เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์

วันศุกร์ที่ 25 กรกฎาคม 2551

drdan
ranking : สมาชิกทั่วไป
email : kriengsak@kriengsak.com
วันที่สร้าง : 2007-01-11
จำนวนเรื่อง : 276
จำนวนผู้ชม : 61310
จำนวนผู้โหวต : 1586
ส่ง msg :

สังคม

การเมือง

การศึกษา

เศรษฐกิจ

ธุรกิจ/บริหาร

ทั่วไป

www.kriengsak.com

สภาซุบซิบ

ประเด็นร้อน

ภาวะโลกร้อน

ภาวะโลกร้อน

Future Studies

Hi5 Dr.Dan

Hi5 Dr.Dan

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์

ขอคิดอย่างสร้างสรรค์
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kriengsak

วันอาทิตย์ ที่ 11 พฤษภาคม 2551

สร้างกรุงเทพฯต้องใช้ “ปัญญา”

Posted by drdan , ผู้อ่าน : 163 , 22:01:13 น. | หมวดหมู่ : สังคม

พิมพ์หน้านี้

ที่มาของภาพ http://ecurriculum.mv.ac.th/elibrary/library/theyoung.net/bkk00.gif กรุงเทพฯ เมืองแห่งความเจริญที่มาพร้อมกับความเสื่อมโทรมหลาย ๆ ด้าน สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ แม้ว่าจะมีความเจริญทางวัตถุ สิ่งปลูกสร้างอันทันสมัย เทคโนโลยี แต่ปัญหายังคงเพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อม การศึกษา ความยากจน อาชญากรรม ยาเสพติด ฯลฯ ที่ผ่านมา ปัญหาที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงแห่งนี้ เป็นปัญหาเรื้อรังที่จำเป็นต้องแก้ไขด้วย “ปัญญา” หากต้องการนำพากรุงเทพฯเข้าสู่ยุคแห่งความยั่งยืนในทุกมิติ แนวนโยบายในการพัฒนากรุงเทพฯ ต้องมุ่งใช้ “ปัญญา” สร้างเมือง มิใช่การขายนโยบายโดนใจให้คนเลือกไปทำหน้าที่ หรือดำเนินนโยบายเพียงหวังผลทางการเมือง แต่ต้องดำเนินนโยบายด้วยหัวใจปรารถนาอยากให้กรุงเทพฯ มีอนาคตที่งดงามสดใส และมีสิ่งดีงามเหลือไว้เป็นมรดกไว้ให้ลูกหลานของเรา ผมคิดว่า การกำหนดนโยบายพัฒนาเมืองหลวงแห่งนี้ จำเป็นต้องใช้มีกรอบความคิดที่ครอบคลุมรอบด้าน และรอบคอบ ได้แก่ ครบทุกมิติพัฒนาเมือง ในแต่ละนโยบายจะไม่คิดแยกส่วน แต่จะพิจารณาความเกี่ยวเนื่องเชื่อมโยงอย่างบูรณาการ พิจารณาอย่างครบวงจรและเป็นระบบ ครอบคลุมทุกมิติ อันได้แก่ ทุกกลุ่มคน ทุกช่วงวัย ทุกอาชีพ ทุกพื้นที่ ทุกภาคส่วน และทุก ๆ เรื่องที่เกี่ยวข้อง พิจารณาส่วนต่างๆ ที่เกี่ยวข้องอย่างครบวงจร ในลักษณะ 3 ประสาน อันได้แก่ คน ระบบ และบริบท เพื่อนำไปสู่เป้าหมายที่ตั้งไว้ ผมได้วิเคราะห์ว่า การที่กรุงเทพฯจะเป็นเมืองน่าอยู่ได้นั้น จำเป็นต้องมีองค์ประกอบที่ครอบคลุมมิติต่าง ๆ 10 มิติ อันได้แก่ มิติเมืองปลอดภัย มิติเมืองสะอาด มิติเมืองสะดวก มิติเมืองอยู่ดีกินดี มิติเมืองอบอุ่น เอื้ออาทร มิติเมืองทันสมัย มิติเมืองธรรมาภิบาล มิติเมืองวัฒนธรรม มิติเมืองพัฒนาคน มิติเมืองคุ้มค่า ในมิติต่าง ๆ เหล่านี้จำเป็นต้องมีตัวชี้วัดที่ชัดเจน เพื่อให้สามารถตรวจสอบได้ว่า กรุงเทพฯอยู่ระดับใดของการพัฒนาในเรื่องต่าง ๆ มองระยะสั้นและระยะยาว ในแต่ละนโยบายมุ่งหมายเพื่อให้เกิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน จึงพิจารณาผลกระทบที่เกิดขึ้น ทั้งในระยะสั้นและในระยะยาวด้วย นโยบายจึงมุ่งหวังผลสำเร็จ ทั้งระยะสั้นและระยะยาว ศึกษาค้นคว้า และเปิดให้มีส่วนร่วม ในการจัดทำข้อเสนอนโยบายจะใช้หลักทางการวิชาการ มีการศึกษาค้นคว้าข้อมูล ทั้งทางเอกสารหลักฐานต่าง ๆ การลงพื้นที่สัมภาษณ์ ตรวจสอบปัญหา เพื่อหาข้อเท็จจริงที่เชื่อถือได้ว่า อะไรคือปัญหาของคนกรุงเทพฯ ในแต่ละพื้นที่มีปัญหาอะไร และขณะเดียวกัน ในการหาทางออกของปัญหาจะใช้วิธีที่หลากหลายทั้งจากการระดมความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญ การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ที่เกี่ยวข้อง การสังเคราะห์ทางแก้ปัญหาที่ดีที่สุดของเมืองต่าง ๆ ว่าเขาทำกันอย่างไร จากนั้นจึงสรุปเป็นแนวทางที่น่าจะเหมาะสมมากที่สุดในการนำมาใช้กับกรุงเทพฯของเรา ต่อยอดนโยบายที่ดี นโยบายที่ดีไม่จำเป็นต้อง “ใหม่เอี่ยม ถอดด้าม” เพราะหากนโยบายที่ผู้ว่าฯคนก่อน ๆ หรือนโยบายที่มีอยู่เดิมนั้นยังใช้ได้ดี ยังต้องการการสานต่อ และเป็นประโยชน์ที่แท้จริงต่อชาวกทม.นโยบายเหล่านั้นก็สมควรได้รับการสานต่อไป ไม่จำเป็นต้องถูกยุติกลางคัน แต่ควรนำมาศึกษาเพื่อดูว่าเป็นนโยบายที่ควรสานต่อหรือไม่ และควรปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพขึ้นได้อย่างไรบ้าง ตรงความต้องการ วิธีการในการแก้ปัญหาต้องให้ตรงกับต้นตอหรือสาเหตุของปัญหามากที่สุด เพราะกรุงเทพฯ นั้นมีปัญหาหลากหลาย แนวทางการแก้ปัญหาจึงควรให้ตรงกับต้นกำเนิดของปัญหา ดังนั้น จึงจำเป็นต้องละเอียดอ่อนในการศึกษาปัญหาในแต่ละเรื่อง ในแต่ละพื้นที่ ในแต่ละกลุ่มคน หากเรานำเสนอเพียงแนวคิดในการแก้ปัญหาภาพรวม เมื่อนำมาใช้ในภาคปฏิบัติอาจไม่ได้แก้ปัญหาจริงได้ทั้งหมด ปฏิบัติได้จริง เห็นผล นโยบายที่ประกาศออกไปต้องมั่นใจว่า สามารถปฏิบัติได้จริง ไม่เพียงเป็นนโยบายที่มุ่งเอาใจประชาชน โดยที่ยังไม่ได้คิดอย่างรอบคอบว่าสามารถปฏิบัติได้จริงหรือไม่ เพราะนั่นเท่ากับว่าเป็นการหลอกลวงประชาชน จึงจำเป็นต้องคิดถึงกลไกอย่างรอบคอบว่านโยบายที่เสนอนั้นสามารถนำไปใช้ภาคปฏิบัติได้ อีกทั้งมีตัวชี้วัดชัดเจนในทุก ๆ เรื่อง เพื่อวัดว่าสามารถทำได้ตรงตามเป้าหมายที่กำหนดหรือไม่ ไม่ถูกจำกัดด้วยทรัพยากร ผมคิดว่า ถ้าเรา “รื้อถอนความคิด” ว่า ถ้าขาดแคลนเงิน ขาดแคลนคน ขาดแคลนทรัพยากรที่จำเป็นแล้ว เราทำอะไรไม่ได้ เป็นความคิดท้าทายให้หาทางเลือกใหม่ ๆ ทางออกที่สร้างสรรค์ โดยมองเป้าหมายเป็นหลัก เช่น หากเราจำกัดด้วยงบประมาณ เราควรคิดวิธีหาแหล่งสนับสนุนจากที่อื่น ๆ หรืออาจหาวิธีที่ใช้เงินน้อยลง แต่บรรลุวัตถุประสงค์เช่นเดิม ส่วนในเรื่องของการขาดแคลนบุคลากร เราควรหาทางเลือกอื่น เช่น หาอาสาสมัคร การใช้พลังชุมชนมามีส่วนร่วม เป็นต้น หรือเรามีความจำกัดด้านความรู้ เทคโนโลยี เราก็สามารถติดต่อขอความช่วยเหลือจากนอกภาครัฐ หรือต่างประเทศที่มีความเชี่ยวชาญได้ การพัฒนากรุงเทพฯ ให้ดีขึ้นกว่านี้ จำเป็นต้องใช้ “ปัญญา” ในการนำเสนอนโยบาย เพราะเมืองหลวงของเราสั่งสมปัญหาเรื้อรังมานานแล้ว และไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยการใช้นโยบายที่โดนใจประชาชนเพียงเพื่อการหาเสียงได้ แต่จำเป็นต้องคิดทั้งระบบอย่างลึกซึ้ง และประกาศนโยบายให้ประชาชนตระหนักร่วมกันว่า ถึงเวลาแล้วที่เราทุกคนต้องร่วมกันใช้ปัญญาสร้างสรรค์กรุงเทพฯให้น่าอยู่อย่างยั่งยืน

ที่มาของภาพ http://ecurriculum.mv.ac.th/elibrary/library/theyoung.net/bkk00.gif

กรุงเทพฯ เมืองแห่งความเจริญที่มาพร้อมกับความเสื่อมโทรมหลาย ๆ ด้าน สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ แม้ว่าจะมีความเจริญทางวัตถุ สิ่งปลูกสร้างอันทันสมัย เทคโนโลยี แต่ปัญหายังคงเพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อม การศึกษา ความยากจน อาชญากรรม ยาเสพติด ฯลฯ ที่ผ่านมา

ปัญหาที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงแห่งนี้ เป็นปัญหาเรื้อรังที่จำเป็นต้องแก้ไขด้วย “ปัญญา” หากต้องการนำพากรุงเทพฯเข้าสู่ยุคแห่งความยั่งยืนในทุกมิติ

แนวนโยบายในการพัฒนากรุงเทพฯ ต้องมุ่งใช้ “ปัญญา” สร้างเมือง มิใช่การขายนโยบายโดนใจให้คนเลือกไปทำหน้าที่ หรือดำเนินนโยบายเพียงหวังผลทางการเมือง แต่ต้องดำเนินนโยบายด้วยหัวใจปรารถนาอยากให้กรุงเทพฯ มีอนาคตที่งดงามสดใส และมีสิ่งดีงามเหลือไว้เป็นมรดกไว้ให้ลูกหลานของเรา

ผมคิดว่า การกำหนดนโยบายพัฒนาเมืองหลวงแห่งนี้ จำเป็นต้องใช้มีกรอบความคิดที่ครอบคลุมรอบด้าน และรอบคอบ ได้แก่

ครบทุกมิติพัฒนาเมือง ในแต่ละนโยบายจะไม่คิดแยกส่วน แต่จะพิจารณาความเกี่ยวเนื่องเชื่อมโยงอย่างบูรณาการ พิจารณาอย่างครบวงจรและเป็นระบบ ครอบคลุมทุกมิติ อันได้แก่ ทุกกลุ่มคน ทุกช่วงวัย ทุกอาชีพ ทุกพื้นที่ ทุกภาคส่วน และทุก ๆ เรื่องที่เกี่ยวข้อง พิจารณาส่วนต่างๆ ที่เกี่ยวข้องอย่างครบวงจร ในลักษณะ 3 ประสาน อันได้แก่ คน ระบบ และบริบท เพื่อนำไปสู่เป้าหมายที่ตั้งไว้

ผมได้วิเคราะห์ว่า การที่กรุงเทพฯจะเป็นเมืองน่าอยู่ได้นั้น จำเป็นต้องมีองค์ประกอบที่ครอบคลุมมิติต่าง ๆ 10 มิติ อันได้แก่ มิติเมืองปลอดภัย มิติเมืองสะอาด มิติเมืองสะดวก มิติเมืองอยู่ดีกินดี มิติเมืองอบอุ่น เอื้ออาทร มิติเมืองทันสมัย มิติเมืองธรรมาภิบาล มิติเมืองวัฒนธรรม มิติเมืองพัฒนาคน มิติเมืองคุ้มค่า ในมิติต่าง ๆ เหล่านี้จำเป็นต้องมีตัวชี้วัดที่ชัดเจน เพื่อให้สามารถตรวจสอบได้ว่า กรุงเทพฯอยู่ระดับใดของการพัฒนาในเรื่องต่าง ๆ

มองระยะสั้นและระยะยาว ในแต่ละนโยบายมุ่งหมายเพื่อให้เกิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน จึงพิจารณาผลกระทบที่เกิดขึ้น ทั้งในระยะสั้นและในระยะยาวด้วย นโยบายจึงมุ่งหวังผลสำเร็จ ทั้งระยะสั้นและระยะยาว

ศึกษาค้นคว้า และเปิดให้มีส่วนร่วม ในการจัดทำข้อเสนอนโยบายจะใช้หลักทางการวิชาการ มีการศึกษาค้นคว้าข้อมูล ทั้งทางเอกสารหลักฐานต่าง ๆ การลงพื้นที่สัมภาษณ์ ตรวจสอบปัญหา เพื่อหาข้อเท็จจริงที่เชื่อถือได้ว่า อะไรคือปัญหาของคนกรุงเทพฯ ในแต่ละพื้นที่มีปัญหาอะไร และขณะเดียวกัน ในการหาทางออกของปัญหาจะใช้วิธีที่หลากหลายทั้งจากการระดมความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญ การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ที่เกี่ยวข้อง การสังเคราะห์ทางแก้ปัญหาที่ดีที่สุดของเมืองต่าง ๆ ว่าเขาทำกันอย่างไร จากนั้นจึงสรุปเป็นแนวทางที่น่าจะเหมาะสมมากที่สุดในการนำมาใช้กับกรุงเทพฯของเรา

ต่อยอดนโยบายที่ดี นโยบายที่ดีไม่จำเป็นต้อง “ใหม่เอี่ยม ถอดด้าม” เพราะหากนโยบายที่ผู้ว่าฯคนก่อน ๆ หรือนโยบายที่มีอยู่เดิมนั้นยังใช้ได้ดี ยังต้องการการสานต่อ และเป็นประโยชน์ที่แท้จริงต่อชาวกทม.นโยบายเหล่านั้นก็สมควรได้รับการสานต่อไป ไม่จำเป็นต้องถูกยุติกลางคัน แต่ควรนำมาศึกษาเพื่อดูว่าเป็นนโยบายที่ควรสานต่อหรือไม่ และควรปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพขึ้นได้อย่างไรบ้าง

ตรงความต้องการ วิธีการในการแก้ปัญหาต้องให้ตรงกับต้นตอหรือสาเหตุของปัญหามากที่สุด เพราะกรุงเทพฯ นั้นมีปัญหาหลากหลาย แนวทางการแก้ปัญหาจึงควรให้ตรงกับต้นกำเนิดของปัญหา ดังนั้น จึงจำเป็นต้องละเอียดอ่อนในการศึกษาปัญหาในแต่ละเรื่อง ในแต่ละพื้นที่ ในแต่ละกลุ่มคน หากเรานำเสนอเพียงแนวคิดในการแก้ปัญหาภาพรวม เมื่อนำมาใช้ในภาคปฏิบัติอาจไม่ได้แก้ปัญหาจริงได้ทั้งหมด

ปฏิบัติได้จริง เห็นผล นโยบายที่ประกาศออกไปต้องมั่นใจว่า สามารถปฏิบัติได้จริง ไม่เพียงเป็นนโยบายที่มุ่งเอาใจประชาชน โดยที่ยังไม่ได้คิดอย่างรอบคอบว่าสามารถปฏิบัติได้จริงหรือไม่ เพราะนั่นเท่ากับว่าเป็นการหลอกลวงประชาชน จึงจำเป็นต้องคิดถึงกลไกอย่างรอบคอบว่านโยบายที่เสนอนั้นสามารถนำไปใช้ภาคปฏิบัติได้ อีกทั้งมีตัวชี้วัดชัดเจนในทุก ๆ เรื่อง เพื่อวัดว่าสามารถทำได้ตรงตามเป้าหมายที่กำหนดหรือไม่

ไม่ถูกจำกัดด้วยทรัพยากร ผมคิดว่า ถ้าเรา “รื้อถอนความคิด” ว่า ถ้าขาดแคลนเงิน ขาดแคลนคน ขาดแคลนทรัพยากรที่จำเป็นแล้ว เราทำอะไรไม่ได้ เป็นความคิดท้าทายให้หาทางเลือกใหม่ ๆ ทางออกที่สร้างสรรค์ โดยมองเป้าหมายเป็นหลัก เช่น หากเราจำกัดด้วยงบประมาณ เราควรคิดวิธีหาแหล่งสนับสนุนจากที่อื่น ๆ หรืออาจหาวิธีที่ใช้เงินน้อยลง แต่บรรลุวัตถุประสงค์เช่นเดิม ส่วนในเรื่องของการขาดแคลนบุคลากร เราควรหาทางเลือกอื่น เช่น หาอาสาสมัคร การใช้พลังชุมชนมามีส่วนร่วม เป็นต้น หรือเรามีความจำกัดด้านความรู้ เทคโนโลยี เราก็สามารถติดต่อขอความช่วยเหลือจากนอกภาครัฐ หรือต่างประเทศที่มีความเชี่ยวชาญได้

การพัฒนากรุงเทพฯ ให้ดีขึ้นกว่านี้ จำเป็นต้องใช้ “ปัญญา” ในการนำเสนอนโยบาย เพราะเมืองหลวงของเราสั่งสมปัญหาเรื้อรังมานานแล้ว และไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยการใช้นโยบายที่โดนใจประชาชนเพียงเพื่อการหาเสียงได้ แต่จำเป็นต้องคิดทั้งระบบอย่างลึกซึ้ง และประกาศนโยบายให้ประชาชนตระหนักร่วมกันว่า ถึงเวลาแล้วที่เราทุกคนต้องร่วมกันใช้ปัญญาสร้างสรรค์กรุงเทพฯให้น่าอยู่อย่างยั่งยืน

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2
drdan วันที่ : 14/05/2008 เวลา : 09.23 น.
http://www.oknation.net/blog/kriengsak

เห้นด้วยกันครับ มีปัญหาต้องใช้ปัญญาแก้ไข ไม่ใช่มัวแต่ท้อใจครับ

ความคิดเห็นที่ 1
Nozz วันที่ : 11/05/2008 เวลา : 22.06 น.
http://www.oknation.net/blog/nozzila
http://www.oknation.net/blog/xinchaovietnam

ปัญหามา ปัญญามี

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

รายการอยู่สบาย

View All

<<	พฤษภาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
				1	2	3
4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17
18	19	20	21	22	23	24
25	26	27	28	29	30	31