จดหมายถึงครูเก๋และคนขายหม้อ(น้ำ)

               วันนี้เปิดเข้าไปอ่านข่าวในบล๊อค คุณสิทธิชัย หยุ่น   เจอคำพูดสุด..... ของใครคนหนึ่ง"เอามาทำไมฯ ผมเป็นนายกฯ ผมแก้คนเดียวได้ ..การแก้ปัญหา.....ก็เหมือนกับการเข้าห้องน้ำ ทำคนเดียว...." อุแม่เจ้า! ช่างพูดไปได้หายใจไม่ออก

              คิดถึงครูเก๋,คนขายหม้อ(น้ำ)และเพื่อนๆของเธอที่ฉันเจอเมื่อคืน คิดถึงความคิดเห็นเกี่ยวกับบทสนทนาต่างๆที่เพื่อนๆ(ชาย)เขาพูด มันสั้นมีเหตุผล ฟังง่าย เป็นจริง และเสียงหัวเราะหลุดโลกของคนขายหม้อ(น้ำ) ความคิดแหลมคมของครูเก๋ แล้วสะท้อนใจ เมื่อเจอเรื่องนี้ มันอึ้ง ต้องหาเพื่อนคุย

                  ฉันเปิดประเด็นเรื่องนี้ขึ้นมา เพราะฉันคิดว่าที่นี่คือที่พักผ่อนที่มีคุณค่าของฉัน ฉันพบเพื่อนที่ดีหลายคน  อยากให้เพื่อนๆลองไปฟังดู หลายท่านอาจคิดว่าไร้สาระ แต่ฉันคิดว่ามันมีสาระนะ  สำคัญที่สุดคืออยากฟังความคิดเห็นของเพื่อนชาวบล๊อคว่าคิดอย่างไร