krapa

krapa
Permalink : http://www.oknation.net/blog/krapa

วันพฤหัสบดี ที่ 5 มิถุนายน 2551

วันที่ตัวเรานิ่ง ทุกๆอย่าง..

Posted by กล้าผา , ผู้อ่าน : 57 , 12:03:27 น. | หมวดหมู่ : บทกวี

พิมพ์หน้านี้

อากาศยามเช้าแสนสดใส ทำไมฉันดูซึมเซาแสงอาทิตย์อ่อนละมุน ไม่ทำให้รู้สึกอบอุ่นสายลมทำหน้าที่หอบความรู้สึกที่ใครล่ะจะเข้าใจกาลเวลาหมุนไปผู้คนเคลื่อนไหว แต่ตัวเรากลับหยุดนิ่งเสียงเพลงบทบรรเลงที่รักเนิ่นนาน หาใครที่จะเข้าใจมองภาพทรงจำวันวานยิ่ง รู้สึกเหมือนจะหยุดลมหายใจลงรอยยิ้มอันอ่อนหวานแสนสุขได้หายไปจากตัวฉันคนนี้เดินตามหาสิ่งใดที่เหมือนรู้หรือไม่รู้กันแน่หนอ เส้นทางในบางครั้งจะรับรู้ไหมว่ามันทรมานเจ็....

อากาศยามเช้าแสนสดใส ทำไมฉันดูซึมเซาแสงอาทิตย์อ่อนละมุน ไม่ทำให้รู้สึกอบอุ่นสายลมทำหน้าที่หอบความรู้สึกที่ใครล่ะจะเข้าใจกาลเวลาหมุนไปผู้คนเคลื่อนไหว แต่ตัวเรากลับหยุดนิ่งเสียงเพลงบทบรรเลงที่รักเนิ่นนาน หาใครที่จะเข้าใจมองภาพทรงจำวันวานยิ่ง รู้สึกเหมือนจะหยุดลมหายใจลงรอยยิ้มอันอ่อนหวานแสนสุขได้หายไปจากตัวฉันคนนี้เดินตามหาสิ่งใดที่เหมือนรู้หรือไม่รู้กันแน่หนอ เส้นทางในบางครั้งจะรับรู้ไหมว่ามันทรมานเจ็....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/krapa/2008/06/05/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (4)

วันอังคาร ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2551

มิพลันผูก

Posted by กล้าผา , ผู้อ่าน : 62 , 17:41:56 น. | หมวดหมู่ : บทกวี

พิมพ์หน้านี้

ผูกพัน ผันแปร ค่ำคืนผูกกร่ำกลืน ฝืนตน ทนงเย้ยผูกความคิด คติดีเช่นชั่วผูกตัวตน ค้นคิดมิคิดคดผูกถ้อยปด พจหวานสราญหูผูกพิศดู สิ่งเห็นมิเช่นหมายผูกใจกาย ให้พินิจที่แท้เที่ยงผูกความหมายใช้ปรัชญา หาจริงไซร้ผูกสิ่งใด ไหนผูกมั่น มิพลันผูก.......กล้าผา เขียน....

ผูกพัน ผันแปร ค่ำคืนผูกกร่ำกลืน ฝืนตน ทนงเย้ยผูกความคิด คติดีเช่นชั่วผูกตัวตน ค้นคิดมิคิดคดผูกถ้อยปด พจหวานสราญหูผูกพิศดู สิ่งเห็นมิเช่นหมายผูกใจกาย ให้พินิจที่แท้เที่ยงผูกความหมายใช้ปรัชญา หาจริงไซร้ผูกสิ่งใด ไหนผูกมั่น มิพลันผูก.......กล้าผา เขียน....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/krapa/2008/02/19/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (0)

วันพฤหัสบดี ที่ 24 มกราคม 2551

วันนี้ที่ได้พบเจอ

Posted by กล้าผา , ผู้อ่าน : 77 , 20:25:54 น. | หมวดหมู่ : บทกวี

พิมพ์หน้านี้

วันนี้ที่ได้พบเจอ สิ่งที่เหมือนไร้ตัวตนความรักความห่วงใยที่จากไปครั้งก่อนเหมือนกับว่าคงไม่มีวันจะกลับมาอีกในหัวใจวันนี้วันที่เราได้พบและรู้จักทุกๆสิ่งที่เป็นกันและกันหนึ่งห้วงช่วงเวลาที่แสนเหงาและมองไม่มีสิ่งใดนานเหลือเกินมันซ่อนหลังรอยยิ้มความเปล่าเปลี่ยวแอบบังอยู่หลังเสียงหัวเราะอันเป็นสุขความเศร้าเนิ่นนานจากวันที่สูญเสียโดดเดี่ยวเพียงลำพังไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นเช่นไร วันนี้ขอบคุณที่ขจัดไปวันนี้วันที....

วันนี้ที่ได้พบเจอ สิ่งที่เหมือนไร้ตัวตนความรักความห่วงใยที่จากไปครั้งก่อนเหมือนกับว่าคงไม่มีวันจะกลับมาอีกในหัวใจวันนี้วันที่เราได้พบและรู้จักทุกๆสิ่งที่เป็นกันและกันหนึ่งห้วงช่วงเวลาที่แสนเหงาและมองไม่มีสิ่งใดนานเหลือเกินมันซ่อนหลังรอยยิ้มความเปล่าเปลี่ยวแอบบังอยู่หลังเสียงหัวเราะอันเป็นสุขความเศร้าเนิ่นนานจากวันที่สูญเสียโดดเดี่ยวเพียงลำพังไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นเช่นไร วันนี้ขอบคุณที่ขจัดไปวันนี้วันที....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/krapa/2008/01/24/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (5)

วันจันทร์ ที่ 29 ตุลาคม 2550

ร่วม

Posted by กล้าผา , ผู้อ่าน : 80 , 13:28:12 น. | หมวดหมู่ : บทกวี

พิมพ์หน้านี้

ร่วมส่องสาดราดเทนามธรรมปุกปั้นปั่นโลกสวนกระแสแม้นามธรรมไร้จับต้องสัมผัสวิเคราะห์หลักเหตุซึ่งนำรูปหากแม้นจรรโลงโลกได้ไฉนรูปธรรมนำสร้างปฏิบัติก็ไม่แม้นมาจากนามธรรมใครมองเพียงนามธรรมไม่อาจสร้างสรรค์ใดๆในโลกอย่าคิดลบล้างหากไร้หลักก็นามธรรมนี้ไซร้เริ่มต้นไม่คิดไม่มองเห็นความเป็นไปแล้วเหตุไฉนรูปธรรมจักบังเกิดสองสิ่งผสมร่วมสรรค์สร้างหลักก่อหลักสร้างตัวตนเห็นเช่นพินิจนามธรรมเริ่มต้นเห็นเป็นร่างตนรูปธรรมมีเขา....

ร่วมส่องสาดราดเทนามธรรมปุกปั้นปั่นโลกสวนกระแสแม้นามธรรมไร้จับต้องสัมผัสวิเคราะห์หลักเหตุซึ่งนำรูปหากแม้นจรรโลงโลกได้ไฉนรูปธรรมนำสร้างปฏิบัติก็ไม่แม้นมาจากนามธรรมใครมองเพียงนามธรรมไม่อาจสร้างสรรค์ใดๆในโลกอย่าคิดลบล้างหากไร้หลักก็นามธรรมนี้ไซร้เริ่มต้นไม่คิดไม่มองเห็นความเป็นไปแล้วเหตุไฉนรูปธรรมจักบังเกิดสองสิ่งผสมร่วมสรรค์สร้างหลักก่อหลักสร้างตัวตนเห็นเช่นพินิจนามธรรมเริ่มต้นเห็นเป็นร่างตนรูปธรรมมีเขา....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/krapa/2007/10/29/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (5)

วันอังคาร ที่ 23 ตุลาคม 2550

วางว่าง

Posted by กล้าผา , ผู้อ่าน : 84 , 17:32:05 น. | หมวดหมู่ : บทกวี

พิมพ์หน้านี้

วางว่างจากตนตัวมาแสนนานหลงไปไกลๆห่างสุดสิ้นปล่อยวางไขวคว้าสิ่งใดเล่า เราเอยมีแม้สักเพียงหนึ่งฤาใด ให้เพ่งพินิจไตร่ครวญย่ำเดินก้าวย่างห่างหายหรือเพียงขยับย่ำตรงยืน วาดหวังเห็นเลิศล่องสูงยิ่งเลอค่าธรรมชาติสัจจะแท้เที่ยงไหนเช่นเป็นดั่งเช่นไฉนเที่ยงที่ซ่อนลับพรางข้อเท็จเที่ยงเพียงพิเคราะห์ผลเหตุกระทำการใดเล่ายิ่งดิ้นทุรนตนทุกข์หนักพูนเพิ่ม เล็งแลสัจจะสถิตหนไหนใครใคร่รับรู้ปฎิบัติดำเนินเกินตัวห่างเหินไกล....

วางว่างจากตนตัวมาแสนนานหลงไปไกลๆห่างสุดสิ้นปล่อยวางไขวคว้าสิ่งใดเล่า เราเอยมีแม้สักเพียงหนึ่งฤาใด ให้เพ่งพินิจไตร่ครวญย่ำเดินก้าวย่างห่างหายหรือเพียงขยับย่ำตรงยืน วาดหวังเห็นเลิศล่องสูงยิ่งเลอค่าธรรมชาติสัจจะแท้เที่ยงไหนเช่นเป็นดั่งเช่นไฉนเที่ยงที่ซ่อนลับพรางข้อเท็จเที่ยงเพียงพิเคราะห์ผลเหตุกระทำการใดเล่ายิ่งดิ้นทุรนตนทุกข์หนักพูนเพิ่ม เล็งแลสัจจะสถิตหนไหนใครใคร่รับรู้ปฎิบัติดำเนินเกินตัวห่างเหินไกล....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/krapa/2007/10/23/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (6)

<<	สิงหาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
					1	2
3	4	5	6	7	8	9
10	11	12	13	14	15	16
17	18	19	20	21	22	23
24	25	26	27	28	29	30
31