หลายสิบปีก่อน นอกจากวง แมคอินทอช คีรีบูน สาวสาวสาว ฯลฯ จะโด่งดังและเป็นที่ชื่นชอบของบรรดาวัยรุ่นในสมัยนั้นแล้ว ยังมีวงดนตรีวัยรุ่นอีกวงหนึ่งที่เกิดขึ้นและโด่งดังอยู่ในกระแสกับเขาด้วยเช่นกัน แม้จะไม่ดังระเบิดเหมือนสามวงแรกที่กล่าวถึง แต่ก็นับว่าประสบความสำเร็จในระดับที่น่าพอใจทีเดียว ซึ่งภายหลังนักร้องนำของวงได้ออกมาร้องอัลบั้มเดี่ยว ก็ยังนำชื่อวงมาต่อท้ายชื่อของตัวเองจนกลายเป็นสัญลักษณ์ นั้นคือ แซม ซิกส์เซ้นท์ 

                ซิกส์เซ้นท์ คือวงดนตรีที่ผมพูดถึง พวกเขามีสมาชิกในวงหลายคนตามตำแหน่งการเล่นและการร้อง และมีอยู่คนหนึ่งที่ได้ร้องเพลงบันทึกเสียงลงในอัลบั้มด้วย เขาคือ จิระ พงศ์เจตน์พงศ์ (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น สหคม พงศ์เจตน์พงศ์) หรือที่แฟนเพลงเรียกเขาว่า ซ้ง ซิกส์เซ้นท์ บังเอิญว่า ซ้ง เป็นเพื่อนของผม วันนี้ผมจึงอยากจะเขียนถึงเขา

                ผมรู้จัก ซ้ง ในวันแรกของการเข้าเรียนที่คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อปี พ.ศ.2524 และกลายเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา กลุ่มของเรามีประมาณ 5-6 คน ส่วนใหญ่เป็นคนที่ชอบคิดชอบคุยและออกจะรักสันโดษ นอกจากซ้งจะมีความรู้จนสามารถสอบเอนทรานซ์เข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยศิลปากรได้แล้ว ซ้งยังมีความสามารถด้านอื่นๆ ที่โดดเด่นกว่าเพื่อนในกลุ่มอีกด้วย เช่นความสามารถในการวาดการ์ตูนได้อย่างเจนจัด และความสามารถด้านตนตรีที่หาตัวจับยาก และดนตรีนี่เองที่พาซ้งขึ้นสู่เวทีการแสดงภายในมหาวิทยาลัย และในที่สุดก็ออกสู่สายตาประชาชนในนาม วงซิกส์เซ้นท์

                ขณะที่เราเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยศิลปากร ซ้ง เป็นเพื่อนที่ดีของทุกคน เขาเป็นคนคุยสนุกและจิตใจดี ซ้งเคยชวนผมกับเพื่อนไปพบคุณ บี๋ ธีรพงศ์ เหลียวรักษ์วงศ์ เพื่อสมัครเป็นคนออกแบบฉากถ่ายนู๊ด ซ้งเคยชวนผมไปเที่ยวบริษัท สเป๊คตรัม มีเดีย ผู้ผลิตรายการ กระจกหกด้าน ซ้งเคยชวนผมทำหนังสือการ์ตูน สิ่งต่างๆ ที่กล่าวมานั้น ซ้งทำตั้งแต่ยังเรียนหนังสืออยู่ที่มหาวิทยาลัยศิลปากร ในสาขาออกแบบตกแต่งภายใน 

                หน้าที่การงานที่กำลังก้าวหน้าและความหอมหวานของวงการเพลงชวนให้ซ้งทิ้งห่างจากมหาวิทยาลัยมากขึ้น ขณะที่ผมยังวาดรูปอยู่ในสตูดิโอ ซ้ง ก็ออกไปทำงานเป็นช่างตัดต่อรายการโทรทัศน์ และเป็นศิลปินวงซิกส์เซ้นท์เสียแล้ว วันที่ผมรับพระราชทานปริญญาบัตร และกำลังคิดไม่ออกว่าตัวเองจะประกอบอาชีพอะไร ซ้ง ก็มีงานทำเป็นหลักเป็นฐานแล้ว 

                หลายปีผ่านไป วงซิกส์เซ้นท์ เหลือเพียง แซม ซิกซ์เซ้นท์ ที่ยังร้องเพลงออกอัลบั้ม ซ้งกลายเป็นคนเบื้องหลังรายการโทรทัศน์ ทั้งเขียนบทและตัดต่อ ช่วงหนึ่งที่งานล้นมือ ซ้ง เคยแบ่งงานเขียนบทสารคดีโทรทัศน์มาให้ผมช่วยทำ จนผมพลอยได้รับประสบการณ์และความรู้ไปกับเขาด้วย

เราได้พบกันอีกครั้งเมื่อผมขอร้องให้ซ้งช่วยทำดนตรีให้ในอัลบั้ม(ส่วนตัว)ของผม และภายหลังก็ได้ทราบว่าซ้งกลายเป็นนักดนตรีอาชีพเล่นดนตรีอยู่ที่พัทยา และมีแฟนเพลงมากมาย ผมเองเคยไปฟังซ้งเล่นสดๆ อยู่ครั้งหนึ่ง มันช่างเป็นบรรยากาศที่สุดวิเศษที่ได้นั่งฟังเพื่อนรักโซโล่กีต้าร์อย่าง “เอร็ดอร่อย” และน่าชื่นชมที่แขกผู้มีเกียรติต่างกลายเป็นเพื่อนของเขาไปเสียแทบจะทั้งหมด

ล่าสุดก่อนที่ผมจะได้ข่าวซ้งอีกครั้ง เขาเล่นดนตรีอยู่ที่ ร้านกำปั่น พัทยาซอย 2 และ ร้านอีซี่ คอนเน่อร์ ข้างบิ๊กซี พัทยาเหนือ ผมได้แต่บอกคนรอบข้างเมื่อขับรถผ่านไปแถวนั้นว่า ผมมีเพื่อนรักอยู่คนหนึ่ง เขาเล่นดนตรีอยู่แถวนี้ ฝีมือฉกาจฉกรรจ์มาก ไว้ว่างๆ จะพาไปฟัง แต่จนแล้วจนรอดผมก็ไม่ได้ไปหาซ้งสักที

และข่าวที่ผมได้รับก็คือ ซ้ง เสียชีวิตขณะนอนหลับอยู่บนเตียงในเช้าวันหนึ่ง การจากไปอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทิ้งให้ภรรยาและลูกน้อยวัย 2 ขวบเกิดอาการงุนงงกับอนาคต ภรรยาของซ้งต้องย้ายกลับมาอยู่กับคุณแม่ที่กรุงเทพ ชีวิตนับแต่นี้คงเปลี่ยนไป

มีการค้นพบไฟล์เพลงที่ซ้งบันทึกเสียงไว้จำนวนหนึ่ง รวม 15 เพลง คุณโจ และ คุณเจมส์ สองพี่น้องเจ้าของร้าน อีซี่ คอนเน่อร์ และ กำปั่น จึงนำมาจัดทำเป็นซีดีเพลงขายให้กับแขกในร้านซึ่งหลายคนเป็นแฟนเพลงของซ้ง ในราคาชุดละ 400 บาท เพื่อนำรายได้ทั้งหมดโดยไม่หักค่าใช้จ่ายมอบไว้เป็นทุนการศึกษาให้กับลูกของซ้ง

ผมได้ฟังเพลงทั้งหมดแล้ว แม้การบันทึกเสียงจะไม่สมบูรณ์นัก เพราะเจตนาคงจะทำไว้เป็นเดโม่ แต่ถ้าหลับตาแล้วจินตนาการว่ากำลังนั่งฟังซ้งเล่นสดๆ อยู่ในร้าน ก็ได้อารมณ์ไม่เบาทีเดียว ผมไปขอรับซีดีชุดดังกล่าวมาจากภรรยาของซ้ง และได้จำหน่ายจ่ายแจกให้เพื่อนๆ ไปแล้วจำนวนหนึ่ง ขณะนี้มีซีดีเหลืออยู่ที่ผมเล็กน้อย ผมอยากจะขายให้หมดและนำเงินไปมอบให้เป็นกองทุนตามความประสงค์ของคุณโจและคุณเจมส์ 

ใครที่เคยหรือไม่เคยรู้จัก ซ้ง ซิกส์เซ้นท์ ถ้าอยากได้ซีดีชุดนี้ โทรหาผมนะครับ ที่ 084-082-8574 โอนเงินให้ผม 400 บาท แล้วผมจะส่งซีดี 15 เพลงนี้ให้โดยไม่คิดค่าส่ง

เพลงชุดสุดท้ายของ ซ้ง ซิกส์เซ้นท์.

.

.

.

.

................................................................

.

.

.

.

.