พิมพ์หน้านี้
|
นิทานเรื่องชายแก่กับลา กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายแก่คนหนึ่งจะไปติดต่อค้าขายยังต่างเมือง เขาจูงลากับเด็กน้อยซึ่งเป็นหลานเพียงคนเดียวไปด้วย เมื่อเดินผ่านหมู่บ้านหนึ่งชาวบ้านพูดว่า "โถ! น่าสงสารเด็กจริงๆจะเดินไหวหรือ ทำไมไม่ให้ขี่ลาไปละ" ชายแก่จึงอุ้มเด็กขึ้นนั่งบนหลังลา แล้วเดินทางต่อไปพบชาวบ้านอีกกลุ่มหนึ่งทักว่า "ท่านก็แก่แล้ว จะเดินไหวหรือทำไมไม่ขี่ลาไปละ" ชายแก่ก็ขึ้นขี่ลาไปด้วยกันกับหลาน พอเดินไปอีกสักพักก็ได้ยินเสียงคนซุบซิบนินทาว่า "โถ!น่าสงสารลา เดินเฉยๆก็เหนื่อยพอแล้วยังต้องมาบรรทุกคนอีก 2 คน ช่างเห็นแก่ตัวจริงๆ" ชายแก่ได้ยินดังนั้นก็ลงจากหลังลาและอุ้มหลานลงมา เปลี่ยนเป็นมาช่วยกันอุ้มลาแทน ลาเมื่อถูกอุ้มเดินมันก็โอดครวญว่า "ทำไมมาทรมานฉันเช่นนี้ อึดอัดเหลือเกินปล่อยให้ฉันเดินเองได้ไหม" ชายแก่และหลานวางลาลง ชายแก่ครุ่นคิดว่า "ทำไมเราจึงทำอะไรไม่ถูกเลยนะ" เพื่อนๆชาวบล๊อคช่วยบอกชายแก่ทีเถิดว่าเขาควรทำอย่างไรดี ..................................... ป.ล.ฉันว่าสังคมเราในปัจจุบันนี้ไม่ต่างไปจากชายแก่กับลาเลยนะ |
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |