วันนี้ผมคิดว่าคนไทยต่างก็รู้สึกสับสนกับเรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับการขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกของประเทศกัมพูชา  โดยภายในประเทศไทยมีการประท้วงในเรื่องนี้กันอย่างกว้างขวาง โดยแต่ละฝ่ายก็พยายามอธิบายภายใต้ความคิดของตัวเอง

       ฝ่ายนักวิชาการที่ต่อต้านเรื่องนี้ก็พยายามบอกเล่าให้ทราบถึงความเสี่ยงที่ไทยอาจเสียรู้และเสียเปรียบในเรื่องดินแดนให้กับกัมพูชาในอนานคตได้ เนื่องจากที่ไทยไปยอมรับแผนที่ที่กัมพูชาเสนอต่อคณะกรรมการมรดกโลก และยังรวมถึงเรื่องการที่คณะกรรมการมรดกโลกได้เสนอให้ตั้งกรรมการร่วม 7 ประเทศขึ้นมาเพื่อดูแลบริหารจัดการมรดกโลก ซึ่งยังไม่ทราบขอบข่ายอำนาจที่แน่นอนจึงเป็นที่ห่วงกันมากว่ากรรมการร่วมชุดดังกล่าวจะมาจัดการพื้นที่ทับซ้อนรอบๆมรดกโลก แต่ทางนายนพดล ปัทมะก็รับรองว่ากรรมการชุดดังกล่าวมีอำนาจหน้าที่แค่จัดการตัวปราสาทซึ่งเป็นมรดกโลกเท่านั้น ไม่มีสิทธิ์ใดใดที่จะเข้ามาดำเนินการเรื่องต่างๆในพื้นที่ทับซ้อนที่ประเทศไทยอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนนั้นอยู่

        เมื่อแต่ละฝ่ายก็ยืนยันปัญหาก็คือคนไทยจะวางใจได้อย่างไร ตกลงไทยจะมีโอกาสเสียดินแดนหรือสูญเสียอธิปไตยเหนือดินแดนหรือไม่ อันนี้ก็เป็นปัญหาหนักสำหรับคนไทยที่ต้องการข้อมูลข้อเท็จจริง ซึ่งผมก็พยายามรับฟังและหาข้อมูลมาตลอดและพยายามวางตัวเป็นกลางเพื่อรับฟังข้อมูลจากทั้งสองฝ่าย

        เรื่องแรกที่ไม่เห็นด้วย คือท่าทีของรัฐบาลไทยที่ไปรับรองและสนับสนุนการขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลก เพราะเมื่อเขมรไม่แสดงความเป็นมิตรกับเราด้วยการปฎิเสธการขึ้นทะเบียนมรดกโลกร่วมกับไทยตามที่คณะกรรมการมรดกโลกแนะนำและไทยเสนอ ก็เท่ากับว่าเขาไม่เห็นเราเป็นมิตร เราจึงไม่มีความจำเป็นต้องไปสนับสนุนใดๆแก่เขมรในการขึ้นทะเบียนในครั้งนี้

        จนวันนี้คนไทยยังต้องสับสนกับข้อมูลที่ไม่ชัดเจนไม่รู้จะเชื่อใครดี

สู้ๆๆๆๆๆๆ นะคนไทย