เพื่อนเก่า..กับชีวิตนักดนตรี..

       “  อย่าไปแคร์ถึงเรื่องราวในครั้งก่อน  ..........   “ เป็นเพลงของดิโฮฬารที่ทำให้ผมจำ ” เมืองจันทร์   พะยอม “ เพื่อนคนนี้ได้ติดตา เพราะเมื่อช่วงเรียนอยู่ปีหนึ่งของวิทยาลัยครูกำแพงเพชร ในงานของสถาบันฯ กลุ่มที่เรียนเอกดนตรี จะขึ้นเล่นดนตรี ในรุ่นนั้นก็มีเสือ สิงห์กระทิงแรด มาเพียบ มือคีย์บอร์ด เคยเล่นแบ๊คอัพให้กับวงพิ๊งค์แพนเตอร์ ( ผมจำชื่อไม่ได้ ) มือเบส เคยชนะเลิศของช่อง ๘ ( หรืออะไรนี่แหละ ) ขอนแก่น เพื่อน ๆ เรียกเขาว่า จิโหลย ...แม้จะเมามาก ก็จะจับเบสใส่มือและให้นั่งพิงตู้แอมป์ไว้...มือกลอง มอบหน้าที่ให้ นายต่อ “ เจ้าหมูบิน “ ที่เล่นได้ทุกอย่างมาเรียนเพื่อเอาวุฒิไปเป็นครูสอนดนตรี  และมือโซโล่ คือ  “ เจ้าฤทธิ์ “ หรือ “ เมืองจันทร์ “ ของเรานั่นเอง 

                         ผมได้พบกับเพื่อนเก่า  หลังจากส่งเจ้านายที่เพชรบูรณ์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว..ทีมเรา..    ( ๖  คน ) ขอแยกจากกลุ่มอื่น ๆ ด้วยอยากเดินทางตามอิสระ  เราเดินทางด้วย อีซูซุ โฟร์วีลไดร์ ของ คุณครูใบ (ซึ่งแกก็ไปเปลี่ยนชื่อเป็น กฤตเมธ  เรียบร้อยแล้ว.ไม่แน่ว่าเปลี่ยนชื่อแล้วจะได้แฟนเหมือนมือกลองครูสบเมยฯ หรือเปล่า )   เย็นเราจึงออกเดินทางกลับแม่ฮ่องสอน  กะว่าเราจะไปสว่างที่แม่สะเรียง  เราไม่ได้รีบร้อนอะไรมาก.  ออกเดินทางไปเรื่อย ๆ     เลยแวะกินข้าวเย็น ( จริง ๆ ตั้งใจจะแวะกินเหล้า ) พอเดินเข้าไปในร้าน “ วิวสวย  น้ำใส “ ริมแม่น้ำปิง ก็ต้อง ชี้มืออ้าปากค้าง “ อ้าว  เฮ้ยมาได้ไงวะ “ เจ้าฤทธิ์ กำลังนั่งรอข้าวที่สั่งอยู่   และ ผอ.ที่มากับผมในทีมเดียวกัน ( เป็นเพื่อนกันด้วย )  “ อ้าว ไอ้ฤทธิ์ นี่หว่า “  เราสามคน เลยเป็นเพื่อนกันหมดเลย  และก็ไม่เคยคุยกันว่าเป็นเพื่อนกับไอ้ฤทธิ์ 

เจ้าฤทธิ์ ของเพื่อน ๆ

              วิวสวย  น้ำใส  ครับ

วิวสวย  น้ำใส  ครับ

              เจ้าฤทธิ์  เข้าเรียนในวิทยาลัยครูฯ เอกดนตรี  โดยเลือก กีตาร์เป็นเครื่องดนตรีที่ใช้สอบทักษะ  โดยอาจารย์ให้อ่านโน้ตแล้วเล่น เขาเล่นไม่ได้เลย แต่ เขาเล่น By Hart  ให้อาจารย์ดู ทั้งไล่สเกลและเล่นเป็นเพลง  ..และเขาก็เรียนได้เพียงปีเดียว  เขาก็ต้องออกก่อนกำหนด เข้ากรุงเทพฯ อยู่หลายปี (เขาว่าไปเอาวิชา ) ไป อยู่เชียงใหม่ ( โรงแรมแม่ปิง ) อยู่ ๖  ปี จนได้พบกับคุณหมอ เจริญศักดิ์ เลิศมงคล  ( เจ้าของบล็อก www.okanation.net/blog/melodypai  ) และช่วยทำเพลงในชุดแรก และก็เป็นมือปืนรับจ้างให้กับห้องอัด ที่ประจำก็ ยอร์ค สตูดิโอ ที่แม่สอด ( ที่ครูสบเมยไปทำดนตรีชุดแรก  ซึ่งก็เป็นเพื่อนที่เรียนมาด้วยกัน  ) และไปเล่นอยู่ที่ลำปาง อีก ๓ ปี  จนได้กลับมาเรียนต่อเมื่อปี ๔๖ ในวิชาเอกดนตรี เหมือนเดิมและงวดนี้ไม่พลาด เขาสมหวังกับการเรียน..

               ชีวิตนักดนตรีก็เป็นเช่นนี้แล  แต่ที่ทำให้เพื่อน ๆ ตกใจกว่านี้ก็คือ ตอนนี้เขาเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัยราชภัฎฯ และกำลังศึกษาต่อในระดับปริญญาโท  กำลังจะสำเร็จการศึกษาเป็นมหาบัณฑิต ในเร็ว ๆ นี้  ชีวิตช่างมีอะไรน่าศึกษาจริง ๆ  เพื่อน ๆ ขออวยพรให้” เมืองจันทร์ “ สมหวังกับชีวิตและหน้าที่การงานในอนาคตครับ..โชคดีเพื่อน....

             # #

เพลง ทางสายใหม่...ร้องโดย  ครูสบเมย  แม่ฮ่องสอน..