พิมพ์หน้านี้
|
เมื่อ 17 ปีกว่าๆที่ผ่านมา เด็กน้อยคนหนึ่งลืมตาดูโลกหลังจากที่นอนเล่นอยู่ในท้องแม่ยาวนานเกือบสิบเดือน สมัยนั้นพ่อแต๋งและเพื่อนๆออกอัลบัมชุดตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้ามาได้ไม่นาน เนื้อหาของเพลงในชุดนั้นจะค่อนข้างออกแนวอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เลยตั้งชื่อลูกชายคนแรกนี้ว่า ต้นไม้ ต้นไม้ได้รับการรดน้ำ พรวนดิน ใส่ปุ๋ย และการดูแลเอาใจใส่อย่างดีเท่าที่พ่อแม่มือใหม่จะทำได้ และแววของลูกไม้ที่หล่นไม่ไกลต้นก็เริ่มฉายออกมาให้เห็นมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเฉลียงกลับมารวมตัวกันจัด คอนเสิร์ตแก้คิดถึง ฉลองสิบกว่าปีเฉลียง ขึ้นเมื่อเดือนเมษายน 2537 หลังจากที่ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปตามทางของตัวเองและคงอดคิดถึงแฟนเพลงและความอยากกลับมาทะเลาะกันเองอีก พ่อแต๋งเลยเริ่มที่เอาลูกมาช่วยแบ่งเบาภาระ ต้นไม้เองก็เต็มอกเต็มใจอยากจะขึ้นเวทีคอนเสิร์ตกับบรรดาศิลปินใหญ่ทั้งหลาย ทั้งๆที่ตอนนั้นอายุ 3 ขวบกว่าๆเท่านั้น และเนื่องจากในช่วงเวลานั้น พ่อแต๋งก็เป็นเฉลียงคนเดียวที่มีลูก และก็เป็นเฉลียงคนเดียวอีกเหมือนกันที่ไม่เคยมีเพลงร้องของตัวเองเลยจนถึงอัลบั้มสุดท้าย ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า ที่ได้ร้องเพลงหนึ่งเพลงคือเพลงพ่อกล่อมลูก ต้นไม้ก็เลยได้ร้องเพลงนี้บทเวทีคอนเสิร์ตครั้งนั้นกับพ่อแต๋ง
หลังจากนั้น ต้นไม้ก็หลงแสงสี ติดใจกับบรรยากาศในการแสดง เรียกร้องอยู่เรื่อยๆว่า เมื่อไหร่จะมีคอนเสิร์ตอีก ต้นไม้โตขึ้นก็เริ่มหาหนทางของตัวเองด้วยไปสมัครวงดุริยางค์ของโรงเรียนสมัยอยู่ประถม ได้แค่ตีฉาบก็เอา หาหนทางตอบสนองความต้องการของตัวเองไปเรื่อยๆ แต่เหมือนฟ้ามาโปรด เฉลียงจะรวมตัวอีกแล้วหลังจากที่ต้นไม้รอมา 7 ปี งานนี้พ่อแต๋งก็ไม่รู้จะให้ลูกทำอะไร เล่นดนตรีก็ยังไม่เก่งพอจะไปร่วมเล่นกับเค้าได้ เผอิญว่าพอจะเป่าขลุ่ย recorder ได้อยู่บ้าง ก็เลยตกลงกันว่าให้เป่าขลุ่ยเพลงสรรเสริญเปิดงานก็แล้วกัน แค่นั้นก็ดีใจมากเหลือเกินแล้ว
(คราวหน้ามาต่อค่ะ) เพลงพ่อกล่อมลูก อัลบั้ม "เฉลียง....ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า"
|
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |