ฟ้าครึ้มๆแต่เช้า โดยปกติของโรงเรียนศิลปะแหลมคมวันที่ฟ้ามืดครึ้ม ฝนตกจะไม่ค่อยมีเด็กมาเรียน แต่วันนี้ไม่ใช่ ฟ้าจะครึ้ม ฝนจะตก แดดจะออก ไม่สนใจ ฉันจะมา ๓ สาว ๓ ไสตล์เค้าว่าไว้อย่างนั้น กิจกรรมวันนี้เป็นไปอย่างช้าๆตามบรรยายกาศที่เปลี่ยนแปลงของบ้านเรา ไม่รู้เลยว่ามันฤดูอะไร ฝนตกอากาศเย็นก็ทำให้คุณครูแอบหาวกันเป็นช่วงๆ เสียงเพลงจากเด็กก็เริ่มแผ่วบ้างดังบ้างเงียบบ้าง แต่ก็ตั้งใจทำงานจนเสร็จ เห็นจะมีแต่น้องเพียรวันนี้ดูเฉื่อยๆผิดปกติ ปรึกษาครูแหลมแล้ว ครูแหลมก็บอกว่าสงสัยเป็นโรคช่างศิลป์ ประมาณว่าโรคอาร์ทติส ในขณะที่น้องตวงกับโมโม่ทำงานเสร็จแล้วและเล่นกันอย่างสนุกสนาน น้องเพียรก็ยังเหม่อลอยอยู่กับโลกในความฝันของตัวเองอยู่เลยจนคุณครูต้องเรียกเป็นระยะๆ

ถึงเวลาอาหารกลางวันเด็กสั่งไข่ดาวป้าเขียวเหมือนเมื่อวานไม่ยอมเปลี่ยนเมนู วันนี้โมโม่เป็นคนนำขอบคุณ และมีครูต๋อมมานั่งทานข้าวกับเด็กๆด้วย เมื่อทานข้าวเสร็จโมโม่ก็เดินไปหยิบกล่องผลไม้ที่ห่อมาจากบ้านมาแบ่งให้เพื่อนๆทานกัน โมโม่เป็นเด็กที่มีน้ำใจมากๆเลยค่ะ เพื่อนว่าไงโมโม่ว่าตามทุกเรื่อง เมื่อทานอาหารเสร็จคุรครูปล่อยให้เด็กๆที่ทำงานเสร็จแล้วไปเล่นได้ ก็เหลือน้องเพียรคนเดียวที่ต้องไปทำงานต่อ

เมื่อหนังท้องตึงหนังตาก็เริ่มหย่อนลงเรื่อยๆ คุณครูเดินไปถ่ายรูปดอกตะแบกหลังบ้านให้ครูแหลมแป๊ปเดียวกลับเข้าก็เห็นน้องเพียรหลับคางานไปซะแล้ว ก็อย่างว่าอากาศมันเป็นใจ ครูแจงเลยไปจัดที่นอนแล้วก็อุ้มน้องเพียรไปนอนในห้อง

วันนี้ไม่ต้องเดินไปซื้อไอศครีมกันเพราะคุณลุงเจ้าประจำมาจอดรถให้เด็กเลือกทานกันถึงหน้าโรงเรียนทานไอศครีมเสร็จก็มาทำงานประดิษฐ์กันต่อ

วันนี้ถึงขั้นตอนการลงสีโดยใช้สีอะคิริค ซึ้งเป็นสีที่ใช้สอนในคร์อสเรียนที่ ๖ ขึ้นไปในภาคปกติหรือในคร์อสศิลปะชั้นสูง การใช้พู่กันกับสีอะคิริคเป็นเรื่องยากมากสำหรับเด็กที่ยังไม่เคยเรียน แต่คุณครูก็พยามสอนอย่างเต็มที่ และนักเรียนก็พยายามฟังอย่างตั้งใจเหมือนกัน น้องตวงกับโมโม่ตั้งใจลงสีบนงานของตัวเองอย่างตั้งใจและทำได้ดีทีเดียวสำหรับเด็กวัยนี้ ๑ ชั่วโมงกว่าๆกับการนั่งโดยไม่ลุกไปไหนเลย เก่งจริงๆค่ะ พอบ่าย ๓ โมงคุณครูก็บอกให้เด็กๆวางมือเก็บของและพักได้ พอได้ยินคำว่า "พักได้" จากครูแป๋ม เด็กเหมือนกับหลุดจากภวังค์รีบเก็บของให้เรียบร้อยและไปเล่นกันทันที

ส่วนน้องเพียรซึ่งนอนหลับอยู่ก็ถึงเวลาต้องกลับบ้านพอดี ครูนิดจึงเดินเข้าไปปลุก วันนี้ต้องกลับบ้านเร็วเพราะมีเรียนว่ายน้ำ น้องเพียรจึงเก็บงานที่ยังทำค้างไว้อยู่ใส่กระเป๋าไปทำต่อที่บ้านเดี๋ยวพรุ่งนี้เอามาส่ง ส่วน ๒ สาวที่เหลือก็เล่นกันต่อ คุณครูเดินไปถามว่าเล่นอะไรกันอยู่ ๒ สาวตอบพร้อมกันว่า "เล่นพ่อ แม่ ลูก ค่ะ" เล่นเหมือนเดิมทุกวัน "แล้วใครเล่นเป็นอะไรบ้างคะ" ครูแป๋มถาม "หนูเล่นเป็นแม่" น้องตวงบอก "หนูเล่นเป็นพี่" โมโม่บอก "โมโม่เป็นพี่งั้นน้องเพียรก็เป็นน้องน่ะสิ" ครูแป๋มคิดเอาเอง "ไม่ใช่ค่ะน้องก็คือตุ๊กตาแต่น้องเพียรเค้าเล่นเป็นแมว..."

ผลงานของ โมโม่

ชื่อภาพ นั่งรถไฟ

เทคนิค สีไม้ระบายน้ำ

 </