เที่ยวตลาดนัด ชานกรุงปารีส

เช้าวันนี้ เราเดินออกจากโรงแรมมาทางย่านปีกาล์ แล้วใช้บริการรถประจำทาง โดยมีเป้าหมายอยู่ทางทิศเหนือของกรุงปารีส คือย่าน Marché aux Puces de Paris-Saint-Ouen จากเอกสารประกอบการเดินทางกล่าวไว้ว่า ย่านนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นตลาดนัดที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป โดยแบ่งเป็นกลุ่มตลาดย่อยๆ 9 พื้นที่ มีร้านค้ามากกว่า 2,000 ร้าน แต่ละพื้นที่ก็จะขายสินค้าแยกย่อยเป็นประเภทไป เช่นของเก่า ของที่ระลึก เสื้อผ้า ฯลฯ โดยตลาดนัดแห่งนี้จะมีในวันเสาร์ อาทิตย์ และจันทร์ เวลา 7.30 – 19.30 น.

ว่าที่จริงแล้วการเดินตลาดนัด หรือเดินช้อปปิ้งในปารีสนั้น คุณไม่จำเป็นต้องใช้เอกสารแนะนำการท่องเที่ยวก็ได้ เพราะตลาดนัดหรือร้านขายของไม่ว่าจะเป็นของที่ระลึก โปสการ์ด หนังสือ โปสเตอร์ เสื้อผ้า นานาสารพัดก็มีให้เลือกชมเลือกซื้อกันเกลื่อนทั่วกรุงปารีสอยู่แล้ว เรียกว่าทุกจุดท่องเที่ยวที่คุณไปถึงก็จะมีของให้คุณเข้าไปซื้อหาได้อย่างสบายๆ แต่ถ้าเป็นตลาดนัดแบบตั้งเต้นท์ขายชั่วคราวสไตล์สนามหลวงบ้านเรา สนนราคาก็ค่อนข้างจะถูกกว่าร้านค้าแบบถาวรนิดหน่อย

เรายืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์ใกล้ๆ กับมูแรงรูจ กำลังมองแผนผังรถเมล์แล้วเอานิ้วจิ้มเส้นที่เป็นสีๆ จากจุดที่เราอยู่ ลากไปยังจุดหมายปลายทาง เมื่อทราบแล้วว่าจะต้องขึ้นรถเมล์สายอะไร ก็ยืนมองจอสีดำที่คอยบอกว่า อีกกี่นาทีรถเมล์สายไหนจะมาจอดเทียบ จากถนนบูเลอวาร์ด คลิชชี่ รถพาเราวิ่งเข้าถนนเล็กออกถนนใหญ่จนผมหลงทิศทาง ในที่สุดรถก็แล่นออกมาสู่ชานเมืองย่าน Marché aux Puces de Paris-Saint-Ouen 

วันนี้แดดกำลังสวย ไม่ร้อนแรงแต่ก็ให้ความอบอุ่นกำลังดี สองข้างทางที่ผมเห็นเวลานี้จะเทียบกับอะไรดี...ห้าแยกลาดพร้าวคงพอได้...มีพื้นที่โล่ง มีตึก มีห้างสรรพสินค้า สปอร์ตคลับ มีตลาดนัด และที่สำคัญมันคึกคักไปด้วยผู้คน โดยเฉพาะหนุ่มสาว สายตาเหลือบไปเห็นตลาดนัด รีบลงดีกว่า มารู้ตัวอีกทีก็รู้สึกว่าเราจะไม่ได้อยู่ที่ย่าน Marché aux Puces de Paris-Saint-Ouen ตามที่เข้าใจเสียแล้ว แต่เป็น Piscine Bertrand Dauvin ซึ่งถือเป็นย่านที่อยู่ติดกัน เรียกว่าอยู่ห่างกันประมาณ 1 สถานีรถไฟใต้ดิน (เมื่อดูจากแผนที่) จะว่าหลงก็คงไม่หลง เรียกว่าลงเฉี่ยวเป้าหมายไปนิดก็คงได้ แต่ยังไงเสียก็มีตลาดนัดให้เราเดินเล่นล่ะน่า

สินค้าหลากหลายที่วางขายเต็มตลาด

ตลาดนัดชานกรุงปารีสไม่ต่างอะไรกับตลาดนัดบ้านเรานัก ลักษณะเป็นแผงลอย มีเต้นท์คลุมบังแดดบังฝน และวางสินค้าไว้เต็มไปหมด สินค้าที่วางขายก็ไม่ได้ชวนตื่นตาตื่นใจสักเท่าไหร่ ดูไปดูมาก็คล้ายของที่ขายแถวตลาดนัดพัฒน์พงศ์ยามราตรีนั่นเลยทีเดียว จนผมอดคิดเล่นๆ ไม่ได้ว่า ถ้าผมลืมซื้อของจากปารีสไปฝากญาติพี่น้องก็น่าจะไปหาสำรองเอาแถวพัฒน์พงศ์ก็น่าจะพอได้

เราเดินผ่านร้านโน่น แวะร้านนี้กันพอเพลินๆ แบบไม่ตื่นเต้นสักเท่าไรนัก อาจเพราะวันนี้ก็ปาเข้าไปเป็นวันที่ 7 แล้ว ความคุ้นเคยกับเมืองประกอบกับความอ่อนล้าจากการเที่ยวมาตลอดสัปดาห์ทำให้อารมณ์ของเราเฉื่อยๆ ลงไปบ้าง ในที่สุดคู่หูของผมก็ได้เสื้อแจ๊คเก็ตผ้ายีนส์กลับไป 1 ตัว ในราคา 25 ยูโร จากนั้นเราก็หยิบของที่ระลึกเล็กๆ น้อยๆ ติดไม้ติดมือไปบ้าง เช่น พวงกุญแจเล็กๆ 11 ชิ้น ราคา 15 ยูโร น้ำหอมขวดจิ๋วมาเป็นแพ็ค แพ็คละ 12 ยูโร น้ำหอมเป็นขวด ขวดละ 3 ยูโร เป็นต้น (เวลาคำนวณราคา ผมมักจะเอา 50 คูณยูโรเข้าไปจะเท่ากับเงินบาท แต่ที่จริงแล้วตอนนั้นผมแลกเงินยูโรมาในราคาประมาณ 46 บาท)

ศิลปินแอฟริกัน? กำลังวาดภาพขายบริเวณตลาดนัด

เราพกพาความเหนื่อยล้ากับของที่ระลึกขึ้นรถเมล์กลับไปยังที่พักตั้งแต่บ่าย โดยไม่ลืมแวะร้านสะดวกซื้อหิ้วผลไม้กับไวน์ 2 ขวด (รวม 9.83 ยูโร) กลับไปด้วย จิบไวน์กับผลไม้แล้วก็หลับเป็นตาย กว่าจะตื่นขึ้นมาอีกทีก็เกือบ 3 ทุ่ม แต่ท้องฟ้ายังสว่างใสแจ๋วอยู่เลย

คืนนี้กะว่าจะไปเดินย่ำราตรีกันเสียหน่อย.