ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับ คุณสมัคร สุนทรเวช ที่ก้าวขึ้นมาสู่ตำแหน่งสูงสุดเป็นผู้นำประเทศในฐานะ นายกรัฐมนตรี คนที่ 25 ของไทย แม้ว่าผมจะไม่ค่อยจะชอบใจนักเพราะผมเอาใจช่วยคุณอภิสิทธิ์อยู่ก็ตาม แต่เมื่อท่านสามารถผ่านการเลือกตั้งตามระบบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นพระประมุข ได้ก็ย่อมถือว่าท่านเหมาะสมด้วยประการทั้งปวง แม้ว่ามีใครๆพยายามจะบอกว่าท่านมีเบื้องลึกเบื้องหลังก็ตาม แต่ผมของแสดงความยินดีและยอมรับท่านเป็ฯผู้นำจากนี้ต่อไปครับ

         มาถึงเรื่องที่ตั้งหัวไว้ ที่บอกว่าเวลาท่านสมัครเหลือน้อยเต็มทีนั้นก็คือตอนนี้ท่านก็อายุ 70 กว่าปีแล้วแม้ภายนอกจะดูแข็งแรงแต่ใครๆก็รู้ดีว่างานของนายกรัฐมนตรีนั้นหนักหนาแค่ไหน คนหนุ่มๆยังดูแก่ไปอย่างรวดเร็วแล้วท่านสมัครอายุขยาดนี้คงต้องใช้ความอดทนเป็นอย่างมาก แต่ผมมีความเชื่ออย่างหนึ่งว่าคนที่เป็นนายกรัฐมนตรีนั้นย่อมหาใช่คนที่จะถูกจูงจมูกได้ง่ายๆ อย่างที่ใครๆคิดว่าท่านเป็นนอมินีของนายเหลี่ยมแต่ผมกลับมองว่าจากนี้ไปนายเหลี่ยมจะรู้ซึ่งถึงการที่นอมินีเปลี่ยนไป เพราะอำนาจอยู่กับบุคคลใดบุคคลนั้นย่อมตัวโตเป็นธรรมดา จะให้มาคอยรับคำสั่งแล้วถูกด่าคงเป็ฯไปได้ยาก

         และผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่านายกสมัครจะมีความรักชาติรักแผ่นดินและอยากให้ชื่อของตนนั้นเป็นที่กล่าวขานในทางที่ดี หลังจาดท่านล่วงลับไปแล้ว ครั้งหนึ่งในชีวิตการได้อยู่ในตำแหน่งสูงสุดของอำนาจบริหารนั้นมันย่อมเป็นโอกาสที่จะสร้างเกียรติภูมิให้กับวงศ์ตระกูล ซึ่งตระกูล สุนทรเวช ก็เป็นตระกูลเก่าแก่ที่มีชื่อเสียง เพื่อลูกหลานในอนาคตจะได้กล่าวขานกับผู้อื่นได้อย่างภาคภูมิใจว่า ท่านสมัครเป็นอดีตนายกรัฐมนตรีที่มีผลงานเป็นของตนเอง

         และจะเป็นการสิ้นคิดเป็นอย่างยิ่งที่ท่านจะประกาศนโยบายโดยการไปอ้างจากรัฐบาลที่แล้ว เพราะจะเป็นการประนามตนเองว่าเป็นแค่นอมินีที่ไร้หัวคิด ได้เวลาในการประกาศตัวเป็นเอกราชจากนายทุนหน้าเหลี่ยมที่มองประเทศเป็นแค่โรงงานผลิตสมบัติให้กับพรรคพวกและตระกูลของตัวเอง หวังว่าท่านสมัครจะทำได้นะครับ หอเกียรติคุณนายกรัฐมนตรี กำลังรอประกาศผลงาน(ผลกรรม) ของท่านอยู่ในวัยใกล้ฝั่งท่านจะเลือกฝากอะไรให้คนรุ่นหลังจดจำก็อยู่ที่ตัวท่านแล้ว

ด้วยความเคารพ ท่านนายกสมัคร