วันศุกร์ ที่ 4 กรกฎาคม 2551
สายฝนของคนทุกข์
Posted by
สิทธิเดช
,
ผู้อ่าน : 39
, 16:29:35 น.
พิมพ์หน้านี้
|
สายฝนของคนทุกข์ . นั่งดูฟ้าร่ำไห้...............เป็นฝนย้อนกลับดูใจตน....................ยิ่งเศร้าชีวิตว่ายเวียนวน....................อยู่กับ ทุกข์เฮยเหมือนหนึ่งไฟรุมเร้า.............หยดน้ำตานอง . ห้องชีวิตถูกเชื้อ.........เพลิงใจเผาหยดน้ำตาไหล.................สู่ฟ้าเป็นก้อนเมฆลอยไป..............เกาะกลุ่ม ฝนนายิ่....
|
วันจันทร์ ที่ 23 มิถุนายน 2551
บทกวีบทนี้คือแรงใจ
Posted by
สิทธิเดช
,
ผู้อ่าน : 38
, 17:43:23 น.
พิมพ์หน้านี้
|
บทกวีบทนี้คือแรงใจ กระท่อมน้อยปลายนาคืนว้าเหว่ สายลมเร่พัดจันทร์เพ็ญเด่นเวหาปุยเมฆเหงาเคล้าน้ำค้างพร่างนภา หนุ่มบ้านนายังเพียรเขียนบทกวี ละอองฝันลอยล่องท่องดึกดื่น คอยหยิบยื่นกำลังใจไม่หน่ายหนีเหล่าเรไรก็เพรียงพร้อมกล่อมดนตรี หิ่งห้อยส่องแสงริบหรี่เป็นแรงใจ ธารอักษรหลั่งไหลบนกระดาษ ....
|
วันจันทร์ ที่ 16 มิถุนายน 2551
ฉันนำรักมาให้ในบทกวี
Posted by
สิทธิเดช
,
ผู้อ่าน : 41
, 17:50:47 น.
พิมพ์หน้านี้
|
อยากพาเธอท่องโลกฝันสักวันหนึ่งฟังเสียงซึง แคน พิณ สูดกลิ่นฝันสัมผัสไออุ่นฟ้า ดวงตะวันอาบแสงจันทร์ยามค่ำคืนให้ชื่นทรวง ห่มผ้าไหมสายหมอกลายดอกเมฆนั่งเรือฝัน สวรรค์เสก ท่องแดนสรวงเขียนบทกวี บนดวงดาว ที่พราวดวงจุดไฟฝันให้โชติช่วง ในห้องใจ ยามเหงาเหงาเรามานั่งฟังดนตรีอ่านบทกวี กล่อมขวัญ คลายหวั่นไหวเก็บดวงดาว อบอุ่น ละมุนละไมร้อยรุ้งใส คล้องดวง....
|
วันอังคาร ที่ 3 มิถุนายน 2551
.......บทกวี หนุ่มโลโซ โรแมนติก........
Posted by
สิทธิเดช
,
ผู้อ่าน : 56
, 19:46:00 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เธอเหนื่อยไหม เมื่อใครถาม เรื่องความรักเธอท้อไหม หากใครทัก เรื่องความหลังถ้าเหนื่อยหน่าย มาระบาย ให้ฉันฟังยามสิ้นหวัง อ่านบทกวีนี้ มีแรงใจบทกวี หนุ่มโลโซ โรแมนติกถ้อยคำหวาน รินระริก เป็นหยาดใสอยู่เหงาเหงา มาจูบรอย ถ้อยละไมเก็บดอกไม้ จินตนาการ หลับฝันดีฝันถึงฉัน คนนี้ กวีหนุ่มหมอนหัวใจ นุ่มนุ่ม ยอดยาหยีหนุนนอนเถิด หนุนรัก ตักกวีห่มไมตรี พี่นางฟ้า ดารารายในความฝัน ให้....
|
วันอาทิตย์ ที่ 1 มิถุนายน 2551
นักปีนป่ายกำแพงฝัน
Posted by
สิทธิเดช
,
ผู้อ่าน : 45
, 13:46:20 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ผ่านชีวิตวัยเยาว์เข้าใจโลกปีกจึงโบกโบยบินสู่ถิ่นฝันมีชีวิตทุกข์เข็ญเป็นเดิมพันสองกำปั้นแทนผืนนาออกหากิน หว่านเม็ดฝันแกร่งกล้านาชีวิตเรียนรู้ถูก รู้ผิด กำแพงหินเคยน้ำตาไหลเปียกปอนหมอนแผ่นดินคุ้นเคยกลิ่นความเหงาใต้ดาว - เดือน ทางชีวิตปูด้วยหนามความลำบากและมีความทุกข์ยากอยู่เป็นเพื่อนภาพความหวังน้อยน้อยค่อยลบเลือนเสียงของแม่ยังย้ำเตือนในห้วงใจ อยู่บ้านเรา ข้าว - ปลา ห....
|