ในกระบวนการศึกษาศิลปะสมัยใหม่ของประเทศไทยเรานั้น ได้ยึดแบบอย่างมาจากทางยุโรป โดยผู้ที่นำเอาความรู้ด้านศิลปวิทยาเข้ามาเผยแผ่ในประเทศไทยจนกลายเป็นรากฐานของศิลปะไทยในปัจจุบันก็คือท่านศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี (Corrado Feroci) ชาวอิตาลี ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศิลปากร ดังนั้นผู้ที่จะเริ่มต้นศึกษาศิลปะจึงจำเป็นต้องมีความรู้พื้นฐานอย่างถ่องแท้ ถูกต้อง ชัดเจน เป็นการเรียนศิลปะที่เรีกกันว่า Academy คือการศึกษาไปตามหลักสูตรตั้งแต่พื้นฐานเรื่อยไปจนถึงขั้นสูง เช่น เริ่มต้นจากวิชาวาดเส้นก่อน โดยให้วาดรูปทรงเรขาคณิตที่มีรูปทรงสัดส่วนถูกต้อง ชัดเจน จนไปถึงรูปทรงที่ยากขึ้น เมื่อเข้าใจถ่องแท้ดีแล้วจึงค่อยเรียนรู้ในเรื่องของจิตรกรรม หรือศิลปะแขนงอื่นๆ ที่ยากขึ้นไปตามลำดับ ซึ่งเหมาะแก่การศึกษาเพื่อนำไปประกอบอาชีพ

            สำหรับผู้ที่สนใจศึกษาการวาดภาพจิตรกรรมสีอะครีลิค หากมีโอกาสได้เข้าไปศึกษาในสถาบันศิลปะก็คงจะดี เพราะจะสามารถเข้าใจศิลปะได้อย่างลึกซึ้ง แต่หากคุณเป็นผู้ที่มีความสนใจใคร่รู้เพื่อที่จะเริ่มต้นหรือเพื่อเป็นงานอดิเรกเท่านั้น ผมขอเสนอวิธีที่ตัวเองใช้สอนในหลักสูตรศิลปะสำหรับผู้ใหญ่ที่ได้ผลมาแล้ว นั่นคือ

ภาพแรกที่วาดควรเป็นภาพทิวทัศน์ เช่น ท้องฟ้า ภูเขา แม่น้ำ ลำคลอง โขดหิน ทะเล ต้นไม้ ใบหญ้า เหตุผลก็คือ สิ่งต่างๆ ที่ประกอบกันขึ้นเป็นภาพทิวทัศน์ดังที่กล่าวมานั้น มีลักษณะรูปทรงที่อิสระ ง่ายต่อการร่างภาพ ระบายสี แก้ไข ตกแต่ง ให้เสร็จสมบูรณ์และสวยงามได้ เมื่อจิตรกรมือใหม่ได้เริ่มต้นด้วยภาพที่ “ไม่มีวันเสีย” ก็จะมีกำลังใจในการวาดภาพที่ 2 ภาพที่ 3 ต่อไป

ภาพ “ดอยภูคา” นี้แสดงให้เห็นถึงการใช้พู่กันแต้มสีต่างๆ ลงบนพื้นที่ๆ ถูกแบ่งไว้แล้วเป็น 3 ส่วน คือ ท้องฟ้า ภูเขา และต้นหญ้า จิตรกรต้องเฝ้ามองทิวทัศน์ที่อยู่ตรงหน้าแล้วพยายามสังเกตน้ำหนักและสีสันของท้องฟ้า ก้อนเมฆ ภูเขาในระยะไกลและใกล้ ต้นหญ้า และต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ในบริเวณนั้น จากนั้นจึงพยายามผสมสีเลียนแบบให้ได้สีและน้ำหนักใกล้เคียงกับแบบมากที่สุด แล้วจึงระบายลงบนพื้นที่ๆ กำหนดไว้ โดยระบายเป็นแผ่นสีรวมๆ ก่อน แล้วจึงผสมสีใหม่ป้ายซ้ำลงไปเป็นแผ่นเล็กๆ คล้ายกลีบดอกไม้ ในขณะที่แต้มสีลงไป ตาก็จะคอยเปรียนเทียบสีและน้ำหนักให้ลดหลั่นและกลมกลืนสวยงาม ผลสมสีแล้วแต่ซ้ำไปมาจนกว่าจะพอใจ ก็จะได้ภาพทิวทัศน์ภาพแรกที่สวยงาม สามารถนำไปใส่กรอบแขวนได้