆ มันไปถูกอยู่บ้านเลขที่ 111 ซะ 111 คนนะครับ นักการเมืองมีฝีมือ เอาไปเก็บไว้ มันฆ่ากันทางการเมืองนะครับ พรรคการเมืองถ้าบอกว่าทำผิดก็ฆ่าพรรคใหญ่จ้างพรรคเล็กลงเลือกตั้ง พรรคใหญ่จ้างพรรคไม่ให้พรรคเล็กลงเลือกตั้ง ไม่ยุบ

อย่างนี้คนตัดสินยังไม่อายเลยครับ ก็เห็นกันอยู่ทั้งบ้านทั้งเมืองว่าเกิดอะไรขึ้น อยากเรียนแนะนำว่า อย่าอวดรู้เกินเหตุ กฎหมายมันมีอยู่ สภามีอยู่ ธรรมเนียมหนังสือพิมพ์มีอยู่ผมไม่เคยยุ่งจะตั้งบริษัทขึ้นมา ค้าหุ้น ขายหุ้น แล้วก็แบ่งเป็น 2 บริษัท โฆษณารับห้อยอีกบริษัทหนึ่ง แล้วกินอีกบริษัทหนึ่ง

ผมพูดว่าขี้เหร่นั้น เพราะเหลือเก่งๆ เท่านี้นี่ครับ มันเหลืออย่างนี้เท่านั้นนี่ครับ 233 ถ้าผมเดี่ยวๆ ผมอาจจะ แต่ว่านี่มันรวมอีก 5 พรรค เขาต้องเลือกของเขามา ต้องแบ่งที่นั่งให้เขา ถ้าหากว่าไม่เคยเป็น....

(ตัดโฆษณา และข่าวต้นชั่วโมง 5 นาที)

-------------------------------------------------------------------------------------

......แต่ผมใช้คำว่าเฮงซวยนั้น ก็คนไทยทั่วไปก็ใช้คำว่าเฮงซวยทั้งนั้น ดีมั่ง เลวมั่ง ก็ใช้ว่าเฮงซวย กลายเป็นคำหยาบ นายกพูดไม่ได้ ทีหลังต้องออกและเขียนไว้ในรัฐธรรมนูญด้วย นะครับ ว่านายกพูดคำว่าเฮงซวยไม่ได้ คำว่ากระเหี้ยน กระหือรือ เขายืนยันว่าเป็นคำปกติธรรมดา กระเหี้ยนกระหือรือก็ยังใช้ไม่ได้ เขาใช้กันเป็นคำปกติธรรมดา มันมีอะไรหยาบ โหย.. มันอะไรกันนักหนา สำนวนผมมันก็แบบนี้แหละครับ

ดูแล้วเหมือนบ้านเมืองนี้จะลุกเป็นไฟ ไอ้ยกย่องสรรเสริญ ไอ้ภาคประชาชน ก็ยกไปสิครับ ผมไม่ได้ว่าอะไร แต่ทำไมผมจะไม่รู้ล่ะครับ ผมจะโง่เง่าขนาดที่จะไม่รู้หรือครับ เขียนรัฐธรรมนูญเปิดช่องให้ไอ้ภาคประชาชนบ้าง ก็เอาสิครับ แต่ฝ่ายสภาต้องมั่นคงอยู่นะครับ ไม่ใช่ภาคประชาชนบอกว่าเล่นกันข้างถนนได้ แล้วมันก็ไม่ถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ได้ครับ ไม่ถูกต้องตามกฎหมาย

แต่ผมกำลังมองว่าสังคมไทย ว่ายื้อยุดฉุดกระชากมือผม ไม่ให้ไปทำอะไร กลัวตำรวจจะไปสลายม็อบ แต่พอม็อบสลายตำรวจไม่มีใครลุกโฮเลย ม็อบสลายตำรวจ เข้าโรงพยาบาลไป 4 คน มันจะเป็นยังไงล่ะครับ

วุฒิสมาชิกไม่ไว้วางใจ  อภิปรายสมาชิกได้ครับ ได้ครับ วุฒิสมาชิกอภิปรายได้แน่นอน รัฐธรรมนูญเขียนนี่ จะเติม จะต่อ ถ้าหากว่าสมาชิกฝ่ายค้าน หรือสมาชิกวุฒิสภามีพฤติกรรมไม่น่าไว้วางใจ ให้รัฐบาลเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจได้ มีไหมครับ ผมจะได้ฉุดกระชาก ลากไส้ คนที่ผมอยากจะลากมาให้ฟัง ก็ไม่มีสิทธิ ผมก็ไม่ใช้สิทธิ แต่ได้โปรดกรุณาเถอะครับ มันคนเหมือนกัน เดินดินกินข้าวแกงเหมือนกัน มีสติปัญญา คิดเห็นยังไง

ผมจะบอกให้ว่าไอ้หัวคนเนี่ย มันไม่ได้พิศดาร ว่ามันเก่ง และนี่ยอดเก่ง มันต้องเก่ง ไอ้เจ้านั่น ด็อกเตอร์ที่เก่งนั่นน่ะ ไม่ออกชื่อนี่ ออกชื่อมาสิครับ ผมจะไปตรวจให้ ผมจะไปบอกให้ ผมไม่เคยรู้เลยเรื่องที่เขียนมาเนี่ย  ไอ้เว็บไซต์อะไรต่อมิอะไรต่างๆ ถ้าพวกคุณถนัดกันก็ว่ากันไป

ต้องไปแจ้งความ ตำรวจท่านรักใคร่บ้านเมืองนี้จริงๆ ต้องดำเนินคดี..อยู่สภาจะกล้าออกชื่อไอ้ด็อกเตอร์นี่ยังไม่กล้าออกเลยไหนว่าเก่งนักหนาไง ออกชื่อสิครับ ผมจะตามไปดู ได้คนไหน เพราะผมไม่รู้ อย่ามาเทียบเคียง หัวเถิก หัวถาก อะไรนั่น

เอ้า ถ้าหัวเถิกเก่ง ก็โอเค เก่งไป ใครไปหาเขานะ จะไปถามด็อกเตอร์มั่งสิ ถ้าไม่เป็นจะให้หัวเถิกมาช่วย ทำไมเขาเก่งขนาดไหนเนี่ย  แต่รัฐมนตรีไอซีทีปิดไม่ได้

เพราะฉะนั้นจะอ้างอิงอะไรก็ต้องรู้นะครับ ว่าเราคนเหมือนกัน เข้าใจเรื่องเหมือนกัน ท่านผู้อภิปรายเองเป็นใคร ยังไง อยู่ตรงไหน เขาก็รู้กันทั้งบ้านทั้งเมืองที่อภิปรายยังงั้นๆ น่ะมายังไงๆ  สืบเนื่องกันมายังไง หรือว่าคนในโลกนี้โง่ หรือนักการเมืองโง่หรือครับ เป็นใครมาจากไหน ทำไมเข้ามาได้ ฝ่ายเลือกตั้งหรือฝ่ายแต่งตั้งผมทำอย่างนี้นะครับ อย่านึกว่าเราน่ะวิเศษกว่าคนอื่น ฉะนั้นต้องปรับปรุงตัวเอง ผมเองก็ยังต้องปรับ ไม่ใช่โผล่มาต้องปรับทำไม ยังใหม่อยู่ ก็ว่ายังใหม่อยู่

อย่าลากเอาคนอย่างผมไปด้วย ว่าผมน่ะไม่ปรับตัวผมเป็นผมอย่างนี้แหละครับ ผมเป็นนายกรัฐมนตรี ไม่ใช่อภิปราย ผมก็ไม่อยาก เพราะมันเป็นเรื่องของเวลาที่จำกัดแต่จะเอากันให้ได้ ก็เพราะจะเอากันให้ได้ ผมก็เลยเอาๆ ผมแหวกรายการ 1 2 3 เอาออกให้หมด แต่ยังไม่หมดหรอกครับ ยังเหลือ 11 ครึ่งอีกราย เรียนท่านประธานไปเมื่อครู่ ผมจะขอไปเมื่อครู่

เดี๋ยวบ่ายกลับมา ก็จะมานั่งฟัง ก็ทำให้นะฮะ ขอ 23 ผมก็ทำให้ 23 หาแล้วไม่ได้ แล้วพรรคการเมืองฝ่ายค้านให้ 2 วัน 25 ชั่วโมง บอกน้อยอีกบอกไม่ไว้วางใจ สำคัญ งบประมาณไม่สำคัญ งบประมาณจะใช้ตลอดทั้งบ้านเมืองเลยหรือครับ แสนแปดหมื่นกว่าล้านไม่สำคัญ แต่อภิปรายสำคัญกว่า

ดูญัตติที่เขียนซิ ผมอยากจะบอกญัติไม่เป็นโล้เป็นพาย แค่นเขียน ไม่เป็นไร ผมจะบอกเขาพรุ่งนี้เอง แต่นี่มันอะไรกันเนี่ยการเมืองอะไร ผมขอพูดเสียก่อน เดี๋ยวยังต้องพูดกันไปอีกเยอะ กรณีที่อ้างอิงกันมาต่างๆ นี่แหละครับ ผมจะบอกไว้เสียก่อน อย่าพยายามเอาอะไรมาร้ายป้ายสีกับผม

ป้ายคนอย่างนายกทักษิณ ไม่อยู่ พูดถึงได้ ป้ายสีได้ เขาไม่อยู่ผมออกชื่อได้ ป้ายสีกันไป เอาจนเสียผู้เสียคน เล่นกันมาแล้วครับ แต่อย่ามาเล่นอย่างนายสมัคร อย่ามาเทียบเคียง ผมจะวิพากย์วิจารณ์องคมนตรี ผมก็ทำตรงไปตรงมาทำไมผมจะอภิปรายไม่ได้ ไปเอาเทปมาดูสิครับ ผมต้องมีสิทธิตักเตือนได้ องคมนตรีนั้น ไม่มีใครที่จะวิพากย์วิจารณ์ไม่ได้

ผมวิพากวิจารณ์ได้ ไปดูสิครับ ผมวิพากย์วิจารณ์เรื่องอะไร ไปดูพฤติการณ์ของท่าน 1 2 3 แล้วผมพูดเพื่อไม่ให้ท่านทำอะไร ที่มันไม่ควรจะทำอย่างนั้น ผมเตือนท่านนะ ผมทำหน้าที่ของผม ในฐานะสามัญชนคนธรรมดานี่แหละครับ

ผมก็รักเจ้าฟ้า เจ้าแผ่นดิน ผมเหมือนกัน ใครทำให้เจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินต้องกระทบกระเทือน  เสื่อมเสียหาย ผมต้องป้องกันนะครับ  การวิพากย์วิจารณ์ นั่นแหละคือการป้องกัน เมื่อท่านพูดว่าทหารจะทำท่าโน้นท่านี้ ผมก็ถอยออกมา ผมก็เลิกรายการอื่นหมด แล้วเป็นยังไง ไหมเล่าครับ อย่ามาลากเอาผมไป

ผมเจอกันข้างใน ยังยกมือไหว้ นั่งอยู่ชิดๆ กัน เจอเข้าผมก็สวัสดี เป็นไง ไม่สบาย ไม่สบายก็ไปหาหมอ ผมมันแก่แล้ว พูดจาเสร็จลุกขึ้น ท่านนายกผมไปก่อนนะ เรื่องอย่างนี้ผมถ่ายทอดให้ใครฟังได้ไหม แต่วันนี้ผมต้องถ่ายทอด ว่าอย่าเอาผมไปพัวพันกับทางองคมนตรี  แล้วเรื่องอะไรต่างๆ ที่จะทำเป็นสนองว่า ไอ้เรื่องไอ้โน่นไอ้นี่ ทำไปเลยครับ ผมบอกแล้วนะครับว่า สมาชิกสภา เขาอยู่สภา เขาไปคว้าเอาของใครมายื่นให้ ใครจะเขียนว่ายังไง เขาก็อ่านถี่ถ้วนไม่ถี่ถ้วน เขาเขียนกันยังไง

เขาดูของเขา เขาสมาชิกสภา เขาอยู่ฝ่ายนิติบัญญัติ ไม่ใช่มติพรรคออกไป ก็รวบหัว รวบหางกันไปแล้วก็ไปยื่น พอเสร็จเรียบร้อย ผมพยายามตัดประเด็นว่า รัฐบาลอยู่ส่วนรัฐบาลไม่เกี่ยว ก็จะมีคนหาเหตุเรื่องไล่รัฐธรรมนูญ แก้รัฐธรรมนูญเป็นความผิด ผมไม่เคยเห็นเลยครับถ้าแก้รัฐธรรมนูญเป็นความผิด  รัฐธรรมนูญเขียนไว้ทำไม การแก้ไข เขียนไว้ทำไมครับ วิธีการแก้ ในเมื่อถ้าแก้แล้วเป็นความผิด มันต้องแก้ได้ครับ

ไอ้คนที่คิดง่ายๆ อยากได้รัฐธรรมนูญปี 40 ก็จัดการเก็บไว้ 2 หมวด ความพลาดพลั้ง ฟังแล้วผมก็เข้าใจว่า มันหยุดอยู่ในระบบ ละประเด็นองคมนตรีไป ไม่มีใครหรอกครับที่ไปคิดยังงั้น  เอาองคมนตรีออก เพื่อจะแสดงให้เห็น ว่าเนี่ย โห..มีคนวางแผน ยังคิดกันอยู่เหรอครับ ว่าล้มล้างประเทศไทยให้เป็นสาธารณะรัฐ

ยังชอบพูดกันอยู่ นายกทักษิณจะเป็นประธานาธิบดี มันเป็นไปได้ยังไงของมัน  บ้านเมืองนี้  คนไทยเขายอมเหรอครับ พูดกันจ๋อยๆ จ๋อยๆ พูดจากระทบแตกดันยังเล่นกันไปได้ครับ เผากันจนตายทั้งเป็น แต่อย่ามาเล่นอย่างนายสมัครนะ ผมขอบคุณที่พูดถึงปัจจุบันผมเป็นของผมอย่างนี้ ไม่เคยเปลี่ยนแปลง คนอย่างนายสมัครไม่เคยเปลี่ยนแปลง ผมเล่นการเมืองได้ ผมบริหารเส้นทางของผม
ผมรู้เส้นทาง ทางการเมือง ผมพูดตามความสมควรแก่เหตุ แต่อย่าแสดงความเชยให้คนในบ้านเมืองเขาเห็น

เขียนมาอ่านจ๋อยๆ จ๋อยๆ คิดมาได้ เขียนมาได้ แต่เอาเถอะ มันเป็นไปไม่ได้หรอกครับ  ผมขอพูดซะก่อนเพื่อจะให้รู้ว่าระบบกฎเกณฑ์มีอยู่ จะเปลี่ยนแปลงยังไงก็เถอะ ยังไงผมก็ไม่เห็นด้วยที่บอกว่าต้อง พฤติการณ์ตามแบบนี้ประชาชนเขาไม่ยอมก็ไม่ยอมสิครับ ไม่ยอมก็ทักท้วงกันมา แต่ไม่ใช่
ไปข้างถนนครับ

ผมพูดจาต่างๆ ผมต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ผมพูด  กรณีเขาพระวิหารเนี่ย โอ้โห..พยายาม จะตีความเพราะไปยอมเขาอย่างนั้นก็เลยสละสิทธิ์ มันเข้ากันตรงไหนล่ะครับ ยอมกับสละสิทธิ์ วันที่ 20 ที่ไปยื่นไว้ถามหน่อยเถอะครับ คนไทยมีคนกี่คนที่รู้ว่ายื่นไว้ไปสอบดูคนร้อยคนมีใครรู้ว่ายื่นไว้ ท่านจะรู้จาก  มันจะรู้ถึงกระทั่งสนธิสัญญา ต้องรู้สิครับ ต้องบอกรัฐบาล โหย..อย่างนี้ทำไม่ได้ ทำไม่ถูกหรอกครับ คุณนพดลอย่าไปเซ็น อธิบดี ปลัดกระทรวง พวกนี้เขารู้ทั้งนั้นแหละครับเพราะว่ามีการตัดสินเมื่อ 2505

คนละบาทนั่นแหละครับ นั่นล่ะก็แพ้ความเขา เพราะเรื่องแผนที่แนบท้าย ทำไม ไม่ดูให้ดี ก็แพ้แหละครับ แพ้เพราะว่าขีดเส้น เมื่อแพ้อย่างนี้ไม่มีทางอื่น เขาขึ้นไม่ได้ เราขึ้นได้ นอกเส้นเป็นของเขา ในเส้นเป็นของเรา เขาก็มาอาศัยขึ้นทางเรา ก็ถ้อยที ถ้อยอาศัย นักท่องเที่ยวก็ขึ้นได้ เขาอยู่กันมาอย่างนี้ ก็นี่หละครับ พื้นที่ทับซ้อน 4 ตารางกิโลเมตรกว่า ก็นี่ไงครับ พอเขาจะขึ้นเราก็ท้วง พอเขาจะขึ้นเราบอกไม่ได้ ต้องดู ต้องเจรจากันก่อน

แล้วก็ไปท้วงกัน ไปท้วงที่ไหนครับ ไปท้วงที่ปารีส ที่ยูเนสโก้ ตกลงว่าไม่ได้ มาขีดพารามิเตอร์ใหม่ ขึ้นได้หรือไม่ได้ก็ไม่รู้ วันที่ 5 นี้ ว่าถ้าขีดมาแบบนี้โอเค

มันของเขา ศาลโลกตัดสิน ใครจะสงวนสิทธิ ต้องสงวน ผมคิดว่าถ้าอธิบดี จะไปทักท้วง กระทรวงต่างประเทศไปทักท้วง นายทหาร แม่ทัพทุกคนออกมาแสดงหมดเรียบร้อย ว่าถูกต้อง มันก็ต้องจบ ไอ้อย่างนี้ 2543 รัฐบาลไหน ผมไม่ออกชื่อล่ะครับ แต่อยู่มาตั้งแต่บัดนั้น

ข้อตกลงจะต้องเอาออก เพราะตกลงไว้ว่าภายใน 2 ปี บริเวณทับซ้อน 4 ตารางกิโลเมตรครึ่ง เป็นโนแมนสแลนด์ ก็เพื่อนบ้านกัน ต้องตกลงกันอัธยาศัยอย่างนี้ การท่องเที่ยวก็ดำเนินไปเหมือนเดิม ทำไมไม่สังเกตว่าธงเขมรเห็นล่ะครับ ว่าบนเขาพระวิหารนั้นมัน

45 ปี แล้วครับ พอศาลโลกตัดสินเราแพ้คดีเขา ไหนใครลองบอกซิ ว่าไทยชนะคดี ใครในห้องประชุมนี้ยืนยัน ใครจะยืนยันได้ว่าไทยชนะคดีแล้วมองธงข้างบนนั้นเป็นธงไทย ไม่ใช่ธงเขมร ข้อเท็จจริงปรากฎอยู่ครับ เมื่อเขาจะเอาไปขึ้นทะเบียน เขาจะต้องการชื่อเสียง อะไรก็แล้วแต่ เอาตรงปลายก็ไม่ได้ พื้นที่ทับซ้อน สุดท้ายถึงเจรจาขีดเฉพาะ เอาเฉพาะตัวปราสาทเอาไปขึ้น

เขาจะรับขึ้นไม่ขึ้นยังไม่รู้ ด่ากันไปด่ากันมา เขาบอกจะขีดเส้นตรงนี้หลังรั้วโหย ตีความ ตีความว่าสันปันน้ำต้องเป็นของ มันเป็นได้อย่างไร มันอยู่ในเขตไทย ไอ้เจดีย์น่ะได้ ไอ้กะไดอย่างนี้ของไทย เขาจะแก้ปัญหา เขาจะเอาไปขึ้นทะเบียนด้วย

เขาจะขึ้นตรงส่วนนี้ เขาจะขึ้นตรงส่วนโน้น ก็จะได้จบเรื่องกันไป จะเอาไม่ให้จบ จะเอาเป็นเอาตาย ปลุกระดม ต้องเรียกว่าปลุกระดมครับผมเล่าให้ฟังทางโทรทัศน์ ของจริงนะครับ วันนี้ไม่รับตัด เป็นไง เป็นกัน จะไปร่วมชุมนุมเขา เรื่องอะไร เรื่องเขาพระวิหาร เรื่องนี้ยอมไม่ได้

จะต้องตายถึงชีวิตก็จะยอม ผมฟังแล้วบอก โหย ตายเลย มันปลุกระดมกันยังไงเนี่ย มันเชื่อกันขนาดผู้หญิงทำมาหากินตัดเสื้อชุดละหมื่น จะยอมตายเพื่อเขาพระวิหาร แสดงว่าการปลุกระดม มันจะต้องถึงขนาด ผมก็ไม่กล้าถามอายุ จะ 45 หรือยังก็ไม่รู้ตอนเกิดเหตุ เขาเกิดสักขวบได้ล่ะมั้งฮะ  แล้วไง

หาเหตุมาปลุกระดมมาให้รัฐบาลถูกเคียดแค้นชิงชัง  ถามว่ากองทัพบกยังพอเชื่อถือได้ไหม เจ้ากรมแผนที่อธิบดีกรมสนธิสัญญาเชื่อถือได้ไหม ปลัดกระทรวงต่างประเทศเชื่อถือได้ไหม สุดท้ายเมื่อเช้านี้ฟังอาจารย์ศรีศักดิ์  สาริโน (ขออภัยถ้าชื่อผิด เนื่องจากฟังไม่ชัด)

อาจารย์ศรีศักดิ์เป็นศิลปากรเก่า ท่านพูดจาชัดเจนแจ่มแจ้ง เหมือนคนธรรมคนพูดเลย มันที่ดินของเขา การทักท้วงก็ถูกต้องแล้ว ทำยังงี้ก็พื้นที่ของเขาท่านอธิบายชัดเจนหมดทุกอย่าง เดี๋ยวจะหาว่าพูดข้างไหน ท่านพูดชัดเจนแล้วครับ ออกตัวไว้ก่อน

คนไทยธรรมดาพูด ทางฝ่ายศิลปวัฒนธรรม แล้วเราจะไปทำอย่างไรกัน จะเดินขบวน จะต่อยังไง อยู่กันยังไง ไม่ชอบกับเพื่อนบ้านจะต้องเขายังไง เอาเขาไปประชิดกันยังงั้น มันมีเหตุผลไหมล่ะครับ ใครที่คิดจะเตรียมเอกสารจะถล่มรัฐบาล เอามาสิครับ แล้วไม่ต้องรัฐมนตรี

รัฐมนตรีนพดล ปัทมะ จะเสียรังวัดเรื่องนายกทักษิณ  นายสมัครนี่แหละครับ โอ้โห พูดจาจ๋อยๆ จ๋อยๆ สุภาพสตรีเมื่อกี้นี้บอกเป็นนอมินีคำถามที่ถาม ถามว่าผมเป็นนอมินีหรือเปล่า ผมย้อนถามคนถามว่า แล้วไอ้คำว่านอมินีมันเสียหายยังไง แล้วผมก็อธิบาย แล้วแปลคำว่านอมินีให้ฟัง

แล้วก็ใช้กันเลย รับรองว่าเป็นๆ

แล้วยังไง กกต. ท่านพิจารณาว่าไม่มี แล้วยังไง ผมก็ไม่เคยยอมรับว่าผมเป็น รายละเอียดต่างๆ เนี่ย ไอ้ 10 ไม่ ผมจดไว้เรียบร้อยแต่ว่าตอนเย็นผมจะตอบอีกทีเป็นหน้าที่ของผม ผมจะขอเรียนให้ทราบว่า ผมต้องใช้สิทธิตรงนี้ เพราะไม่อยากให้คนที่ฟัง เข้าใจผิด ว่ากันไปแล้ว ก็ตายกันไปข้างหนึ่ง

ว่ากันไปแล้ว ผมไม่ยอมหรอกครับ ขอสิทธิ์ท่านประธาน แล้วจะไม่ใช้สิทธิ์ยืนยาวมากกว่านี้ แต่อธิบายให้ฟัง ให้รู้ทว่า เรามันคนเหมือนกันครับ บังเอิญมันเกิดก่อนเท่านั้นเอง แต่บังเอิญว่าเข้าใจการบ้านการเมือง ค่อนชีวิตผมอยู่กับการเมืองครับ ผมรู้ว่าอะไรควรทำ อะไรควรเว้น และผมรู้ว่าผมต้องรับผิดชอบในส่วนที่ผมพูด จะไม่ให้มายืนยันว่าใช่ ไม่ใช่ อย่าเลยครับ ไม่ได้กินล่ะ

ไปถามคนอื่นก่อน ไปถามกรมสนธิสัญญาก่อนเถอะ ไปถามทหาร ไปถามแม่ทัพ นายกองก่อน เรื่องเป็นอย่างนี้อย่าทะเลาะกัน

ขอบคุณท่านประธานครับ

ปล. ข้อความนี้อาจจะได้ไม่ครบทุกคำพูด แต่เป็นข้อมูลจริงที่ข้าพเจ้าตั้งใจนำมาฝากชาวไทยทั้งประเทศ