เราอยากแก้กฎหมาย?

คำว่า “เราอยากแก้กฎหมาย” ของกลุ่มผู้นำชุมชนบางขุนไทร จังหวัดเพชรบุรี นี้ แตกต่างกับคำว่า “เราอยากแก้กฎหมาย ที่ได้ยินจากที่อื่น

คืนวันที่ 26 กรกฎาคม 2551 ที่พวกเราชาวคณะปลูกป่าชายเลนได้เข้ารับฟังจาก

หัวหน้าสถานีพัฒนาทรัพยากรป่าชายเลนนำผู้นำชุมชนบางขุนไทร

มาร่วมเสวนา แสดงความคิดเห็นแลกเปลี่ยนกันกับคณะปลูกป่า ชาว Oknation/blog

ผู้นำท่านหนึ่งบอกว่า “เราอยากแก้กฎหมาย” เกี่ยวกับการรักษาป่าชายเลนให้มันชัดเจน

เช่นมีผู้มีเงินนำเรือที่ติดเครื่องมือเทคโนโลยีมาเก็บหอยแครงโดยใช้คราด

ลากหอย 1 ชั่วโมง เก็บหอยเรียบทั้งปู่ ย่า ตายาย หอย แม่หอย ลูกหลาน เหลน

ได้ มูลค่าประมาณ 5,000 บาท ซึ่งไม่เกิน 1 เดือน ชุมชนบางขุนไทร

คงไม่เหลือหอยแครงไว้ทำมาหากินกันแล้ว (มันสูญพันธุ์) แต่ชาวบ้าน

ใช้การแถกกระดานไปเก็บ ได้หอยไปขาย มูลค่าประมาณ 50 – 100 บาท

และในการเก็บนั้นเขาสามารถเลือกหอยที่โตพอที่จะรับประทานได้แล้ว

ชาวชุมชนเขาจัดเวรยามคอยตามไล่จับคนพวกนี้(ลูกจ้างเขา) ได้เรือลากมา

ได้คน มา พอส่งตำรวจ เขาก็ปล่อยไป เพราะกฏหมายไม่แข็งแรงจ้า

(ใครว่าชาวบ้านไม่ฉลาด เขาฉลาดมากกว่า...

และมีเหตุผลในการอยากแก้กฎหมายด้วย)

มีตอนหนึ่ง ครูเจี๊ยบ(เจ้าของโครงการ)ถามว่า “ชุมชนมีวิธีการสร้างจิตสำนึก(เรื่องใหญ๋มาก

สร้างยากมากๆๆๆๆ)ให้กับคนรุ่นหลังได้อย่างไร” คำตอบที่ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านบางขุนไทร ตอบ

ครูแดงประทับใจไม่รู้ลืมคือ “วิธีการแบบพ่อสอนลูกไงครับ"

คือพวกผมพาลูกๆไปเก็บหอยด้วยทุกครั้งและสอนวิธีการเก็บ

การรักษาระบบนิเวศน์ไปด้วย(ใครมีรางวัลอะไรที่มีคุณค่า นำไปมอบให้ทีนะ)

แบบนี้ผมก็มีหอยไว้ให้พวกคุณกินกันได้นานเท่านานครับ

คุณเต็งพ้ง!ถามว่า “ที่จัดโฮมสเตร์นะ เป็นความคิดที่ดีอะนะ

แต่เตรียมการกันดีหรือยังที่จะป้องกันความฉิ.....ที่จะตามมาหลังนักท่องเที่ยวเข้ามาเที่ยว”เพราะเห็นมามากแล้ว

(ก็เธอทำมาหากินกับเรื่องเหล่านี่อะดิ ถึงรู้จริง รู้ลึก)

ตัวแทนชุมชนบอกว่า “ขอบคุณมากที่เตือน พวกเขาจะนำกลับไปคิดกันใหม่
เพื่อป้องกัน เขาไม่ได้อยากได้เงินมากหรอก เพียงอยากให้ทุกคนที่มาเที่ยว

ตระหนักในคุณค่าของธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเท่านั้น” เป็นไงละพี่น้องความคิดของเจ้าของแผ่นดินตัวจริง

คนมีอำนาจคิดได้เพียงเสี้ยวของพวกเขาไหมเนี่ยะ ?

จะยอมให้พวกเขาแก้กฎหมายกันไหมพี่น้อง

ขอบคุณผู้บริหาร Okanation

โดยการนำของคุณชาลี และมีอาเจ๊จากเรื่องเลดี้เยาวราช(น้องยุ้ย) ไปดูแล จนอิ่มตาอิ่มใจอิ่มท้อง ที่ทำให้ครูแดง และคณะได้ไปทำสิ่งดีๆ พบคนดีๆ กินอาหารดีๆ ด้วยค่ะ

............................................