เนื่องในโอกาสที่กำลังจะถึงวัน  พ่อ ผมก็เกิดแรงบันดาลใจอยากจะแบ่งปันความทรงจะที่ดีๆในครอบครัวและเรื่องราวของคุณพ่อของผมที่ท่านได้สั่งสอนและทำตัวเป็นตัวอย่างที่ดีให้ลูกอย่างผม

           พ่อของผมต้องย้อนไปตั้งแต่ผมยังเด็กเล็กอยู่ตอนนั้นในความคิดผมพ่อช่างเป็นพ่อที่ดุเหลือเกิน ผมและพี่ๆต่างกลัวพ่อมาก และในทางตรงกันข้ามแม่กลับเป็นที่พึ่งแห่งเดียวของเราชาวลูกๆทั้งหลาย พ่อผมทำอาชีพประมง ทุกคืนพ่อต้องออกทะเลไปเพื่อจับกุ้งหอยปูปลามาขายเพื่อหาเงินให้พวกผมได้เลี้ยงชีพกัน ตอนนั้นผมไท่รู้หรอกว่าพ่อเหนื่อยแค่ไหนเพราะผมยังเล็กอยู่ แต่พี่ชายผมที่ต้องช่วยพ่อออกทะเลไปกับพ่อเขาคงรู้ดี พี่ชายผมเรียนจบประถมปีที่ 6 ก็ต้องมาช่วยพ่อทำงานเพื่อให้น้องได้เรียนต่อไป เออผมลืมบอกไปว่าผมมีพี่น้อง 6 คน(ในตอนนั้น) ผมเป็นคนสุดท้องซึ่งจะอยู่สบายที่สุด พี่ชายผมคนโตอยากเรียนมากแต่พ่อผมไม่อนุญาตเพราะเป็นพี่ชายคนโตควรจะช่วยพ่อแม่ทำงานเพื่อเลี้ยงน้องๆต่อไป แต่พี่ชายคนโตผมดื้อและพยายามที่จะเรียนโดยไม่ต้องใช้เงิน คือการไปบวชเรียนเป็นสามเณร พ่อก็เลยต้องปล่อยไป พี่สาวคนรองและพี่ชายอีกสองคนก็เลยไม่ได้เรียนหนังสือต่อในชั้นมัธยม ตอนนั้นผมกับพี่สาวคนที่ 5 ยังเล็กเรียนยังไม่จบประถมเลยไม่ได้รับรู้ถึงความยากลำบากของทางบ้าน เรามีข้าวกิน มีเสื้อผ้าใส่ไปโรงเรียนเหมือนคนอื่น จึงไม่รู้ว่าครอบครัวเรามีฐานะเป็นอย่างไร

         พ่อผมมักสอนเสมอว่า เราจะทำอะไรหรือเป็นอะไรก็ได้แต่ขออย่างเดียวอย่าไปทำให้คนอื่นเดือดร้อนเพราะการกระทำของเรา ผมและพี่ๆมั้งจะโดนพ่อตีเสมอเวลาที่เราไปทะเลาะกับเพื่อนๆ ไม่ว่าเราจะเป็นฝ่ายถูกหรือผิดพ่อก็จะตีเราเสมอ ทำให้เราออกจะน้อยใจพ่อไม่ได้ว่าไม่รักเรา พ่อมักสอนให้ผมและพี่ๆมีสัมมาคารวะกับผู้ใหญ่เสมอ ก่อนไปและกลับจากโรงเรียนผมและพี่ๆจะจะต้องไหว้ทักทายกับผู้ใหญ่ในหมู่บ้านทุกคนเรียกว่าแทบจะตลอดทางที่เราเดินเข้ามาในหมู่บ้านจนกว่าจะเข้าบ้านนับได้แต่ละวันไม่ต่ำจาก 20 ครั้ง ทำให้ผมและพี่ๆเป็นที่รักและเอ็นดูจากผู้ใหญ่ในหมู่บ้านระแวงนั้นเปนอย่างมาก

        พ่อจะเป็นคนที่เคร่งครัดมากอะไรที่พ่อห้ามหากมีการฝ่าฝืนจะต้องโดนทำโทษหนักมาก จนเป็นที่เลื่องลือกันว่าพ่อผมดุและทำโทษลูกแรงมาก อย่างพี่ผมคนโตหนีเที่ยวกลางคืนกลับมาเจอพ่อผมจับไปมัดแขวนไว้กับเสาไม้ที่สะพานที่จอดเรือทั้งคืน และเวลาที่พ่อผมตีพ่อจะไม่เลือกเลยว่า คว้าอะไรได้ตีหมดไม่ว่าจะไม้จะเชือกหรืออะไรก็ตาม แต่พ่อจะมีอาวุธเด็ดไว้จัดการลูกๆ คือ หางปลากระแบนตากแห้ง ซึ่งเราทุกคนโดนแล้วเข็ดทุกคน มันแสบมากแตกเป็นทางเลยครับ แต่มาตอนนี้ทำให้ผมรู้ว่าคำว่า "รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตีนั้น" ถูกต้องที่สุดเพราะพวกเราเติบโตมาได้เป็นคนดีไม่สร้างความเดือดร้อนให้สังคม ในขณะที่เพื่อนผมรุ่นเดียวกันบางคนติดคุกติดตารางทั้งที่ครอบครัวเขาร่ำรวยกว่าที่บ้านผมเยอะ บางคนติดยาเสพติด บางคนก็เสียชีวิตไปเพราะไปมีเรื่องกับคนอื่น คำสอนและการดูแลอย่างเข้มงวดของพ่อทำให้ผมและพี่ๆผ่านช่วงวัยรุ่นมาได้อย่างปลอดภัย เพราะผมจะระวังเรื่องการมีเรื่องมีราวทีโรงเรียนมาก เพราะกลัวพ่อเลยทำให้ผมไม่มีเรื่องกับใครโดยไร้เหตุผล

รักพ่อมากและจะรักพ่อตลอดไป(ตอนนี้พ่อผมถอดเขียวเล็บแล้ว)